Sita
shakta_vaishnavaAtharva37 Verses

Sita

shakta_vaishnavaAtharva

സീതാ ഉപനിഷത്ത് (അഥർവവേദബന്ധിതം, ശാക്ത ഉപനിഷദ് പരമ്പരയിൽ) രാമായണത്തിലെ സീതയെ വെറും ആദർശ പതിവ്രതയായി മാത്രമല്ല, പരാശക്തിയും ബ്രഹ്മസ്വരൂപിണിയുമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സ്തുതിമയമായ ഭാഷയിൽ ആത്മൻ, ബ്രഹ്മൻ, മോക്ഷം എന്നീ വേദാന്ത തത്ത്വങ്ങൾ ദേവീകേന്ദ്രമായി വിശദീകരിക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായി പുരാണ/ഇതിഹാസ ദേവതകളെ ഉപനിഷദീയ-വേദാന്ത ദൃഷ്ടിയിൽ പുനർവായന ചെയ്യുന്ന പ്രവണതയുടെ ഭാഗമാണ് ഇത്. ഇവിടെ ശാക്ത–വൈഷ്ണവ സമന്വയം വ്യക്തമാണ്: സീത രാമനോട് അവിഭാജ്യമായിരിക്കുമ്പോഴും, സൃഷ്ടി-സ്ഥിതി-ലയങ്ങളുടെ ശക്തിയുമവളാണ്. തത്ത്വപരമായി സീതയെ സർവ്വവ്യാപിയായ സാക്ഷി-ചൈതന്യമായി, അന്തരാത്മയായി, ബ്രഹ്മശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. സീതാ-ബ്രഹ്മ ജ്ഞാനം ഭയം, ദുഃഖം, ബന്ധനം എന്നിവ നീക്കുന്നു; ഭക്തി (സ്മരണം, സ്തുതി) ജ്ഞാനമായി പരിപക്വമായി മോക്ഷസാധനമാകുന്നു. അതിനാൽ സീതാ ഉപനിഷത്ത് സ്ത്രീദൈവത്വത്തിന് ഉപനിഷദീയ പ്രതിഷ്ഠ നൽകുകയും ഭക്തി-ജ്ഞാന ഏകത്വത്തിലൂടെ അദ്വൈതാനുഭവത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Start Reading

Key Teachings

- Sītā as Devī: identification of Sītā with the supreme Goddess (Īśvarī/Śakti) and with Brahman

- Śākta–Vaiṣṇava synthesis: Sītā’s inseparability from Rāma

yet her status as the cosmic power underlying all forms

- Ātman–Brahman recognition: the inner self is not other than the Goddess; liberation arises from direct knowledge (jñāna)

- Śakti as cosmological principle: creation

maintenance

and dissolution occur through the Goddess’s power

- Bhakti as contemplative discipline: devotion

praise

and remembrance mature into non-dual realization

- Immanence and transcendence: the Goddess pervades the world while remaining beyond limiting attributes

- Mokṣa as freedom from fear and sorrow: knowledge of Sītā-Brahman removes bondage and grants abiding peace

Verses of the Sita

37 verses with Sanskrit text, transliteration, and translation.

Verse 1

देवा ह वै प्रजापतिम् अब्रुवन्—का सीता, किं रूपम् इति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिर् उच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्...

