
या अध्यायात श्री ब्रह्मा मार्कंडेयपुराणाची अनुक्रमणी सांगतात—त्याची प्रसिद्ध ९,००० श्लोकसंख्या, पक्षी-रूपाने धर्मोपदेश, आणि कथाखंडांचा क्रम. जैमिनीने निवेदिलेला मार्कंडेयाचा प्रश्न, पक्षिधर्म व उत्पत्ती, पूर्वजन्मकथा, सूर्याचे अद्भुत परिवर्तन, बलरामाची तीर्थयात्रा, द्रौपदीचे पुत्र, हरिश्चंद्र, आडीबक युद्ध, पिता–पुत्र प्रसंग, दत्तात्रेय, हैहय आख्यान, मदालका व अलर्क, नऊ प्रकारची सृष्टी (कल्पांतकाल, यक्षसृष्टी, रुद्रोत्पत्ती-सृष्टी), द्वीपाचार व प्रवास, मन्वंतरकथा; आठव्या विभागात दुर्गाकथा; वैदिक तेजातून प्रणवोत्पत्ती; मार्तंडाचा जन्म-महिमा; वैवस्वत मनूची वंशावळ; वत्सप्री, खनित्र, अविक्षि व किमिच्छा-व्रत, नरिष्यंत, इक्ष्वाकू, नल, रामचंद्र, कुशवंश; चंद्रवंश, पुरूरवा, नहुष, ययाती, यदुवंश; श्रीकृष्णाच्या बाललीला, मथुरेचा इतिहास, द्वारका, अवतारसंबंधी कथन; तसेच संक्षिप्त सांख्य व प्रकट जगताच्या असत्त्वाचा उपदेश. शेवटी फलश्रुती—भक्तीने श्रवण/अध्यापन केल्यास परमगती; कार्त्तिकात ग्रंथ लिहून सुवर्णहत्तीसमवेत दान केल्यास ब्रह्मलोक; आणि अनुक्रमणी ऐकली तरी इच्छित फलप्राप्ती।
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । अथ ते संप्रवक्ष्यामि मार्कंडेयाभिधं मुने । पुराणं सुमहत्पुण्यं पठतां श्रृण्वतां सदा ॥ १ ॥
श्रीब्रह्मा म्हणाले—हे मुने! आता मी तुला ‘मार्कंडेय’ नावाचे पुराण सविस्तर सांगतो. हे अत्यंत विशाल व परम पुण्यदायक आहे—जे सदैव याचे पठण व श्रवण करतात त्यांच्यासाठी।
Verse 2
यत्राधिकृत्य शकुनीन्सर्वधर्मनिरूपणम् । मार्कंडेयपुराणं तन्नवसाहस्रमीरितम् ॥ २ ॥
ज्यात पक्ष्यांना आधार करून सर्व धर्मांचे निरूपण केले आहे, ते ‘मार्कंडेय पुराण’ होय; असे म्हणतात की त्यात नऊ हजार श्लोक आहेत।
Verse 3
मार्कंडेयमुनेः प्रश्नो जैमिनेः प्राक्समीरितः । पक्षिणां धर्मसंज्ञानं ततो जन्मनिरूपणम् ॥ ३ ॥
प्रथम जैमिनीने पूर्वी सांगितलेला मुनी मार्कंडेयांचा प्रश्न येतो; नंतर पक्ष्यांच्या धर्माचे ज्ञान दिले जाते, आणि त्यानंतर त्यांच्या जन्माचे (उत्पत्तीचे) निरूपण होते।
Verse 4
पूर्वजन्मकथा चैषां विक्रिया चा दिवस्पतेः । तीर्थयात्रा बलस्याथ द्रौपदेयकथानकम् ॥ ४ ॥
त्यांची पूर्वजन्मकथा, तसेच दिवसपती (सूर्यदेव) यांचा अद्भुत परिवर्तन-वृत्तांत; पुढे बल (बलराम) यांची तीर्थयात्रा, आणि द्रौपदीपुत्रांचे आख्यान (येते)।
Verse 5
हरिश्चंद्रकथा पुण्या युद्धमाडीबकाभिधम् । पितापुत्रसमाख्यानं दत्तात्रेयकथा ततः ॥ ५ ॥
