The Account of the Third-day Vow Observed through the Twelve Months (Tṛtīyā-vrata)

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि तृतीयाया व्रतानि ते । यानि सम्यग्विधायाशु नारी सौभाग्यमाप्नुयात् ॥ १ ॥

सनातन म्हणाले—हे नारद, ऐक; मी तुला तृतीया तिथीची व्रते सांगतो. ती विधिपूर्वक केल्यास स्त्रीला शीघ्र सौभाग्य व कल्याण प्राप्त होते.

Verse 2

चैत्रशुक्लतृतीयायां गौरीं कृत्वा सभर्तृकाम् । सौवर्णा राजतीं वापि ताम्नीं वा मृण्ययीं द्विज ॥ २ ॥

हे द्विज, चैत्र शुक्ल तृतीयेला गौरीची प्रतिमा पतीसह करावी—सोन्याची, किंवा चांदीची, किंवा तांब्याची, अथवा मातीची.

Verse 3

अभ्यर्च्य गन्धपुष्पाद्यैर्वस्त्रैराभरणैः शुभैः । दूर्वाकांडैश्च विधिवत्सोपवासा तु कन्यका ॥ ३ ॥

गंध, पुष्प इत्यादी, शुभ वस्त्रे व अलंकार, तसेच विधिपूर्वक दूर्वेच्या कांडांनी पूजा करून कन्येने उपवास करावा.

Verse 4

वरार्थिनी च सौभाग्यपुत्रभर्त्रर्थिनी तथा । द्विजभार्या भर्तृमतीः कन्यकां वा सुलक्षणाः ॥ ४ ॥

योग्य वराची इच्छा करणारी कन्या, सौभाग्य मागणारी स्त्री, पुत्र किंवा पतीच्या कल्याणाची अभिलाषिणी; तसेच पतीसह द्विजपत्नी किंवा सुलक्षण कन्या—या सर्व येथे ग्राह्य आहेत।

Verse 5

सिंदूरांजनवस्त्राद्यैः प्रतोष्य प्रीतमानसा । रात्रौ जागरणं कुर्याद्व्रतसंपूर्तिकाम्यया ॥ ५ ॥

सिंदूर, अंजन, वस्त्र इत्यादी अर्पून प्रसन्न मनाने (देवी)ला संतुष्ट करावे; आणि व्रत पूर्ण व्हावे म्हणून रात्री जागरण करावे।

Verse 6

ततस्तां प्रतिमां विप्र गुरवे प्रतिपादयेत् । धातुजां मृन्मयीं वा तु निक्षिपेच्च जलाशये ॥ ६ ॥

नंतर, हे ब्राह्मण, ती प्रतिमा गुरूंना अर्पण करावी; आणि ती धातूची असो वा मातीची, पुढे जलाशयात विसर्जित करावी।

Verse 7

एवं द्वादशवर्षाणि कृत्वा गौरीव्रतं शुभम् । धेनुद्वादशसंकल्पं दद्यादुत्सर्गसिद्धये ॥ ७ ॥

अशा रीतीने बारा वर्षे शुभ गौरी-व्रत करून, उत्सर्ग सिद्ध व्हावा म्हणून ‘धेनु-द्वादश-संकल्प’ हे व्रतदान द्यावे।

Verse 8

किमत्र बहुनोक्तेन गौरी सौभाग्यदायिनी । स्त्रीणां यथा तथा नान्या विद्यते भुवनत्रये ॥ ८ ॥

इथे अधिक काय सांगावे? गौरी सौभाग्य देणारी आहे; स्त्रियांसाठी त्रिलोकीत तिच्यासारखी दुसरी कोणी नाही।

Verse 9

धनं पुत्रान्पतिं विद्यामाज्ञासिद्धिं यशः सुखम् । लभते सर्वमेवेष्टं गौरीमभ्यर्च्य भक्तितः ॥ ९ ॥

भक्तिभावाने गौरीची पूजा केल्यास धन, पुत्र, सुयोग्य पती, विद्या, आज्ञासिद्धी, यश व सुख—असे सर्व इच्छित प्राप्त होते।

