Previous Verse
Next Verse

Shloka 19

द्विचत्वारिंशः सर्गः — दशरथस्य शोक-विलापः तथा कौशल्यागृह-प्रवेशः

Dasaratha’s Lament and Return to Kausalya’s Apartments

सा नूनं जनकस्येष्टा सुता सुखसदोचिता।कण्टकाक्रमणाक्लान्ता वनमद्य गमिष्यति।।।।

sā nūnaṃ janakasyēṣṭā sutā sukhasadocitā | kaṇṭakākramaṇāklāntā vanam adya gamiṣyati ||

Pasti Sītā—puteri kesayangan Janaka, yang biasa hidup dalam kesenangan—kini akan pergi ke rimba, letih kerana memijak duri-duri.

साshe (Sita)
सा:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्गः, प्रथमा-विभक्तिः, एकवचनम् (pronoun: she)
नूनम्surely
नूनम्:
Modifier (विशेषण-भावे)
TypeIndeclinable
Rootनूनम् (अव्यय)
Formनिश्चयार्थक-अव्ययम्
जनकस्यof Janaka
जनकस्य:
Sambandha (सम्बन्ध/षष्ठी)
TypeNoun
Rootजनक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्गः, षष्ठी-विभक्तिः (Genitive/6th), एकवचनम्
इष्टाbeloved
इष्टा:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootइष्ट (प्रातिपदिक; √इष्/इच्छ् से निष्पन्न)
Formस्त्रीलिङ्गः, प्रथमा-विभक्तिः, एकवचनम्; विशेषणम् (beloved)
सुताdaughter
सुता:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootसुता (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्गः, प्रथमा-विभक्तिः, एकवचनम्
सुखसदोचिताaccustomed to comforts
सुखसदोचिता:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootसुख-सद्-उचित (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्गः, प्रथमा-विभक्तिः, एकवचनम्; तत्पुरुष-समासः (सुखेषु सदः/सत्सु उचितः → सुखसदोचितः)
कण्टकाक्रमणाक्लान्ताwearied by the piercing of thorns
कण्टकाक्रमणाक्लान्ता:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootकण्टक-आक्रमण-क्लान्त (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्गः, प्रथमा-विभक्तिः, एकवचनम्; तत्पुरुषः (कण्टकानाम् आक्रमणेन क्लान्ता)
वनम्to the forest
वनम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootवन (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्गः, द्वितीया-विभक्तिः, एकवचनम्
अद्यtoday/now
अद्य:
Kāla-adhikaraṇa (कालाधिकरण)
TypeIndeclinable
Rootअद्य (अव्यय)
Formकालवाचक-अव्ययम् (temporal adverb)
गमिष्यतिwill go
गमिष्यति:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootगम् (धातु)
Formलृट्-लकारः (Simple Future), परस्मैपदम्, प्रथमपुरुषः, एकवचनम्

Sita, beloved daughter of Janaka, who is accustomed to comforts, will now wander in the forest troubled by piercing thorns.

D
Daśaratha
S
Sītā
J
Janaka
F
Forest (vana)

FAQs

It points to dharma as shared commitment: Sītā’s choice to accompany Rāma implies loyalty and partnership in righteous duty, despite personal hardship.

Daśaratha’s grief expands from Rāma to Sītā, imagining her delicate upbringing contrasted with the forest’s harsh paths.

Sītā’s steadfast devotion and willingness to endure suffering for dharma.