ദേവന്മാർ പ്രജാപതിയോടു ചോദിച്ചു—“സീത ആരാണ്? അവളുടെ രൂപം എന്ത്?” പ്രജാപതി പറഞ്ഞു—“അവളേ സീത.” മൂലപ്രകൃതിയുടെ സ്വഭാവം കൊണ്ടു അവൾ പ്രകൃതിയായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; പ്രണവത്തിന്റെ (ഓംകാരത്തിന്റെ) പ്രകൃതിസ്വഭാവം കൊണ്ടും അവൾ പ്രകൃതി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. “സീത” മൂന്നു വർണങ്ങളുടെ ആത്മസ്വരൂപം; സാക്ഷാൽ മായാമയി. വിഷ്ണു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബീജം; മായ ‘ഈ’കാരമായി പറയപ്പെടുന്നു. ‘സ’കാരൻ സത്യം, അമൃതത്വം, പ്രാപ്തി, സോമം എന്നും കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; ‘ത’കാരൻ താരലക്ഷ്മിയും വൈരാജ-വിസ്താരവും എന്നും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ‘ഈ’കാരരൂപിണിയായി, സോമാമൃതാവയവങ്ങളെപ്പോലെ ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ—മാല, മുത്ത് മുതലായവ—ധരിച്ച മഹാമായ, അവ്യക്തരൂപത്തിൽ നിന്നു വ്യക്തമാകുന്നു. ആദ്യത്തേത് ശബ്ദബ്രഹ്മമയി—സ്വാധ്യായകാലത്ത് പ്രസന്ന, ഉദ്ഭവനകാരി, സാത്ത്വിക; രണ്ടാമത്തേത് ഭൂമിയിൽ ഹലാഗ്രത്തിൽ ഉദ്ഭവിച്ചതു; മൂന്നാമത്തേത് ‘ഈ’കാരരൂപിണി, അവ്യക്തസ്വരൂപ—ഇങ്ങനെ “സീത” എന്നു ഉദാഹരിക്കുന്നു (ശൗനകീയം).

Māyā/Prakṛti as the manifesting power (Śakti) associated with Praṇava and cosmic creation

Verse 2

देवा ह वै प्रजापतिम् अब्रुवन्—का सीता, किं रूपम् इति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिर् उच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्...

ദേവന്മാർ പ്രജാപതിയോടു ചോദിച്ചു—“സീത ആരാണ്? അവളുടെ രൂപം എന്ത്?” പ്രജാപതി മറുപടി പറഞ്ഞു—“അവളേ സീത.” മൂലപ്രകൃതിസ്വഭാവം കൊണ്ടു അവൾ പ്രകൃതിയായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; പ്രണവത്തിന്റെ പ്രകൃതിസ്വഭാവം കൊണ്ടും അവൾ പ്രകൃതി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. “സീത” മൂന്നു വർണങ്ങളുടെ ആത്മസ്വരൂപം; സാക്ഷാൽ മായാമയി. വിഷ്ണു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബീജം; മായ ‘ഈ’കാരമായി പറയപ്പെടുന്നു. ‘സ’കാരൻ സത്യം, അമൃതത്വം, പ്രാപ്തി, സോമം എന്നും കീർത്തിത; ‘ത’കാരൻ താരലക്ഷ്മിയും വൈരാജ-വിസ്താരവും എന്നും സ്മൃത. ‘ഈ’കാരരൂപിണിയായി, മാല-മുത്ത് മുതലായ ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃത മഹാമായ, അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു വ്യക്തമാകുന്നു. ആദ്യത്തേത് ശബ്ദബ്രഹ്മമയി—സ്വാധ്യായകാലത്ത് പ്രസന്ന, ഉദ്ഭവനകാരി, സാത്ത്വിക; രണ്ടാമത്തേത് ഭൂമിയിൽ ഹലാഗ്രത്തിൽ ഉദ്ഭവിച്ചത്; മൂന്നാമത്തേത് ‘ഈ’കാരരൂപിണി, അവ്യക്തസ്വരൂപ—ഇങ്ങനെ “സീത” എന്നു പറയുന്നു (ശൗനകീയം).

Śakti as Māyā/Prakṛti; phonemic theology (śabda-tattva) linked to Praṇava

Verse 3

देवा ह वै प्रजापतिम् अब्रुवन्—का सीता, किं रूपम् इति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिर् उच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्...