Verse 10

राधशुक्लतृतीया या साक्षया परिकीर्तिता । तिथिस्त्रोतायुगाद्या सा कृतस्याक्षयकारिणी ॥ १० ॥

‘राधा’ नावाची शुक्ल तृतीया ‘अक्षया’ म्हणून प्रसिद्ध आहे। ती पवित्र तिथींच्या युग्मात अग्रगण्य मानली जाते; त्या दिवशी केलेले कर्म अक्षय फल देते।

Verse 11

द्वे शुक्ले द्वे तथा कृष्णे युगादी कवयो विदुः । शुक्ले पूर्वाह्णिके ग्राह्ये कृष्णे चैव तपस्यथ ॥ ११ ॥

कवीजन सांगतात की युगारंभ चार प्रकारचे—दोन शुक्लपक्षात व दोन कृष्णपक्षात. शुक्लपक्षात असेल तर पूर्वाह्नी ग्रहण करावे; कृष्णपक्षात असेल तर तदनुसार तप करावे।

Verse 12

द्वापरं हि कलिर्भाद्रे प्रवृत्तानि युगानि वै । तत्र राधतृतीयायां श्रीसमेतं जगद्गुरुम् ॥ १२ ॥

द्वापर व कलि ही युगे भाद्रपद मासात प्रवृत्त होतात. त्या वेळी ‘राधा-तृतीया’ तिथीस श्री (लक्ष्मी) सहित जगद्गुरु भगवंताचे पूजन करावे।

Verse 13

नारायणं समभ्यर्चेत्पुष्पधूपविलेपनैः । यद्वा गंगांभसि स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३ ॥

पुष्प, धूप व लेपनांनी नारायणाचे विधिपूर्वक पूजन करावे; किंवा गंगेच्या जलात स्नान केल्याने मनुष्य सर्व पापांपासून मुक्त होतो।

Verse 14

अक्षतैः पूजयेद्विष्णुं स्नायादप्यक्षतैर्नरः । सक्तून्संभोजयेद्विप्रान्स्वयमभ्यवहरेच्च तान् ॥ १४ ॥

मनुष्याने अक्षतांनी (अखंड तांदुळांनी) श्रीविष्णूची पूजा करावी आणि अक्षतांनीच स्नानही करावे। ब्राह्मणांना सत्तू (जवाचे पीठ) भोजन द्यावे व स्वतःही तेच प्रसादरूपाने सेवन करावे।

Verse 15

एवं कृतविधिर्विप्र नरो विष्णुपरायणः । विष्णुलोकमवाप्नोति सर्वदेवनमस्कृतः ॥ १५ ॥

हे विप्र! अशा रीतीने विधी पूर्ण करून जो नर विष्णुपरायण होतो, तो विष्णुलोक प्राप्त करतो आणि सर्व देवांकडून नमस्कारास पात्र ठरतो।

Verse 16

अथ ज्येष्ठतृतीया तु शुक्ला रंभेति नामतः । तस्यां सभार्यं विधिवत्पूजयेद्वाह्मणोत्तमम् ॥ १६ ॥

आता ज्येष्ठ महिन्यातील शुक्ल पक्षातील तृतीया ‘रंभा’ या नावाने प्रसिद्ध आहे. त्या दिवशी विधिपूर्वक, पत्नीसमवेत, उत्तम ब्राह्मणाचे पूजन करावे।

Verse 17

गन्धपुष्पांशुकाद्यैस्तु नारी सौभाग्यकाम्यया । रंभाव्रतमिदं विप्र विधिवत्समुपाश्रितम् ॥ १७ ॥

हे विप्र! सौभाग्याची इच्छा असलेल्या स्त्रीने गंध, पुष्प, वस्त्र इत्यादी अर्पण करून हे ‘रंभा-व्रत’ विधिपूर्वक आचरावे।

