
ब्रह्मा आपल्या ‘बालक’ श्रोत्याला या अनुक्रमणिकेत दहावे पुराण—ब्रह्मवैवर्त पुराण—परिचय करून देतात; ते वेदार्थाचा प्रकाशक व वेदमार्गाचा मार्गदर्शक आहे. हे रथंतर-कल्पाशी संबंधित, शत-कोटी पुराणपरंपरेत संक्षिप्त, आणि व्यासांनी सूत–ऋषी संवादरूपाने चार खंडांत—ब्रह्मखंड, प्रकृतिखंड, विघ्नेशखंड, कृष्णखंड—एकूण १८,००० श्लोकांत रचलेले सांगितले आहे. कथासारात सृष्टीवर्णन, नारद-ब्रह्मा विवाद, शिवलोकप्राप्ती व शिवसम्बंधी ज्ञान, सावर्णीची पुण्ययात्रा, पुढे प्रकृतीचे अंश/कला व कर्मकांडाची सामग्री यांचे निरूपण येते. विघ्नेशखंडात गणेशजन्माचा प्रश्न, व्रते व संघर्ष (जमदग्न्य आदींसह) आहेत. कृष्णखंडात श्रीकृष्णजन्म, गोकुळलीला, राधा-गोपिकांसह रास, मथुरेतील घटना, संस्कार, सांदीपनीकडे अध्ययन, शत्रुवध व द्वारकेला परतणे यांचा संक्षेप आहे. शेवटी फलश्रुती—वाचन, श्रवण, लेखन, दान आणि अनुक्रमणिका ऐकण्यानेही श्रीकृष्णकृपेने मोक्षप्राप्ती होते।
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं दशमं तव । ब्रह्मवैवर्तकं नाम वेदमार्गानुदर्शकम् ॥ १ ॥
श्रीब्रह्मा म्हणाले—वत्सा, ऐक; मी तुला दहावे पुराण सांगतो. त्याचे नाव ‘ब्रह्मवैवर्तक’; ते वेदमार्ग दाखविणारे आहे ॥ १ ॥
Verse 2
सावर्णिर्यत्र भगवान्साक्षाद्देवर्षये स्थितः । नारदाय पुराणार्थं प्राह सर्वमलौकिकम् ॥ २ ॥
तेथे सावर्णि—स्वतः भगवान—देवर्षीसमोर प्रत्यक्ष उभे राहून नारदाला पुराणाचा सर्व अर्थ अलौकिक रीतीने सांगितला ॥ २ ॥
Verse 3
धर्मार्थकाममोक्षाणां सारः प्रीतिर्हरौ हरे । तयोरभेदसिद्ध्यर्थं ब्रह्मवैवर्तमुत्तमम् ॥ ३ ॥
धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष यांचा सार हरि-प्रेमभक्ती आहे. आणि या दोहोंची (पुरुषार्थ व हरिप्रीतीची) अभेदता सिद्ध करण्यासाठी उत्तम ब्रह्मवैवर्त पुराण सांगितले आहे ॥ ३ ॥
Verse 4
रथंतरस्य कल्पस्य वृत्तांतं यन्मयोदितम् । शतकोटिपुराणे तत्संक्षिप्य प्राह वेदवित् ॥ ४ ॥
रथंतर-कल्पाचा जो वृत्तांत मी सांगितला, तो वेदज्ञ मुनिने शतकोटि-पुराणात संक्षेपाने वर्णिला आहे ॥ ४ ॥
Verse 5
व्यासश्चतुर्द्धा संव्यस्य ब्रह्मवैवर्तसंज्ञिते । अष्टादशसहस्रं तत्पुराणं परिकीर्तितम् ॥ ५ ॥
व्यासांनी हे पुराण चार भागांत विभागून ‘ब्रह्मवैवर्त’ या नावाने प्रवर्तित केले; ते अठरा सहस्र श्लोकांचे आहे असे सांगितले जाते.
Verse 6
ब्रह्मप्रकृतिविघ्नेशकृष्णखंडसमन्वितम् । तत्र सूतर्षिसंवादे पुराणोपक्रमस्ततः ॥ ६ ॥
हे ब्रह्मा, प्रकृती, विघ्नेश (गणेश) आणि कृष्ण-खण्ड अशा विभागांनी युक्त आहे; आणि तेथे सूत व ऋषींच्या संवादातच पुराणाचा आरंभ तदनुसार होतो.
