Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 30

Varṇāśrama-ācāra: Common Virtues, Varṇa Duties, and the Four Āśramas

सर्वे च मुनितां यांति स्वाश्रमोचितकर्मणा । ब्राह्मणः क्षत्रियाचारमाश्रयेदापदि द्विज ॥ ३० ॥

sarve ca munitāṃ yāṃti svāśramocitakarmaṇā | brāhmaṇaḥ kṣatriyācāramāśrayedāpadi dvija || 30 ||

सर्वजण स्व-आश्रमास योग्य कर्म केल्याने मुनित्व प्राप्त करतात; परंतु आपत्तीत, हे द्विज, ब्राह्मण क्षत्रियाचाराचा आश्रय घेऊ शकतो।

sarveall (people)
sarve:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootsarva (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Bahuvacana
caand
ca:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootca (अव्यय)
FormSamuccaya-avyaya (conjunction/समुच्चय)
munitāmsagehood / the state of being a muni
munitām:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootmunitā (प्रातिपदिक)
FormStrīliṅga, Dvitīyā vibhakti (Accusative/द्वितीया), Ekavacana
yāntigo/attain
yānti:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Root√yā (धातु)
FormLaṭ lakāra (Present/लट्), Prathama puruṣa (3rd person/प्रथम), Bahuvacana
sva-āśrama-ucita-karmaṇāby the duty proper to one’s own stage of life
sva-āśrama-ucita-karmaṇā:
Karana (करण)
TypeNoun
Rootsva (प्रातिपदिक) + āśrama (प्रातिपदिक) + ucita (कृदन्त/प्रातिपदिक) + karman (प्रातिपदिक)
FormNapuṃsakaliṅga (karman), Tṛtīyā, Ekavacana; multi-member tatpuruṣa: ‘by the duty appropriate to one’s own āśrama’
brāhmaṇaḥa Brahmin
brāhmaṇaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootbrāhmaṇa (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Ekavacana
kṣatriya-ācāramthe conduct/duty of a Kshatriya
kṣatriya-ācāram:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootkṣatriya (प्रातिपदिक) + ācāra (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Dvitīyā, Ekavacana; tatpuruṣa: ‘conduct of a kṣatriya’
āśrayetshould resort to
āśrayet:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootā-√śri (धातु)
FormVidhi-liṅ (Optative/विधिलिङ्), Prathama puruṣa, Ekavacana; parasmaipada
āpadiin calamity/emergency
āpadi:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootāpad (प्रातिपदिक)
FormStrīliṅga, Saptamī vibhakti (Locative/सप्तमी), Ekavacana
dvijaO twice-born
dvija:
Sambodhana (सम्बोधन)
TypeNoun
Rootdvija (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Sambodhana (Vocative/सम्बोधन), Ekavacana

Sanatkumara (teaching Narada in a dharma-discourse context)

Vrata: none

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: vira

FAQs

It teaches that spiritual elevation (munitva) comes primarily through faithfully performing one’s own āśrama duties, while also acknowledging a carefully bounded exception (āpaddharma) during crises.

Indirectly, it frames devotion as lived dharma: steadiness in one’s ordained responsibilities supports purity and discipline, which in turn sustains sincere worship; emergencies allow practical adaptation without abandoning righteousness.

It highlights Dharmic application rather than a specific Vedāṅga: the interpretive principle of āpaddharma—how smṛti-based conduct adjusts to time, place, and necessity while preserving ethical intent.