Sukta 3

Mantra 1

त्वमग्ने वरुणो जायसे यत्त्वं मित्रो भवसि यत्समिद्धः । त्वे विश्वे सहसस्पुत्र देवास्त्वमिन्द्रो दाशुषे मर्त्याय ॥

हे अग्ने, तू वरुणरूपाने जन्मास येतोस; समिद्ध झाल्यावर तू मित्र होतोस. हे सहसपुत्रा, तुझ्यातच सर्व देव आहेत; दान करणाऱ्या मर्त्यासाठी तू इंद्र आहेस—बल व विजय देणारा.

Mantra 2

त्वमर्यमा भवसि यत्कनीनां नाम स्वधावन्गुह्यं बिभर्षि । अञ्जन्ति मित्रं सुधितं न गोभिर्यद्दम्पती समनसा कृणोषि ॥

हे स्वधावन्, जेव्हा तू तरुण शक्तींचे गूढ नाव धारण करतोस, तेव्हा तू अर्यमन् होतोस. जणू सुस्थित किरणांनी अभिषेक करावा तसे ते मित्राचा अभिषेक करतात; आणि जेव्हा तू घरातील दोन्ही अधिपतींना एकमन करतोस, तेव्हा अस्तित्वात सुसंवाद स्थापन करतोस.

Mantra 3

तव श्रिये मरुतो मर्जयन्त रुद्र यत्ते जनिम चारु चित्रम् । पदं यद्विष्णोरुपमं निधायि तेन पासि गुह्यं नाम गोनाम् ॥

हे रुद्र! तुझ्या श्रीसाठी मरुत् स्वतःला तेजस्वी करतात; कारण तुझा जन्म रम्य व अद्भुत-चित्र आहे. विष्णूचे अनुपम पद जेव्हा स्थापित होते, तेव्हाच्याच त्या सामर्थ्याने तू रश्मी—प्रकाश-गायी—यांचे गुह्य नाव जपतोस.

Mantra 4

तव श्रिया सुदृशो देव देवाः पुरू दधाना अमृतं सपन्त । होतारमग्निं मनुषो नि षेदुर्दशस्यन्त उशिजः शंसमायोः ॥

हे देव! तुझ्या श्रीमुळे देवगण सु-दृश्य होतात, अमृतत्वाची अनेक रूपे धारण करीत. मनुष्यांनी अंतरी होतृ अग्नीला आसन दिले आहे; उशिज्—उत्सुक जन—यथार्थ स्तुतीच्या शोधात, समृद्धीच्या लाभासाठी त्याची सेवा करतात.

Mantra 5

न त्वद्धोता पूर्वो अग्ने यजीयान्न काव्यैः परो अस्ति स्वधावः । विशश्च यस्या अतिथिर्भवासि स यज्ञेन वनवद्देव मर्तान् ॥

हे अग्ने! तुझ्यापूर्वी कोणताही होतृ नाही; तुझ्याहून अधिक यज्ञीय कोणी नाही; काव्य-ऋषींमध्येही तुझ्याहून श्रेष्ठ कोणी नाही, हे स्वधावन् (स्वशक्तिमान)। ज्या जनांसाठी तू स्वागतार्ह अतिथी होतोस, तो मर्त्य यज्ञाच्या द्वारा, हे देव-शक्ती, मानवी शक्तींना (सत्क्रमात व अधिकारात) जिंकून घेतो.

Mantra 6

वयमग्ने वनुयाम त्वोता वसूयवो हविषा बुध्यमानाः । वयं समर्ये विदथेष्वह्नां वयं राया सहसस्पुत्र मर्तान् ॥

हे अग्ने, तुझ्या ओट्या (रक्षणा)मुळे आम्ही—वसु (समृद्धी) इच्छिणारे, हविषाने जागृत झालेले—विजय मिळवू. आम्ही समर्यात, दिवसांच्या विदथ/सभांमध्ये; आणि हे सहसाचा पुत्रा, रयी (संपत्ती)च्या बळावर आम्ही मर्त्यांच्या शक्तींवर/प्रतिद्वंद्व्यांवर जय मिळवू.

