Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 61
यस्मिन्सर्वं यस्तु सर्वत्र सर्वो यो वै कर्ता योऽविता योऽपहर्ता । नो यस्यादिर्यः समस्तादिरेको नो यस्यांतो योंतकृत्तं नतोस्मि
yasminsarvaṃ yastu sarvatra sarvo yo vai kartā yo'vitā yo'pahartā | no yasyādiryaḥ samastādireko no yasyāṃto yoṃtakṛttaṃ natosmi
ज्यामध्ये सर्व काही आहे; जो सर्वत्र असून सर्वरूप आहे; जो कर्ता, रक्षक आणि संहारकर्ता आहे; ज्याला आदि नाही, तरी तोच सर्वांचा एकमेव आदि आहे; ज्याला अंत नाही, तरी तोच अंतांचा कर्ता आहे—त्याला मी नमस्कार करतो.
Satyavatī’s son (Vyāsa) in stotra to Śiva (deduced)
Tirtha: Viśvanātha (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Pilgrims/reciters of Kāśī-māhātmya
Scene: Cosmic Viśvanātha: within His aura appear worlds, beings, and the cycles of protection and dissolution; a devotee bows at His feet; Kāśī’s skyline and Gaṅgā subtly frame the vision.
FAQs
Śiva is praised as the all-pervading absolute—source, sustainer, and dissolver—inviting surrender (namaskāra) as dharma.
Kāśī through Viśvanātha’s stotra; the verse is universal theology voiced in the Kāśī setting.
The devotional act of bowing (namas) is explicit; no additional rite is specified.