Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 25
भुजगाभुजगाः सदैव तेऽमी न विषं संक्रमते च नीलकंठ । अहमस्मि च वामदेव वामा तव वामंवपुरत्र चित्तयुक्ता
bhujagābhujagāḥ sadaiva te'mī na viṣaṃ saṃkramate ca nīlakaṃṭha | ahamasmi ca vāmadeva vāmā tava vāmaṃvapuratra cittayuktā
हे नीलकंठा! हे सर्प सदैव तुझ्या अंगावर असतात, तरीही त्यांचे विष तुझ्यात संचारत नाही. आणि मी—हे वामदेवा—तुझी वामा, येथे तुझ्या डाव्या बाजूस चित्त एकाग्र करून, तुझ्या मंगल शिवस्वरूपाशी एकरूप होऊन स्थित आहे.
Pārvatī (implied)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and other ṛṣis (frame, implied)
Scene: Umā speaks to Nīlakaṇṭha: serpents coil as ornaments on Śiva’s body; the blue throat glows; Umā leans toward his left side, mentally united with his auspicious form.
FAQs
Śiva remains untouched by impurity (poison), teaching transcendence over worldly defects through divine steadiness.
The verse sits within the Kāśī-khaṇḍa movement toward praising Kāśī (Vārāṇasī) as the mokṣa-giving city.
No explicit rite is prescribed here; it functions as devotional praise (stuti) strengthening Śiva-bhakti.