Mantra 4
Sukta 1.127
दृळ्हा चिदस्मा अनु दुर्यथा विदे तेजिष्ठाभिररणिभिर्दाष्ट्यवसेऽग्नये दाष्ट्यवसे । प्र यः पुरूणि गाहते तक्षद्वनेव शोचिषा । स्थिरा चिदन्ना नि रिणात्योजसा नि स्थिराणि चिदोजसा ॥
दृ॒ळ्हा चि॑दस्मा॒ अनु॑ दु॒र्यथा॑ वि॒दे तेजि॑ष्ठाभिर॒रणि॑भिर्दा॒ष्ट्यव॑से॒ऽग्नये॑ दा॒ष्ट्यव॑से । प्र यः पु॒रूणि॒ गाह॑ते॒ तक्ष॒द्वने॑व शो॒चिषा॑ । स्थि॒रा चि॒दन्ना॒ नि रि॑णा॒त्योज॑सा॒ नि स्थि॒राणि॑ चि॒दोज॑सा ॥
dṛḷhā cid asmai ánu duryáthā vide téjiṣṭhābhir araṇíbhir dā́ṣṭy ávase ’gnáye dā́ṣṭy ávase | prá yáḥ purū́ṇi gā́hate tákṣad vánā iva śóciṣā | sthirā́ cid ánnā ní riṇāty ójasā ní sthirā́ṇi cid ójasā ||
दृढ असलेल्या अडथळ्याही त्याच्या मागे झुकतात; आणि दुर्गम वाटाही जाणण्याजोग्या होतात. अत्यंत प्रज्वलित अरणी (अग्निमंथन-दांडे) यांनी तो आपल्या सहाय्यासाठी अग्नी प्रज्वलित करतो—आपल्या सहाय्यासाठी अग्नी प्रज्वलित करतो. जो अनेक आवरणे भेदून पुढे जातो, तो आपल्या शोचिषा (ज्वाळेने) लाकूड तोडणाऱ्यासारखा वन छेदतो. आपल्या ओजाने तो स्थिर अन्न-आधारालाही फोडतो; आणि स्थिर वस्तूंनाही आपल्या ओजाने फोडतो.
दृ॒ळ्हा । चि॒त् । अ॒स्मै॒ । अनु॑ । दुः॒ । यथा॑ । वि॒दे । तेजि॑ष्ठाभिः । अ॒रणि॑ऽभिः । दा॒ष्टि॒ । अव॑से । अ॒ग्नये॑ । दा॒श्टि॒ । अव॑से । प्र । यः । पु॒रूणि॑ । गाह॑ते । तक्ष॑त् । वना॑ऽइव । शो॒चिषा॑ । स्थि॒रा । चि॒त् । अन्ना॑ । नि । रि॒णा॒ति॒ । ओज॑सा । नि । स्थि॒राणि॑ । चि॒त् । ओज॑सा ॥दृळ्हा । चित् । अस्मै । अनु । दुः । यथा । विदे । तेजिष्ठाभिः । अरणिभिः । दाष्टि । अवसे । अग्नये । दाश्टि । अवसे । प्र । यः । पुरूणि । गाहते । तक्षत् । वनाइव । शोचिषा । स्थिरा । चित् । अन्ना । नि । रिणाति । ओजसा । नि । स्थिराणि । चित् । ओजसा ॥dṛḷhā | cit | asmai | anu | duḥ | yathā | vide | tejiṣṭhābhiḥ | araṇi-bhiḥ | dāṣṭi | avase | agnaye | dāśṭi | avase | pra | yaḥ | purūṇi | gāhate | takṣat | vanāiva | śociṣā | sthirā | cit | annā | ni | riṇāti | ojasā | ni | sthirāṇi | cit | ojsā