यानंतर पुण्यप्रद हरिश्चंद्रकथा, ‘आडीबक’ नावाच्या युद्धाचे वर्णन, पिता-पुत्रांचे आख्यान, आणि पुढे दत्तात्रेयकथा (येते)।
Verse 6
हैहयस्याथ चरितं महाख्यानसमन्वितम् । मदालकसाकथा प्रोक्ता ह्यलर्कचरितान्विता ॥ ६ ॥
त्यानंतर हैहय वंशाचे महाख्यानसमन्वित चरित्र कथन झाले। मदालका-कथा सांगितली गेली आणि त्यासह अलर्काचे जीवनचरित्रही वर्णिले गेले॥
Verse 7
सृष्टिसंकीर्तनं पुण्यं नवधापारिकीर्तितम् । कल्पांतकालनिर्देशो यक्षसृष्टिनिरूपणम् ॥ ७ ॥
सृष्टीचे पवित्र संकीर्तन—नऊ विभागांत विस्ताराने कथिलेले—पुण्यदायक असे सांगितले आहे. त्यात कल्पांतकाळाचा निर्देश आणि यक्षसृष्टीचे निरूपणही आहे॥
Verse 8
रुद्रादिसृष्टिरप्युक्ता द्वीपचर्यानुकीर्तनम् । मनूनां च कथा नानाकीर्तिताः पापहारिकाः ॥ ८ ॥
रुद्रादि सृष्टीचेही वर्णन केले आहे आणि द्वीपचर्येचे अनुकीर्तनही आहे. मनूंच्या अनेक कथा सांगितल्या आहेत, ज्या पापहरण करतात॥
Verse 9
तासु दुर्गाकथात्यंतं पुण्यदा चाष्टमेंऽतरे । तत्पश्चात्प्रणवोत्पत्तिस्त्रयीतेजः समुद्भवा ॥ ९ ॥
त्या विषयांमध्ये आठव्या खंडात दुर्गेची कथा अत्यंत पुण्यदायिनी आहे. त्यानंतर प्रणव (ॐ) याची उत्पत्ती वर्णिली आहे, जी वेदत्रयीच्या तेजातून उद्भवली॥
Verse 10
मार्तंडस्य च जन्माख्यातन्माहात्म्यसमन्विता । वैवस्वतान्वयश्चापि वत्सप्रीश्चरितं ततः ॥ १० ॥
मार्तंड (सूर्य) याचा जन्म त्याच्या माहात्म्यासह कथिला आहे. वैवस्वत (मनु) याचा वंशही वर्णिला आहे, आणि त्यानंतर वत्सप्रीचे चरित्र स्मरिले आहे॥
Verse 11
खनित्रस्य ततः प्रोक्ता कथा पुण्या महात्मनः । अविक्षिच्चरितं चैव किमिच्छव्रतकीर्त्तनम् ॥ ११ ॥
त्यानंतर महात्मा खनित्राची पुण्य-पावन कथा सांगितली; तसेच अविक्षीचे चरित्र आणि किमिच्छ-व्रताचे कीर्तनही वर्णिले गेले।
Verse 12
नरिष्यंतस्य चरितं इक्ष्वाकुचरितं ततः । नलस्य चरितं पश्चाद्रामचन्द्रस्य सत्कथा ॥ १२ ॥
मग नरिष्यंताचे चरित्र, त्यानंतर इक्ष्वाकूचे चरित्र; पुढे नलाची कथा आणि मग श्रीरामचंद्रांची सत्कथा येते।
Verse 13
कुशवंशसमाख्यानं सोमवंशानुकीर्त्तनम् । पुरुरवः कथा पुण्या नहुषस्य कथाद्भुता ॥ १३ ॥
कुशवंशाचे आख्यान आणि सोमवंशाचे अनुकीर्तन आहे; पुरुरवाची कथा पुण्यदायी, तर नहुषाची कथा अद्भुत आहे।
Verse 14
ययातिचरितं पुण्यं यदुवंशानुकीर्त्तनम् । श्रीकृष्णबालचरितं माथुरं चरितं ततः ॥ १४ ॥