Verse 18

ददाति वित्तं पुत्रांश्च मतिं धर्मे शुभावहाम् । अथाषाढतृतीयायां शुक्लायां शुक्लवाससा ॥ १८ ॥

हे व्रत धन व पुत्र प्रदान करते आणि धर्मात शुभ बुद्धीही देणारे आहे. पुढे आषाढ महिन्यातील शुक्ल पक्षातील तृतीयेला शुभ्र वस्त्रे धारण करावीत।

Verse 19

केशवं तु सलक्ष्मीकं सस्त्रीके तु द्विजेऽर्चयेत् । भोजनैः सुरभीदानैर्वस्त्रैश्चापि विभूषणैः ॥ १९ ॥

लक्ष्मीसहित केशवाची उपासना म्हणून पत्नीसमवेत ब्राह्मणाचे पूजन करावे; भोजन, दुभती गाय दान, वस्त्रे व अलंकार अर्पावेत।

Verse 20

प्रियेर्वाक्यैर्भृशं प्रीता नारी सौभाग्यवांछया । समुपास्य व्रतं चैतद्धनधान्यसमन्विता ॥ २० ॥

प्रियाच्या वचनांनी अत्यंत प्रसन्न, सौभाग्याची इच्छा करणारी स्त्री हे व्रत विधिपूर्वक आचरावे; त्यामुळे ती धन-धान्यसमृद्ध होते।

Verse 21

देवदेवप्रसादेन विष्णुलोकमवाप्नुयात् । नभः शुक्लतृतीयायां स्वर्णगौरीव्रतं चरेत् ॥ २१ ॥

देवाधिदेवाच्या प्रसादाने विष्णुलोक प्राप्त होतो; म्हणून नभस् (भाद्रपद) शुक्ल तृतीयेला ‘स्वर्ण-गौरी व्रत’ आचरावे।

Verse 22

उपचारैः षोडशभिर्भवानीमभिपूजयेत् । पुत्रान्देहि धनं देहि सौभाग्यं देहि सुव्रते ॥ २२ ॥

षोडशोपचारांनी भवानीचे पूजन करावे आणि प्रार्थना करावी—“हे सुव्रते देवी, पुत्र दे, धन दे, सौभाग्य दे।”

Verse 23

अन्यांस्च सर्वकामान्मे देहि देहि नमोऽस्तु ते । एवं संप्रार्थ्य देवेशीं भवानीं भवसंयुताम् ॥ २३ ॥

“माझ्या इतर सर्व कामनाही पूर्ण कर, कर; तुला नमस्कार असो।” असे म्हणून भव (शिव)संयुक्त देवेशी भवानीची कळकळीने प्रार्थना करावी।

Verse 24

व्रतसंपूर्तिकामा तु वायनं दापयेत्तथा । एवं षोडशवर्षाणि कृत्वा नारी व्रतं शुभम् ॥ २४ ॥

व्रताची संपूर्णता इच्छिणाऱ्या स्त्रीने विधिपूर्वक वायन (नियत दान) द्यावे. अशा रीतीने सोळा वर्षे हे शुभ व्रत करून ती व्रताची योग्य पूर्तता करते.

Verse 25

उद्यापनं चरेद्भक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जिता । मंडपे मण्डले शुद्धे गणेशादिसुरार्चनम् ॥ २५ ॥

ती भक्तिभावाने, धनाविषयी कपट न ठेवता, उद्यापन करावे. शुद्ध मंडपात व पवित्र मंडलात गणेशादी देवतांचे पूजन करावे.

Verse 26

कृत्वा ताम्रमयं पात्रं कलशोपरिविन्यसेत् । सौवर्णीं प्रतिमां तत्र भवान्याः प्रतिपूजयेत् ॥ २६ ॥

तांब्याचे पात्र करून त्यावर कलश स्थापावा. तेथे भवानीची सुवर्ण प्रतिमा विधिपूर्वक पूजावी.

