मदनदाहः — पार्वतीतपः, स्वयंवरलीला, देवस्तम्भनं, दिव्यचक्षुर्दानम्
उत्सङ्गतलसंसुप्तो बभूव भगवान्भवः अथ दृष्ट्वा शिशुं देवास् तस्या उत्संगवर्त्तिनम्
utsaṅgatalasaṃsupto babhūva bhagavānbhavaḥ atha dṛṣṭvā śiśuṃ devās tasyā utsaṃgavarttinam
भगवान् भव (शिव) देवीच्या मांडीवर गाढ झोपेत शयन करू लागले। मग देवांनी तिच्या कुशीत असलेल्या त्या बालकाला पाहिले।
Suta Goswami (narrating the episode to the sages of Naimisharanya)