Shloka 15
मदनदाहः — पार्वतीतपः, स्वयंवरलीला, देवस्तम्भनं, दिव्यचक्षुर्दानम्
Devanagari script
जगामेष्टं तदा दिव्यं स्वपुरं प्रययौ च सा दृष्ट्वा हृष्टस्तदा देवीं मेनया तुहिनाचलः
Transliteration
jagāmeṣṭaṃ tadā divyaṃ svapuraṃ prayayau ca sā dṛṣṭvā hṛṣṭastadā devīṃ menayā tuhinācalaḥ
Translation
तेव्हा ती आपल्या इच्छित दिव्य धामात—स्वनगरात—परत गेली. देवीला पाहून तुहिनाचल (हिमालय) मेनेसह आनंदित झाला।
Word by Word
जगाम (jagāma)went
जगाम (jagāma):
इष्टम् (iṣṭam)desired, beloved
इष्टम् (iṣṭam):
तदा (tadā)then
तदा (tadā):
दिव्यम् (divyam)divine, celestial
दिव्यम् (divyam):
स्वपुरम् (svapuram)her own city/abode
स्वपुरम् (svapuram):
प्रययौ (prayayau)departed, set forth/returned
प्रययौ (prayayau):
च (ca)and
च (ca):
सा (sā)she (the Goddess)
सा (sā):
दृष्ट्वा (dṛṣṭvā)having seen
दृष्ट्वा (dṛṣṭvā):
हृष्टः (hṛṣṭaḥ)delighted, thrilled
हृष्टः (hṛṣṭaḥ):
तदा (tadā)then
तदा (tadā):
देवीम् (devīm)the Goddess
देवीम् (devīm):
मेनया (menayā)with Menā (her mother)
मेनया (menayā):
तुहिनाचलः (tuhinācalaḥ)the Snow-Mountain, i.e., Himālaya
तुहिनाचलः (tuhinācalaḥ):
Speaker
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)