Verse 27

गंधपुष्पादिभिः सम्यक् ततो होमं समाचरेत् । वेणुपात्रैः षोडशभिः पक्वान्नपरिपूरितैः ॥ २७ ॥

नंतर गंध, पुष्प इत्यादींनी सम्यक् पूजन करून होम करावा. शिजवलेल्या अन्नाने पूर्ण भरलेल्या सोळा वेणुपात्रांचा (बांबूच्या पात्रांचा) उपयोग करावा.

Verse 28

समर्प्य देव्यै नैवेद्यं द्विजेष्वेतन्निवेदयेत् । वायनं च ततः पश्चाद्दद्यात्संबन्धिबन्धुषु ॥ २८ ॥

देवीला नैवेद्य अर्पण करून तोच नैवेद्य द्विजांना (ब्राह्मणांना) निवेदावा. त्यानंतर वायन नातेवाईक व बंधूंमध्ये वाटून द्यावे.

Verse 29

प्रतिमां गुरवे दत्त्वा द्विजेभ्यो दक्षिणां तथा । पूर्णं लभेत्फलं नारी व्रताचरणतत्परा ॥ २९ ॥

गुरूंना प्रतिमा अर्पण करून आणि द्विजांना यथाविधि दक्षिणा देऊन, व्रताचरणात तत्पर स्त्री त्या व्रताचे पूर्ण फळ प्राप्त करते।

Verse 30

भाद्रशुक्लतृतीयायां व्रतं वै हारितालकम् । कुर्याद्भक्त्या विधानेन पाद्यार्ध्यार्चन पूर्वकम् ॥ ३० ॥

भाद्रपद शुक्ल पक्षातील तृतीयेला हारितालक व्रत नक्की करावे; भक्तीने विधिपूर्वक, प्रथम पाद्य व अर्घ्य अर्पण करून नंतर अर्चना करावी।

Verse 31

ततस्तु कांचने पात्रे राजते चापि ताम्रके । वैणवे मृन्मये वापि विन्यस्यान्नं सदक्षिणम् ॥ ३१ ॥

त्यानंतर सोन्याच्या, चांदीच्या किंवा तांब्याच्या पात्रात—किंवा बांबूच्या अथवा मातीच्या पात्रातही—दक्षिणेसह अन्न ठेवून यथाविधि अर्पण करावे।

Verse 32

सफलं च सवस्त्रं च द्विजाय प्रतिपादयेत् । तदंते पारणं कुर्यादिष्टबन्धुजनैः सह ॥ ३२ ॥

द्विजाला फळे व वस्त्र यांसह दान द्यावे. त्यानंतर शेवटी, प्रिय बंधुजनांसह पारण (व्रतसमापन) करावे।

Verse 33

एवं कृतव्रता नारी भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । व्रतस्यास्य प्रभावेण गौरीसहचरीभवेत् ॥ ३३ ॥

अशा प्रकारे व्रत करणारी स्त्री मनोहर भोगांचा उपभोग करून, या व्रताच्या प्रभावाने गौरी (पार्वती)ची सहचरी होते।

Verse 34

सौभाग्यद्रव्यवस्त्राणि वंशपात्राणि षोडश । दातव्यानि प्रयत्नेन ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३४ ॥

सौभाग्यवर्धक द्रव्ये, वस्त्रे आणि वंशपात्रे अशी सोळा दाने विधिपूर्वक ब्राह्मणांना प्रयत्नाने द्यावीत।

Verse 35

अन्येभ्यो विप्रवर्येभ्यो दक्षिणां च प्रयत्नतः । भूयसीं च ततो दद्याद्विप्रेभ्यो देवितुष्टये ॥ ३५ ॥

इतर श्रेष्ठ ब्राह्मणांनाही प्रयत्नपूर्वक दक्षिणा द्यावी; नंतर देवतृप्तीसाठी ब्राह्मणांना अधिक उदारपणे दान करावे।

Verse 36

एवं या कुरुते नारी व्रतं सौभाग्यवर्द्धनम् । सा तु देवीप्रसादेन सौभाग्यं लभते ध्रुवम् ॥ ३६ ॥

