Shloka 33
कृपकृपी-जननम्
The Birth of Kṛpa and Kṛpī; Kṛpa’s Attainment of Astras
स्वयंजात: प्रणीतश्न तत्सम: पुत्रिकासुत: । पौनर्भवश्ल कानीन: भगिन्यां यश्ष॒ जायते
svayaṃjātaḥ praṇītaś ca tat-samaḥ putrikā-sutaḥ | paunarbhavaś ca kānīno bhaginyāṃ yaś ca jāyate ||
Vaiśampāyana berkata: “Anak lelaki yang diperanakkan oleh seorang lelaki sendiri pada isteri yang sah dinikahinya disebut ‘Svayaṃjāta’. Yang disebut ‘Praṇīta’ ialah anak yang terhasil dalam rahim isteri sendiri melalui perantaraan atau kurnia seorang lelaki yang mulia (yakni melalui pelantikan). Anak lelaki kepada anak perempuan (putrikā-suta) juga dianggap setara (dengan anak sendiri). Anak yang lahir daripada wanita yang berkahwin semula dinamakan ‘Paunarbhava’. Anak yang dikenali sebagai ‘Kānīna’ ialah anak yang lahir daripada seorang gadis (di bawah perjanjian bahawa anak itu akan dihitung sebagai anak si pemberi gadis). Dan anak lelaki yang lahir daripada saudara perempuan sendiri (yakni anak saudara lelaki) turut dihitung dalam kalangan ini.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse classifies several socially recognized categories of ‘sons’ and kin treated as sons, indicating how dharma-textual society extended lineage, ritual, and inheritance continuity beyond biological paternity when needed.
Vaiśampāyana is explaining to the listener a traditional enumeration of son-types—biological, appointed/arranged, daughter’s son, son of a remarried woman, maiden-born son under stipulation, and sister’s son—clarifying their recognized status within family and dharma frameworks.