Mantra 7

यो न आगो अभ्येनो भरात्यधीदघमघशंसे दधात । जही चिकित्वो अभिशस्तिमेतामग्ने यो नो मर्चयति द्वयेन ॥

जो आमच्यावर पाप व अपराध लादतो, आणि दुष्ट-वक्त्यावर अघ (अमंगल) रोवतो—हे चिकीत्त्व (विवेकी) अग्ने, ही अभिशस्ति (शत्रु-शाप) नष्ट कर. जो उघड व गुप्त अशा द्विविध रीतीने आम्हांवर आघात करतो, त्याला प्रतिघाताने चिरडून टाक.

Mantra 8

त्वामस्या व्युषि देव पूर्वे दूतं कृण्वाना अयजन्त हव्यैः । संस्थे यदग्न ईयसे रयीणां देवो मर्तैर्वसुभिरिध्यमानः ॥

या उषःप्रभाती, हे देवा, प्राचीनांनी तुला दूत करून हव्यांनी यजन केले. आणि हे अग्ने, रयींच्या स्थिर आसनात तू जेव्हा गमन करतोस—मर्त्यांनी वसु (शुभ द्रव्ये) यांनी प्रज्वलित केलेला—तेव्हा देव मानव-पात्रात प्रकट होऊन दीप्त होतो.

Mantra 9

अव स्पृधि पितरं योधि विद्वान्पुत्रो यस्ते सहसः सून ऊहे । कदा चिकित्वो अभि चक्षसे नोऽग्ने कदाँ ऋतचिद्यातयासे ॥

हे अग्ने, पित्याशी अधोमुख स्पर्धा कर; जाणत्या पुत्राप्रमाणे युद्ध कर—तू जो सहस (बल) याचा सूनू आहेस, गूढ कर्मात स्थित आहेस. हे चिकीत्त्वन् (विवेकी), तू केव्हा आपल्या दृष्टीने आम्हांला पाहशील? हे अग्ने, केव्हा तू ऋत (सत्य-नियम) याच्याच बळावर आमचा मार्ग पुढे ढकलून, अडथळे दूर करशील?

Mantra 10

भूरि नाम वन्दमानो दधाति पिता वसो यदि तज्जोषयासे । कुविद्देवस्य सहसा चकानः सुम्नमग्निर्वनते वावृधानः ॥

जो वंदनात नतमस्तक होतो, तो नामात विपुल (कल्याण) स्थापन करतो—जर तू ते स्वीकारशील, हे वसो (वसु/धन) यांचे पिता. देवाच्या सहस (पराक्रम)ात आनंदित, वाढत वाढत अग्नी सुम्न (अनुग्रह, अंतःकल्याण) प्राप्त करतो, नाही का?

Mantra 11

त्वमङ्ग जरितारं यविष्ठ विश्वान्यग्ने दुरिताति पर्षि । स्तेना अदृश्रन्रिपवो जनासोऽज्ञातकेता वृजिना अभूवन् ॥

तूच, हे यविष्ठ (अतिनव, सर्वात तरुण) अग्ने, जरीतार (स्तोता) याला सर्व दुरितांपलीकडे पार नेतोस. चोर उघड झाले; रिपु-जन—ज्यांचा केत (हेतू) अज्ञात होता—वृजिन (कुटिल) शक्ती ठरले.

Mantra 12

इमे यामासस्त्वद्रिगभूवन्वसवे वा तदिदागो अवाचि । नाहायमग्निरभिशस्तये नो न रीषते वावृधानः परा दात् ॥

हे याम (गती/मार्ग) तुझ्याकडे—वसु, कल्याण-समृद्धीकडे—वळले आहेत; तेच आमचे अपराध म्हणून उच्चारले गेले आहे. पण हा अग्नी आमच्यासाठी अभिशापाचा हेतु नाही; वाढत असताना तो बाधित होत नाही—तो ती अनिष्टता आमच्यापासून दूर घालवितो.