अशा प्रकारे जी नारी सौभाग्यवर्धक व्रत करते, ती देवीच्या कृपेने निश्चयच सौभाग्य प्राप्त करते।

Verse 37

यदा तृतीया भाद्रे तु हस्तर्क्षसहिता भवेत् । हस्तगौरीव्रतं नाम तदुद्दिष्टं हि शौरिणा ॥ ३७ ॥

भाद्रपदात तृतीया तिथी हस्त नक्षत्रासह आली तर ते ‘हस्तगौरीव्रत’ म्हणतात; हे शौरि (श्रीविष्णु) यांनी निर्दिष्ट केले आहे।

Verse 38

तथा कोटीश्वरी नाम व्रतं प्रोक्तं पिनाकिना । लक्षेश्वरी चैव तथा तद्विधानमुदीर्यते ॥ ३८ ॥

तसेच ‘कोटीश्वरी’ नावाचे व्रत पिनाकी (शिव) यांनी सांगितले आहे; आणि ‘लक्षेश्वरी’ नावाचे व्रतही त्याच्या विधानासह वर्णिले जाते।

Verse 39

अस्यां व्रतं तु संग्राह्यं यावद्वर्षचतुष्टयम् । उपवासेन कर्तव्यं वर्षे वर्षे तु नारद ॥ ३९ ॥

या विधीने हे व्रत चार वर्षेपर्यंत स्वीकारावे. हे नारद, दरवर्षी उपवास करूनच ते करावे.

Verse 40

अखंडानां तंडुलानां तिलानां वा मुनीश्वर । लक्षमेकं विशोध्याथ क्षिपेत्पयसि संसृते ॥ ४० ॥

हे मुनीश्वर, अखंड तांदूळ किंवा तीळ यांपैकी एक लक्ष शुद्ध करून, मग विधिपूर्वक तयार केलेल्या दुधात ते टाकावेत.

Verse 41

तत्पक्वेन तु निर्माय देव्या मूर्तिं सुशोमनाम् । प्रकरे गंधपुष्पाणां पुष्पमालाविभूषिताम् ॥ ४१ ॥

मग त्या शिजलेल्या पदार्थापासून देवीची अतिशय शोभिवंत मूर्ती घडवून, तिला पुष्पमाळांनी अलंकृत करून सुगंधी फुलांनी सभोवती सजवावे.

Verse 42

संस्थाप्य पार्वतीं तत्र पूजयेद्भक्तिभावितः । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैर्दीपैर्नैवेद्यविस्तरैः ॥ ४२ ॥

तेथे पार्वतीची स्थापना करून, भक्तिभावाने परिपूर्ण मनाने तिची पूजा करावी—गंध, पुष्प, धूप, दीप आणि विविध नैवेद्यांनी.

Verse 43

विविधैश्च फलैर्विप्र नमस्कृत्य क्षमापयेत् । ततो विसर्जयद्देवीं जलमध्येऽथ दक्षिणाम् ॥ ४३ ॥

हे विप्र, विविध फळे अर्पण करून नमस्कार करावा व देवीकडे क्षमा मागावी. नंतर जलामध्ये देवीचे विसर्जन करून मग दक्षिणा द्यावी.

Verse 44

दत्त्वा विधिज्ञविप्रेभ्यो भुञ्जीयाच्च परे दिने । इति ते कथितं विप्र कोटिलक्षेश्वरीव्रतम् ॥ ४४ ॥

विधिज्ञ ब्राह्मणांना विधिपूर्वक दान देऊन, पुढील दिवशी भोजन करावे. हे विप्र, असे हे कोटिलक्षेश्वरी-व्रत तुला सांगितले आहे.

Verse 45

गौरीलोकं प्रयात्यंते व्रतस्यास्य प्रभावतः । इषशुक्लतृतीयायां बृहद्गौरीव्रतं चरेत् ॥ ४५ ॥

या व्रताच्या प्रभावाने शेवटी गौरीलोक प्राप्त होतो. म्हणून ईष मासातील शुक्लपक्षाच्या तृतीयेला बृहद्-गौरी-व्रत करावे.