Verse 7
सृष्टिप्रकरणं त्वाद्यं ततो नारदवेधसोः । विवादः सुमहान्यत्र द्वयोरासीत्पराभवः ॥ ७ ॥
प्रथम सृष्टीप्रकरण येते; त्यानंतर या ग्रंथात नारद व वेधस् (ब्रह्मा) यांच्यात अत्यंत महान वाद वर्णिला आहे, ज्यात दोघांपैकी एकाचा पराभव होतो.
Verse 8
शिवलोकगतिः पश्चाज्ज्ञानलाभः शिवात्मने । शिववाक्येन तत्पश्चान्मरीचेर्नारदस्य तु ॥ ८ ॥
त्यानंतर शिवलोकप्राप्ती, आणि शिवपरायण अंतःकरण असलेल्या साधकास ज्ञानलाभ होतो. पुढे शिववचनानुसार मरीचीपुत्र नारदाचा वृत्तांत येतो.
Verse 9
गमनं चैव सावर्णेर्ज्ञानार्थँ सिद्धसेविते । आश्रमे सुमहापुण्ये त्रैलोक्याश्चर्यकारिणी ॥ ९ ॥
आणि ज्ञानप्राप्तीसाठी सावर्णीचे गमन वर्णिले आहे—सिद्धांनी सेविलेल्या, अत्यंत पुण्यमय अशा आश्रमात; जो त्रैलोक्यातही आश्चर्यकारक मानला जातो.
Verse 10
एतद्धि ब्रह्मखंडं हि श्रुतं पापविनाशनम् । ततः सावर्णिसंवादो नारदस्य समीरितः ॥ १० ॥
हा ब्रह्मखंड श्रवण केला असून तो पापनाशक आहे. त्यानंतर नारदांनी सांगितलेला सावर्णी-संवाद मांडला आहे.
Verse 11
कृष्णमाहात्म्यसंयुक्तो नानाख्यानकथोत्तरम् । प्रकृतेरंशभूतानां कलानां चापि वर्णितम् ॥ ११ ॥
हे कृष्णमाहात्म्ययुक्त असून अनेक आख्यान-कथांच्या उपसंहारासह आहे; तसेच प्रकृतीचे अंशभूत तत्त्वे व तिच्या कलांचेही वर्णन करते.
Verse 12
माहात्म्यं पूजनाद्यं च विस्तरेण यथास्थितम् । एतत्प्रकृतिखंडं हि श्रुतं भूतिविधायकम् ॥ १२ ॥
माहात्म्य व पूजनादी विधी यथास्थित विस्ताराने सांगितल्या आहेत. हा ‘प्रकृतिखंड’ श्रवण केला असून तो ऐश्वर्य व कल्याण देणारा आहे.
Verse 13
गणेशजन्मसंप्रश्नः सपुण्यकमहाव्रतम् । पार्वत्याः कार्तिकेयेन सह विघ्नेशसंभवम् ॥ १३ ॥
यात गणेशजन्माविषयी प्रश्न, अत्यंत पुण्यदायक महाव्रतासह; तसेच पार्वतीसाठी कार्तिकेयासह विघ्नेशाचा प्रादुर्भाव वर्णिला आहे.
Verse 14
चरितं कार्तवीर्यस्य जामदग्र्यस्य चाद्भुतम् । विवादः सुमहानासीज्जामदग्र्यगणेशयोः ॥ १४ ॥
कार्तवीर्याचे चरित्र आणि जामदग्न्याचे अद्भुत आख्यान येथे आहे; जामदग्न्य व गणेश यांच्यात अतिशय महान वाद उद्भवला.
