
या अध्यायात देवी व ईश्वर यांच्यात प्रश्नोत्तररूपाने तत्त्वचर्चा होते. ईश्वर प्रथम प्रभास-क्षेत्रयात्रेचे फल देणाऱ्या तीन “दूती” (रक्षक स्त्रीशक्ती)—मंगला, विशालाक्षी आणि चत्वरदेवी—यांची गणना करतात. देवी त्यांच्या स्थानाची व पूजाविधीची नेमकी माहिती विचारते. ईश्वर त्यांच्या दैवी ओळखी शक्तिरूपाने सांगतात—मंगला ब्राह्मी, विशालाक्षी वैष्णवी आणि चत्वरदेवी रौद्री-शक्ती. मंगलेचे स्थान अजादेवीच्या उत्तरेस व राह्वीशापासून फारसे दूर नाही, दक्षिणेस असे निर्देशिले आहे. सोमदेवाने सोमेश्वर येथे केलेल्या अनुष्ठानाच्या प्रसंगातून मंगला या नावाचे कारण सांगितले आहे—तिने ब्रह्मा आदी देवांना मंगल प्रदान केले, म्हणून ती “सर्वमांगल्यदायिनी” आहे. तृतीया-पूजनाने अमंगल व शोक-दुःख नष्ट होते अशी फलश्रुती दिली आहे. तसेच दाम्पत्य-भोजन, वस्त्रांसह फळदान, आणि पृषदासह तूपसेवन ही शुद्धी व पुण्यवृद्धीसाठी प्रशंसनीय कर्मे सांगितली आहेत. शेवटी मंगला-माहात्म्य सर्वपातकनाशक म्हणून संक्षेपाने प्रतिपादिले आहे.
Verse 1
ईश्वर उवाच । प्रभासक्षेत्रदूतीनां त्रितयं वरवर्णिनि । अथ ते संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये
ईश्वर म्हणाले— हे वरवर्णिनी प्रिये! आता मी प्रभासक्षेत्राच्या दूतिंच्या त्रयाचे स्पष्ट वर्णन करीत आहे. एकचित्ताने ऐक.
Verse 2
प्रथमा मंगला देवी विशालाक्षी द्वितीयिका । तथा चत्वरदेवी तु तृतीया परिकीर्तिता
पहिली देवी मंगला, दुसरी विशालाक्षी; आणि तिसरी ‘चत्वरदेवी’ म्हणून प्रसिद्ध आहे असे सांगितले आहे.
Verse 3
यथानुक्रमतः पूज्याः शक्तयस्ता वरानने । प्रभासक्षेत्रयात्रायाः फलप्रेप्सुर्नरो यदि
हे वरानने! जर एखादा पुरुष प्रभासक्षेत्र-यात्रेचे फळ मिळवू इच्छित असेल, तर या शक्तींची यथाक्रम पूजा करावी.
Verse 4
देव्युवाच । कस्मिन्स्थाने स्थिता देव दूत्यस्ताः क्षेत्ररक्षिकाः । कस्य ताः कथमाराध्याः कथं पूज्या जगत्पते
देवी म्हणाली—हे जगत्पते! त्या क्षेत्ररक्षिका दूती कोणत्या स्थानी स्थित आहेत? त्या कोणाच्या सेविका आहेत? त्यांची आराधना कशी करावी आणि पूजा कशी करावी?
Verse 5
ईश्वर उवाच । ब्राह्मी तु मंगला प्रोक्ता विशालाक्षी तु वैष्णवी । रौद्रीशक्तिः समाख्याता देवी सा चत्वरप्रिया
ईश्वर म्हणाले—ब्राह्मी शक्तिरूपाने ती ‘मंगला’ म्हणून सांगितली जाते; वैष्णवी शक्तिरूपाने ती ‘विशालाक्षी’ म्हणून प्रसिद्ध आहे. ती ‘रौद्री-शक्ती’ म्हणूनही ख्यात असून, चत्वर (पवित्र चौक) प्रिय मानणारी देवी आहे।
Verse 6
मंगला प्रथमं पूज्या अजादेव्युत्तरे स्थिता । राह्वीशाद्दक्षिणेभागे नातिदूरे वरानने
मंगला प्रथम पूज्य आहे. ती अजादेवीच्या उत्तरेस स्थित आहे; आणि हे वरानने! राह्वीशाच्या दक्षिण भागात, फार दूर नाही.
Verse 7
सोमेश्वरप्रतिष्ठाप्य प्रारब्धे यज्ञकर्मणि । सोमेन तत्र देवानामागता सा दिदृक्षया
सोमेश्वराची प्रतिष्ठा करून यज्ञकर्म सुरू झाले तेव्हा, देवदर्शनाची इच्छा धरून ती देवी सोमासह तेथे आली।
Verse 8
ब्रह्मादीनां च सा यस्मान्मांगल्यं कृतवत्युमे । तस्मात्सा मंगला प्रोक्ता सर्वमांगल्यदायिनी
हे उमे! ब्रह्मा इत्यादी देवांचे तिने मंगल्य केले म्हणून ती ‘मंगला’ म्हणून ओळखली जाते—सर्व मंगल्य देणारी.
Verse 9
तृतीयायां तु या नारी नरो वा पूजयिष्यति । तस्याऽमंगल्यदुःखानि नाशं यास्यंति कृत्स्नशः
तृतीया तिथीस जो स्त्री किंवा पुरुष तिचे पूजन करील, त्याचे सर्व अमंगळ व दुःख पूर्णपणे नष्ट होतील।
Verse 10
दम्पतीभोजनं तत्र फलदानं सकञ्चुकम् । प्रशस्तं पृषदाज्यस्य प्राशनं पापनाशनम्
तेथे दांपत्याला भोजन घालणे व वस्त्रासह फळदान करणे अत्यंत प्रशस्त आहे; तसेच पृषदाज्याचे प्राशन पापनाशक मानले जाते।
Verse 11
इति संक्षेपतः प्रोक्तं महाभाग्यं महोदयम् । मंगलायाश्च माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्
अशा रीतीने संक्षेपाने हे महाभाग्य व महोदय सांगितले—मंगलेचे माहात्म्य, जे सर्व पातकांचा नाश करते।
Verse 60
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मङ्गलामाहात्म्यवर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीती-साहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘मंगला-माहात्म्य-वर्णन’ नामक साठावा अध्याय समाप्त झाला।