Verse 46

पंचवर्षं विधानेन पूर्वोक्तेनैव नारद । आचार्यं पूजयेदंते विप्रानन्यान्धनादिभिः ॥ ४६ ॥

हे नारद, पूर्वी सांगितलेल्या विधीनुसार पाच वर्षे (हे व्रत) करावे. शेवटी आचार्याचे पूजन करावे आणि इतर ब्राह्मणांनाही धनादि देऊन सन्मान करावा.

Verse 47

सुवासिनीः पंच पूज्या वस्त्रालंकारचन्दनैः । कंचुकैश्चैव ताटंकैः कंठसूत्रैर्हरिप्रियाः ॥ ४७ ॥

हरिप्रिया अशा पाच सुवासिनींचे वस्त्रे, अलंकार व चंदनाने पूजन करावे; तसेच कंचुकी, ताटंक व कंठसूत्र अर्पण करावे.

Verse 48

वंशपात्राणि पंचैव सूत्रैः संवेष्टितानि च । सिंदूरं जीरकं चैव सौभाग्यद्रव्यसंयुतम् ॥ ४८ ॥

सूत्रांनी वेढलेली पाच बांबूची पात्रे तयार करावीत; तसेच सिंदूर, जिरे आणि सौभाग्यवर्धक द्रव्येही ठेवावीत.

Verse 49

गोधीमपिष्टजातं च नवापूपं फलादिकम् । वायनानि च पंचैव ताभ्यो दद्याच्च भोजयेत् ॥ ४९ ॥

गव्हाच्या पिठापासून केलेले पदार्थ, नवे अपूप व फळे इत्यादी अर्पण करावीत। मग पाच वायन तयार करून त्या पात्रांना द्यावीत आणि त्यांना भोजनही घालावे।

Verse 50

अर्घं दत्त्वा वायनानि पश्चाद्भुंजीत वाग्यता । तत्फलं धारयेत्कंठे सर्वकामसमृद्धये ॥ ५० ॥

अर्घ्य अर्पण करून नंतर वायन दान द्यावे; वाणीसंयम ठेवून मग स्वतः भोजन करावे। सर्व कामनांची समृद्धी व्हावी म्हणून तो फल कंठी धारण करावा।

Verse 51

ततः प्रातः समुत्थाय सालंकारा सखीजनैः । गीतवाद्ययुता नद्यां गौरीं तां तु विसर्जयेत् ॥ ५१ ॥

मग सकाळी उठून, अलंकारांनी सजून, सखीजनांसह—गीत व वाद्यांसह—त्या गौरीचे नदीत विसर्जन करावे।

Verse 52

आहूतासि मयाभद्रे पूजिता च यथा विधि । मम सौभाग्यदानाय यथेष्टं गम्यतां त्वया ॥ ५२ ॥

हे भद्रे! तुला मी आवाहन केले आणि विधिपूर्वक पूजनही केले. माझ्या सौभाग्यदानासाठी आता तू इच्छेनुसार प्रस्थान कर.

Verse 53

एवं कृत्वा व्रतं भक्त्या द्विज देवीप्रसादतः । भुक्त्वा भोगांस्तु देहांते गौरीलोकमवाप्नुयात् ॥ ५३ ॥

हे द्विज! अशा प्रकारे भक्तीने व्रत केल्यास देवीच्या प्रसादाने इच्छित भोग मिळतात; आणि देहांती गौरीलोक प्राप्त होतो.

Verse 54

ऊर्जशुक्लतृतीयायां विष्णुगौरीव्रतं चरेत् । पूजयित्वा जगद्वन्द्यामुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ५४ ॥

ऊर्ज महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील तृतीयेला विष्णु-गौरी व्रत करावे. जगद्वंद्या देवीची नानाविध, वेगवेगळ्या उपचारांनी विधिपूर्वक पूजा करावी.