यानंतर ययातीचे पुण्य चरित्र, यदुवंशाचे अनुकीर्तन; श्रीकृष्णांच्या बाललीलांचे वर्णन आणि मग माथुर (मथुरासंबंधी) चरित्र येते।
Verse 15
द्वारकाचरितं चाथ कथा सर्वावतारजा । ततः सांख्यसमुद्देशः प्रपञ्चासत्त्वकीर्तनम् ॥ १५ ॥
मग द्वारकेचे चरित्र आणि सर्व अवतारांपासून उद्भवलेली कथा; त्यानंतर सांख्याचा संक्षिप्त उपदेश आणि हा प्रपंच सत्यतत्त्वहीन (असत्) आहे असे कीर्तन।
Verse 16
मार्कंडेयस्य चरितं पुराणश्रवणे फलम् । यः श्रृणोति नरो भक्त्या पुराणमिदमादरात् ॥ १६ ॥
मार्कंडेयाचे चरित्र हे पुराण-श्रवणाचे फल आहे. जो मनुष्य भक्तिभावाने, आदरपूर्वक, हे पुराण लक्ष देऊन ऐकतो, तो ते पुण्य प्राप्त करतो.
Verse 17
मार्कंडेयाभिधं वत्स स लभेत्परमां गतिम् । यस्तु व्याकुरुते चैतच्छैवं स लभते पदम् ॥ १७ ॥
वत्सा! जो मार्कंडेय नावाने प्रसिद्ध आहे तो परम गती प्राप्त करतो. आणि जो हे शैव तत्त्व उलगडून सांगतो, तोही त्या दिव्य पदाला पोहोचतो.
Verse 18
तत्प्रयच्छेल्लिखित्वा यः सौवर्णकरिसंयुतम् । कार्तिक्यां द्विजवर्याय स लभेंद्ब्रह्मणः पदम् ॥ १८ ॥
जो हे लिखवून, सुवर्ण हत्ती सहित, कार्तिक महिन्यात श्रेष्ठ ब्राह्मणाला अर्पण करतो, तो ब्रह्मदेवाचे पद प्राप्त करतो.
Verse 19
श्रृणोति श्रावयेद्वापि यश्चानुक्रमणीमिमाम् । मार्कंडेयपुराणस्य स लभेद्वांछितं फलम् ॥ १९ ॥
जो या मार्कंडेयपुराणाची ही अनुक्रमणी स्वतः ऐकतो किंवा इतरांना ऐकवतो, तो इच्छित फल प्राप्त करतो.
Verse 20
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे मार्कण्डेयपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामाष्टनवतितमोऽध्यायः ॥ ९८ ॥
अशा प्रकारे श्री बृहन्नारदीय पुराणाच्या पूर्वभागातील बृहदुपाख्यानाच्या चतुर्थ पादात ‘मार्कंडेयपुराण-अनुक्रमणी-निरूपण’ नावाचा अठ्ठाण्णवावा अध्याय समाप्त झाला.
In Purāṇic dharma, textual transmission is itself a yajña-like act: śravaṇa and pravacana purify the listener and speaker, while lekhana-dāna (commissioning/copying and gifting) sacralizes patronage—here explicitly linked to higher lokas and “desired fruit,” aligning with mokṣa-dharma and vrata-kalpa ethics.
It provides a traditional topic-order map: major narrative clusters (dynasties, avatāra-kathā, creation cycles, Durgā section, philosophical Sāṅkhya) and named episodes, enabling cross-referencing of manuscripts/recensions and rapid identification of thematic strata.