Sukta 100

Mantra 2

यस्यानाप्तः सूर्यस्येव यामो भरेभरे वृत्रहा शुष्मो अस्ति । वृषन्तमः सखिभिः स्वेभिरेवैर्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

ज्याचा प्रवास सूर्याप्रमाणे अडथळारहित आहे, आणि ज्याचा वृत्रहंता ‘शुष्म’ (पराक्रम) प्रत्येक प्रत्येक झटापटीत उपस्थित असतो—तो वृषभ-तुल्य, आपल्या स्वसख्यांसह आणि आपल्या वेगवान मरुत्-शक्तीसह, तो इंद्र आमची ‘ऊति’ (रक्षा-सहाय्य) होवो.

Mantra 3

दिवो न यस्य रेतसो दुघानाः पन्थासो यन्ति शवसापरीताः । तरद्द्वेषाः सासहिः पौंस्येभिर्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

ज्याचे मार्ग दिव्य ‘रेतस्’च्या प्रवाहांसारखे, बीज दुहात दुहात, सामर्थ्याने सर्व बाजूंनी वेढलेले होऊन वाहतात—जो द्वेषांवर मात करतो, आणि पौरुष-शक्तींनी विजयी ठरतो—तो मरुत्वान् इंद्र आमची ‘ऊति’ होवो.

Mantra 5

स सूनुभिर्न रुद्रेभिॠभ्वा नृषाह्ये सासह्वाँ अमित्रान् । सनीळेभिः श्रवस्यानि तूर्वन्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

तो, सूनुभिसह—रुद्रांसारखा—‘नृसाह्य’ (नर-विजयी) रणात अमित्रांना पराभूत करणारा; एकाच ‘नीळ’ (एकाच आश्रय/घरटे) असलेल्या सख्यांसह, ‘श्रवस्य’ (यशस्वी) कर्मांकडे वेगाने धाव घेणारा—तो मरुत्वान् इंद्र आमची ‘ऊति’ होवो.

Mantra 6

स मन्युमीः समदनस्य कर्तास्माकेभिर्नृभिः सूर्यं सनत् । अस्मिन्नहन्त्सत्पतिः पुरुहूतो मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

तो रणोन्माद जागविणारा, संग्रामाचा कर्ता; आमच्या नर-वीरांसह सूर्याला जिंकून आणणारा. इथेच त्याने वध केला; सत्याचा स्वामी, बहु-आहूत—मरुतांसह तोच इंद्र आमची ऊति (सहाय्य) होवो.

Mantra 7

तमूतयो रणयञ्छूरसातौ तं क्षेमस्य क्षितयः कृण्वत त्राम् । स विश्वस्य करुणस्येश एको मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

ऊतयः (सहायता) त्याला वीर-लाभाच्या रणात विजयी करतात; प्रजा त्याला क्षेम (शांती) मिळावी म्हणून आश्रय-रक्षक करतात. सर्व करुणेचा एकमेव ईश्वर तोच—मरुतांसह तोच इंद्र आमची ऊति (सहाय्य) होवो.

Mantra 8

तमप्सन्त शवस उत्सवेषु नरो नरमवसे तं धनाय । सो अन्धे चित्तमसि ज्योतिर्विदन्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

शक्तीच्या उफाळ्यांत (उत्सवेषु) नर त्याला—त्या नर-श्रेष्ठाला—रक्षणासाठी, धन-समृद्धीसाठी शोधतात. तो अंध तमसातही ज्योतीला शोधून काढतो—मरुतांसह तोच इंद्र आमची ऊति (सहाय्य) होवो.

Mantra 9

स सव्येन यमति व्राधतश्चित्स दक्षिणे संगृभीता कृतानि । स कीरिणा चित्सनिता धनानि मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

तो आपल्या डाव्या हाताने अति उद्धटालाही आवरतो; आणि उजव्या हाताने सिद्ध झालेली कृत्ये एकवटतो. गायक (कीरि) सोबतही तो धन-समृद्धी जिंकतो—मरुतांसह तोच इंद्र आमची ऊति (सहाय्य) होवो.

Mantra 10

स ग्रामेभिः सनिता स रथेभिर्विदे विश्वाभिः कृष्टिभिर्न्वद्य । स पौंस्येभिरभिभूरशस्तीर्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

तो ‘विजेता’ आज ग्रामांद्वारे, रथांद्वारे, आणि सर्व मानव-समुदायांमध्ये (कृष्टि) प्रसिद्ध होवो. तो पौरुषशक्तींनी शत्रूंच्या नकार-निंदांना पराभूत करो—मरुतांसह तोच इंद्र आमची ऊति (सहाय्य व रक्षण) होवो.

Mantra 11

स जामिभिर्यत्समजाति मीळ्हेऽजामिभिर्वा पुरुहूत एवैः । अपां तोकस्य तनयस्य जेषे मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

तो बहु-आहूत (पुरुहूत) आपल्या प्रेरणांनी—आपले स्वजन (जामि) असोत वा अस्वजन—समृद्ध लाभ जिंकतो. तो आमच्यासाठी जल, बालक आणि संतती जिंकतो—मरुतांसह तोच इंद्र आमची ऊति (सहाय्य व रक्षण) होवो.

