Adhyaya 101: The Eulogy and Procedure of the ‘Rasadhenu’ (Sugarcane-Juice Cow) Donation

Verse 1

अथ रसधेनुदानमाहात्म्यम् ॥ होतॊवाच ॥ रसधेनुविधानं ते कथयामि समासतः ॥ अनु्लिप्ते महीपृष्ठे कृष्णाजिनकुशास्तरे

ഇപ്പോൾ രസധേനുദാനത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം. ഹോതൃ പറഞ്ഞു—രസധേനുവിധാനം ഞാൻ നിനക്കു സംക്ഷേപമായി പറയുന്നു: ലേപനം ചെയ്ത ഭൂമിയിൽ, കൃഷ്ണാജിനവും കുശയും വിരിച്ച ആസനത്തിൽ.

Verse 2

रसस्य तु घटं राजन् सम्पूर्णं त्वैक्षवस्य तु ॥ तद्वत्ससङ्कल्पयेत्प्राज्ञश्चतुर्थांशेन वत्सकम् ॥

ഹേ രാജാവേ, ഇക്ഷുരസത്തോടെ ഒരു ഘടം പൂർണ്ണമായി നിറയ്ക്കണം; അതിനനുസരിച്ച് ജ്ഞാനി നാലിലൊന്ന് അളവിൽ ഒരു കിടാവിനെയും രൂപപ്പെടുത്തണം.

Verse 3

तुरीयांशेन वत्सं तु तत्पार्श्वे स्थापयेत्सुधीः ॥ इक्षुदण्डमयाः पादा रजतस्य खुरैर्युताः ॥

ചതുര്ഥാംശത്തെ അളവായി എടുത്ത് ജ്ഞാനി വത്സത്തെ അതിന്റെ പാർശ്വത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. അതിന്റെ കാലുകൾ കരിമ്പിൻ തണ്ടുകളാൽ ഉണ്ടാക്കി, വെള്ളി കുളമ്പുകളോടെ യുക്തമായിരിക്കണം.

Verse 4

एवं कार्या रसैर्धेनुरिक्षुपादसमन्विता ।

ഇങ്ങനെ രസങ്ങളാൽ ‘രസധേനു’ നിർമ്മിക്കണം; അത് കരിമ്പുകാലുകളോടെ സമന്വിതമായിരിക്കണം.

Verse 5

सुवर्णशृङ्गाभरणा वस्त्रपुच्छा घृतस्तनी ॥ पुष्पकम्बलसंयुक्ता शर्करामुखजिह्वका ॥

അതിന് സ്വർണ്ണശൃംഗാഭരണം ഉണ്ടായിരിക്കണം, വസ്ത്രപുഛം ഉണ്ടായിരിക്കണം, ഘൃതസ്തനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം. പുഷ്പകംബലത്തോടെ യുക്തമായി, ശർക്കരകൊണ്ടുള്ള മുഖവും ജിഹ്വയും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

Verse 6

दन्ताः फलमयास्तस्याः पृष्ठं ताम्रमयं शुभम् ॥ पुष्परोमां तु राजेन्द्र मुक्ताफलकृतेक्षणाम् ॥

അതിന്റെ പല്ലുകൾ ഫലമയമായിരിക്കണം, അതിന്റെ ശുഭമായ പുറം ചെമ്പുകൊണ്ടുള്ളതായിരിക്കണം. ഹേ രാജേന്ദ്രാ, അതിന് പുഷ്പരോമങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം, മുത്തുകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കണ്ണുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം.

Verse 7

सप्तव्रीहिसमायुक्तां चतुर्दिक्षु च दीपिताम् ॥ सर्वोपस्करसयुक्तां सर्वगन्धादिवासिताम् ॥

അത് ഏഴ് തരത്തിലുള്ള വ്രീഹി/ധാന്യങ്ങളോടുകൂടി ഉണ്ടായിരിക്കണം, നാലു ദിക്കുകളിലും ദീപങ്ങളാൽ പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം, എല്ലാ ആവശ്യ ഉപസ്കരങ്ങളോടും യുക്തമായിരിക്കണം, എല്ലാ സുഗന്ധാദികളാൽ സുഗന്ധിതമായിരിക്കണം.