Verse 55

सुवासिनीं भोजयित्वा मङ्गलद्रव्यपूजिताम् । विसर्जयेत्प्रणम्यैनां विष्णुगौरीप्रतुष्टये ॥ ५५ ॥

सुवासिनी (सौभाग्यवती) स्त्रीला भोजन घालून, मंगल द्रव्यांनी तिचा सत्कार करावा. नंतर तिला नमस्कार करून निरोप द्यावा, ज्याने विष्णु-गौरी प्रसन्न होतील.

Verse 56

मार्गशुक्लतृतीयायां हरगौरीव्रतं शुभम् । कृत्वा पूर्वविधानेन पूजयेज्जगदंबिकाम् ॥ ५६ ॥

मार्गशीर्ष महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील तृतीयेला शुभ हर-गौरी व्रत करावे. आणि पूर्वी सांगितलेल्या विधीनुसार जगदंबिकेची पूजा करावी.

Verse 57

एतद्व्रतप्रभावेण भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । देवीलोकं समासाद्य मोदते च तया सह ॥ ५७ ॥

या व्रताच्या प्रभावाने मनोहर भोगांचा उपभोग घेऊन साधक देवी-लोकाला प्राप्त होतो आणि तेथे तिच्यासह आनंद मानतो.

Verse 58

पौषशुक्लतृतीयायां ब्रह्मगौरीव्रतं चरेत् । पूर्वोक्तेन विधानेन पूजितापि द्विजोत्तम ॥ ५८ ॥

पौष महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील तृतीयेला ब्रह्म-गौरी व्रत करावे. हे द्विजोत्तम! पूर्वी सांगितलेल्या विधीनुसारच तिची पूजा करावी.

Verse 59

ब्रह्मगौरीप्रसादेन मोदते तत्र संगता । माघशुक्लतृतीयायां पूज्या सौभाग्यसुंदरी ॥ ५९ ॥

ब्रह्म-गौरीच्या प्रसादाने ती तेथे संगतीसह आनंदित होते। माघ शुद्ध तृतीयेला ‘सौभाग्यसुंदरी’ देवीची पूजा करावी।

Verse 60

पूर्वोक्तेन विधानेन नालिकेरार्घ्यदानतः । प्रसन्ना दिशति स्वीयं लोकं तु व्रततोषिता ॥ ६० ॥

पूर्वोक्त विधीने नारळासह अर्घ्यदान केल्यास, व्रताने तृप्त झालेली देवी प्रसन्न होऊन आपला लोक प्रदान करते।

Verse 61

फाल्गुनस्य सिते पक्षे तृतीया कुलसौख्यदा । पूजिता गन्धपुष्पाद्यैः सर्वमङ्गलदा भवेत् ॥ ६१ ॥

फाल्गुन शुद्ध तृतीया कुलसुख देणारी ठरते। गंध, पुष्प इत्यादींनी पूजिल्यास ती सर्वमंगल प्रदान करते।

Verse 62

सर्वासु च तृतीयासु विधिः साधारणो मुने । देवीपूजा विप्रपूजा दानं होमो विसर्जनम् ॥ ६२ ॥

हे मुने! सर्व तृतीयांना विधी साधारणच आहे—देवीपूजा, विप्रपूजा, दान, होम आणि विसर्जन।

Verse 63

इत्येवं कथितानीह तृतीयाया व्रतानि ते । भक्त्या कृतानि चेष्टांस्तु कामान्दर्द्युमनोगतान् ॥ ६३ ॥

अशा रीतीने येथे तृतीयाव्रते तुला सांगितली आहेत। जी भक्तीने केली जातात ती मनातील इच्छित कामना सिद्ध करतात।

Verse 64

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासतृतीयाव्रतकथनं नाम द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११२ ॥

अशा प्रकारे श्री बृहन्नारदीयपुराणाच्या पूर्वभागातील बृहदुपाख्यानाच्या चतुर्थ पादात ‘द्वादश मासांतील तृतीया-व्रतकथन’ नावाचा एकशे बारावा अध्याय समाप्त झाला।