Mantra 12

स वज्रभृद्दस्युहा भीम उग्रः सहस्रचेताः शतनीथ ऋभ्वा । चम्रीषो न शवसा पाञ्चजन्यो मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

तो वज्रधारी, दस्यु-हंता, भीषण व उग्र आहे; सहस्र-चेताः, शत-नीथ, ऋभूसारखा कुशल कर्ता आहे. बळाने तो चर्म-ढालीसारखा दृढ उभा राहून पंचजन्य (पाच जन) यांचा आधार होतो. मरुतांसह इंद्र आमचा सहाय्यकर्ता व रक्षक होवो.

Mantra 13

तस्य वज्रः क्रन्दति स्मत्स्वर्षा दिवो न त्वेषो रवथः शिमीवान् । तं सचन्ते सनयस्तं धनानि मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

त्याचा वज्र आमच्यासमोर स्वयंप्रीत होऊन गर्जतो; द्युलोकाच्या तेजस्वी आर्तनादासारखा त्याचा निनाद—शिमीवान्, प्रेरक वेगाने परिपूर्ण आहे. विजय त्याला चिकटतात, धनही त्याला चिकटते. मरुतांसह इंद्र आमचा सहाय्यकर्ता व रक्षक होवो.

Mantra 14

यस्याजस्रं शवसा मानमुक्थं परिभुजद्रोदसी विश्वतः सीम् । स पारिषत्क्रतुभिर्मन्दसानो मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

ज्याचे अखंड बळ ‘मान’ व ‘उक्थ’ यांचा आस्वाद घेऊन त्यांना वेढून टाकते, आणि जो सर्व दिशांनी दोन लोक (रोदसी) भरून टाकतो—तो, आपल्या क्रतूंनी मन्दमान (उत्साहाने आनंदित) होऊन, आम्हांला सर्व बाजूंनी रक्षो. मरुतांसह इंद्र आमचा सहाय्यकर्ता व रक्षक होवो.

Mantra 15

न यस्य देवा देवता न मर्ता आपश्चन शवसो अन्तमापुः । स प्ररिक्वा त्वक्षसा क्ष्मो दिवश्च मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती ॥

ज्याच्या पराक्रमाची अंतिम मर्यादा ना देवांना गाठता आली, ना देवतांना, ना मर्त्यांना, ना जलांनाही—तो दूर-विचरणारा, आपल्या त्वक्षा (रचनाशक्ती)ने पृथ्वी व द्यौ (स्वर्ग) व्यापतो. मरुतांसह तोच इंद्र आमचा आधार व रक्षणकर्ता होवो.

Mantra 16

रोहिच्छ्यावा सुमदंशुर्ललामीर्द्युक्षा राय ऋज्राश्वस्य । वृषण्वन्तं बिभ्रती धूर्षु रथं मन्द्रा चिकेत नाहुषीषु विक्षु ॥

लाल आणि श्याम, सुंदर किरणांनी युक्त, अलंकृत व तेजस्वी—ऋज्राश्वाच्या धनासाठी झळाळत; धुरांवर प्रेरक-बलाने परिपूर्ण रथ धारण करत—नहुष-जनांच्या प्रजांमध्ये तो मन्द्र (प्रेरित आनंद) प्रकट होतो.

Mantra 17

एतत्त्यत्त इन्द्र वृष्ण उक्थं वार्षागिरा अभि गृणन्ति राधः । ऋज्राश्वः प्रष्टिभिरम्बरीषः सहदेवो भयमानः सुराधाः ॥

हे वृषभ इंद्रा! हेच ते उक्थ (स्तुतीगीत)—दानासाठी वार्षागिरा तुझी स्तुती गातात. ऋज्राश्व आपल्या संघांसह, अंबरीष, सहदेव, भयमान—हे सु-राधा (उदार दाते) याची घोषणा करतात.

Mantra 18

दस्यूञ्छिम्यूँश्च पुरुहूत एवैर्हत्वा पृथिव्यां शर्वा नि बर्हीत् । सनत्क्षेत्रं सखिभिः श्वित्न्येभिः सनत्सूर्यं सनदपः सुवज्रः ॥

बहु-आहूत (पुरुहूत) इंद्राने आपल्या वेगवान प्रेरणांनी दस्यु व शिम्यु यांचा वध करून त्यांना पृथ्वीवर पाडले. तेजस्वी सख्यांसह त्याने क्षेत्र (रणभूमी) जिंकले; सूर्य जिंकला; आपः (जल) जिंकले—तो सु-वज्रधारी.

Mantra 19

विश्वाहेन्द्रो अधिवक्ता नो अस्त्वपरिह्वृताः सनुयाम वाजम् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

इंद्र सदैव आमचा अधिवक्ता असो, जेणेकरून आम्ही अपरिह्वृत (अविमूढ) राहून वाज (बल-समृद्धी) मिळवू. आणि ते आमच्यासाठी मित्र व वरुण वाढवोत—अदिती, सिन्धु (नदी), पृथ्वी आणि द्यौ (आकाश)ही.