Verse 8

चत्वारि तिलपात्राणि चतुर्दिक्षु निवेशयेत् ॥ सर्वलक्षणयुक्ताय श्रोत्रियाय कुटुम्बिने ॥

നാലു ദിക്കുകളിലും എള്ളുപാത്രങ്ങൾ നാലെണ്ണം സ്ഥാപിച്ച്, സർവലക്ഷണസമ്പന്നനായ ശ്രോത്രിയ ഗൃഹസ്ഥനു ദാനം ചെയ്യണം।

Verse 9

रसधेनुः प्रदातव्या स्वर्गकामेन नित्यदा ॥ दाता स्वर्गमवाप्नोति सर्वपापविवर्जितः ॥

സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നിത്യവും രസധേനുവിനെ ദാനം ചെയ്യണം; ദാതാവ് സർവപാപവിവർജിതനായി സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 10

दीयमानां तु पश्यन्ति ते च यान्ति परां गतिम् ॥ धेनुं च पूजयित्वाग्रे गन्धधूपस्रगादिभिः ॥

ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് കാണുന്നവരും പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു. പിന്നെ ആദ്യം ധേനുവിനെ ഗന്ധം, ധൂപം, മാല മുതലായവകൊണ്ട് പൂജിച്ച്,

Verse 11

पूर्वोक्तैरेव मन्त्रैस्तु ततस्तां प्रार्थयेत्सुधीः ॥ प्रार्थनापूर्वकं भक्त्या द्विजाग्र्याय निवेदयेत् ॥

പിന്നീട് മുൻപറഞ്ഞ അതേ മന്ത്രങ്ങളാൽ ബുദ്ധിമാൻ പ്രാർത്ഥനയോടെ അതിനെ അഭ്യർത്ഥിക്കണം; പ്രാർത്ഥനാപൂർവമായ ഭക്തിയോടെ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജനു സമർപ്പിക്കണം।

Verse 12

दशपूर्वान्परांश्चैव आत्मानं चैकविंशकम् ॥ प्रापयेत्परमं स्थानं स्वर्गान्नावर्त्तते पुनः ॥

അവൻ പത്ത് പൂർവ്വികരെയും പിന്നീടുവരുന്നവരെയും, താനെ ഇരുപത്തൊന്നാമനായി ചേർത്ത്, പരമസ്ഥാനത്തിലെത്തിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചാൽ പിന്നെ മടങ്ങിവരികയില്ല।

Verse 13

एषा ते कथिता राजन् रसधेनुरनुत्तमा ॥ ददस्व च महाराज परं स्थानमवाप्नुहि ॥

ഹേ രാജാവേ, നിനക്കു ഈ അനുത്തമ ‘രസധേനം’ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഹേ മഹാരാജാവേ, ഇതു ദാനം ചെയ്തു പരമധാമം പ്രാപിക്കു.

Verse 14

य इदं पठते नित्यं शृणुयादथ भक्तितः ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते ॥

ഇത് നിത്യമായി പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും ഭക്തിയോടെ ശ്രവിക്കുന്നവനും സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി വിഷ്ണുലോകത്തിൽ മഹത്വം പ്രാപിക്കും.

Verse 15

दाता च ग्राहकश्चैव एककालमभोजनः ॥ सोमपानफलं तस्य सर्वत्र तु फलं भवेत् ॥

ദാതാവും ഗ്രാഹകനും—ഇരുവരും ഒരു നേരം അഭോജനമായി (ഒരു വേള ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ച്) വ്രതം ആചരിച്ചാൽ, ആ കർമത്തിന് സോമപാനഫലം ലഭിക്കും; ആ ഫലം സർവ്വത്രയും ഉണ്ടാകും.