Verse 15
एतद्विघ्नेशखंडं हि सर्वविघ्नविनाशनम् । श्रीकृष्णजन्मसंप्रश्नो जन्माख्यानं ततोऽद्भुतम् ॥ १५ ॥
हा विघ्नेश-खंड खरोखर सर्व विघ्नांचा नाश करणारा आहे। त्यानंतर श्रीकृष्णजन्माविषयी प्रश्न येतो आणि पुढे त्यांच्या जन्माची अद्भुत कथा सांगितली जाते।
Verse 16
गोकुले गमनं गश्चात्पूतनादिवदाद्भूताः । बाल्यकौमारजा लीला विविधास्तत्र वर्णिताः ॥ १६ ॥
तेथे गोकुळगमनाचे वर्णन आहे; त्यानंतर पूतना इत्यादींपासून सुरू होणाऱ्या अद्भुत घटना; तसेच बाल्य व कौमारावस्थेतील विविध लीलाही तेथे सांगितल्या आहेत।
Verse 17
रासक्रीडा च गोपीभिः शारदी समुदाहृता । रहस्ये राधया क्रीडा वर्णिता बहुविस्तरा ॥ १७ ॥
शरद्ऋतूतील गोपींसह रासक्रीडा सांगितली आहे. तसेच रहस्यप्रसंगात राधेसह क्रीडेचे अतिविस्ताराने वर्णन केले आहे।
Verse 18
सहाक्रूरेण तत्पश्चान्मथुरागमनं हरेः । कंसादीनां वधे वृत्ते कृष्णस्य द्विजसंस्कृतिः ॥ १८ ॥
यानंतर अक्रूरासह हरीचे मथुरागमन झाले. कंसादींचा वध झाल्यावर श्रीकृष्णाची द्विजसंस्कृती (उपनयनादि) संपन्न झाली।
Verse 19
काश्यसांदीपनेः पश्चाद्विद्योपादानमद्भुतम् । यवनस्य वधः पश्चाद्द्वारकागमनं हरेः ॥ १९ ॥
पुढे काश्य-सांदीपनीच्या प्रसंगानंतर विद्याप्राप्तीचे अद्भुत वर्णन आहे. त्यानंतर यवनाचा वध आणि मग हरीचे द्वारकेस गमन सांगितले आहे।
Verse 20
नरकादिवधस्तत्र कृष्णेन विहितोऽद्भुतः । कृष्णखंडमिदं विप्र नृणां संसारखंडनम् ॥ २० ॥
तेथे नरकादि दैत्यांचा अद्भुत वध श्रीकृष्णांनी केला। हे विप्र, हा कृष्ण-खंड मनुष्यांचे संसारबंधन छेदणारा आहे॥
Verse 21
पठितं च श्रुतं ध्यातं पूजितं चाभिवंदितम् । इत्येतद्ब्रह्मवैवर्तपुराणं चात्यलौकिकम् ॥ २१ ॥
म्हणून हे ब्रह्मवैवर्त-पुराण वाचावे, ऐकावे, ध्यान करावे, पूजावे व नमस्कार करावा—हे परम अलौकिक पुराण आहे॥
Verse 22
व्यासोक्तं चादि संभूतं पठञ्छृण्वन्विमुच्यते । विज्ञानाज्ञानशमनाद्धोरात्संसारसागरात् ॥ २२ ॥
व्यासोक्त व आदिसंभूत हा उपदेश जो पठण व श्रवण करतो तो मुक्त होतो; तो विज्ञान-अज्ञान शमवून घोर संसारसागरातून तारतो॥
Verse 23
लिखित्वेदं च यो दद्यान्माध्यां धेनुसमन्वितम् । ब्रह्मलोकमवाप्नोति स मुक्तोऽज्ञानबंधनात् ॥ २३ ॥
जो हा ग्रंथ लिहून दान देतो आणि त्यासोबत दुग्धदायिनी गाय देतो, तो ब्रह्मलोक प्राप्त करतो व अज्ञानबंधनातून मुक्त होतो॥
Verse 24
यश्चानुक्रमणीं चापि पठेद्वा श्रृणुयादपि । सोऽपि कृष्णप्रसादेन लभते वांछितं फलम् ॥ २४ ॥
जो ही अनुक्रमणी वाचतो किंवा ऐकतो, तोही श्रीकृष्णाच्या प्रसादाने इच्छित फल प्राप्त करतो॥
Verse 25
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने ब्रह्मवैवर्तपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायाः ॥ १०१ ॥
अशा प्रकारे श्रीबृहन्नारदीयपुराणाच्या पूर्वभागातील बृहदुपाख्यानात “ब्रह्मवैवर्तपुराणाच्या अनुक्रमणीचे निरूपण” नामक एकशे एकावा अध्याय समाप्त झाला ॥१०१॥
Because it prioritizes catalog metadata—kalpa affiliation, verse-count, internal division, and episode sequence—along with a phalaśruti, functioning as an index/abstract for the Brahmavaivarta rather than unfolding its full stories.
Brahmā-khaṇḍa, Prakṛti-khaṇḍa, Vighneśa (Gaṇeśa)-khaṇḍa, and Kṛṣṇa-khaṇḍa.
It asserts that reciting, hearing, or even listening to the anukramaṇikā grants the desired result by Kṛṣṇa’s grace, and that engagement with the Brahmavaivarta teaching can liberate one from saṃsāra by pacifying both knowledge and ignorance.