ദേവന്മാർ പ്രജാപതിയോടു ചോദിച്ചു—“സീത ആരാണ്? അവളുടെ രൂപം എന്ത്?” പ്രജാപതി ഉത്തരം പറഞ്ഞു—“അവളേ സീത.” മൂലപ്രകൃതിസ്വഭാവം കൊണ്ടു അവൾ പ്രകൃതിയായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; പ്രണവത്തിന്റെ പ്രകൃതിസ്വഭാവം കൊണ്ടും അവൾ പ്രകൃതി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. “സീത” മൂന്നു വർണങ്ങളുടെ ആത്മസ്വരൂപം; സാക്ഷാൽ മായാമയി. വിഷ്ണു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബീജം; മായ ‘ഈ’കാരമായി പറയപ്പെടുന്നു. ‘സ’കാരൻ സത്യം, അമൃതത്വം, പ്രാപ്തി, സോമം; ‘ത’കാരൻ താരലക്ഷ്മിയും വൈരാജ-വിസ്താരവും എന്നും സ്മൃത. ‘ഈ’കാരരൂപിണിയായി, മാല-മുത്ത് മുതലായ ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃത മഹാമായ, അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു വ്യക്തമാകുന്നു. ആദ്യത്തേത് ശബ്ദബ്രഹ്മമയി—വേദപാരായണ/സ്വാധ്യായകാലത്ത് പ്രസന്ന, ഉദ്ഭവനകാരി, സാത്ത്വിക; രണ്ടാമത്തേത് ഭൂമിയിൽ ഹലാഗ്രത്തിൽ ഉദ്ഭവിച്ചത്; മൂന്നാമത്തേത് ‘ഈ’കാരരൂപിണി, അവ്യക്തസ്വരൂപ—ഇങ്ങനെ “സീത” എന്നു വർണ്ണിക്കുന്നു.

Māyā-Śakti (Prakṛti) and Śabda-Brahman; manifestation from avyakta to vyakta

Verse 4

देवा ह वै प्रजापतिमब्रुवन्—का सीता किं रूपमिति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिरुच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्मा साक्ष...

ദേവന്മാർ പ്രജാപതിയോടു പറഞ്ഞു—“സീത ആരാണ്? അവളുടെ രൂപം എന്ത്?” പ്രജാപതി പറഞ്ഞു—“അവളേ സീത.” മൂലപ്രകൃതിയുടെ സ്വഭാവം ഉള്ളതിനാൽ സീതയെ പ്രകൃതി എന്നു സ്മരിക്കുന്നു; പ്രണവമായ ഓം-ന്റെ പ്രകൃതിസ്വഭാവം ഉള്ളതിനാലും അവൾ പ്രകൃതി എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. “സീത” എന്നത് ത്രിവർണാത്മകവും സാക്ഷാൽ മായാമയിയും ആകുന്നു. വിഷ്ണു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബീജം; മായയെ “ഈ”കാരമെന്നു വിളിക്കുന്നു. “സ”കാരത്തെ സത്യം, അമൃതത്വം, പ്രാപ്തി, സോമം എന്നും കീര്ത്തിക്കുന്നു. “ത”കാരത്തെ താര-ലക്ഷ്മിയും വൈരാജ-പ്രസ്തരവും (വിശ്വവ്യാപക പാളി) എന്നും സ്മരിക്കുന്നു. “ഈ”കാരരൂപിണിയായ മഹാമായ—അവ്യക്തരൂപത്തിൽ നിന്നു—സോമാമൃതത്തിന്റെ അംശങ്ങളാൽ, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ, മാലകൾ, മുത്തുകൾ മുതലായ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയായി വ്യക്തമാകുന്നു. ആദ്യാവസ്ഥ ശബ്ദബ്രഹ്മമയി—സ്വാധ്യായകാലത്ത് പ്രസന്ന, ഉദ്ഭവനകാരി, സാത്ത്വിക. രണ്ടാം അവസ്ഥ ഭൂതലത്തിൽ ഹലാഗ്രത്തിൽ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. മൂന്നാം അവസ്ഥ “ഈ”കാരരൂപിണി, അവ്യക്തസ്വരൂപ—ഇങ്ങനെ അവളെ “സീത” എന്നു ഉദാഹരിക്കുന്നു. (ശൗനകീയ 1–6)

Māyā–Prakṛti (Śakti) as the manifesting power associated with Praṇava and cosmic creation

Verse 5

देवा ह वै प्रजापतिमब्रुवन्—का सीता किं रूपमिति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिरुच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्मा साक्ष...

ദേവന്മാർ പ്രജാപതിയോടു പറഞ്ഞു—“സീത ആരാണ്? അവളുടെ രൂപം എന്ത്?” പ്രജാപതി പറഞ്ഞു—“അവളേ സീത.” മൂലപ്രകൃതിയുടെ സ്വഭാവം ഉള്ളതിനാൽ സീതയെ പ്രകൃതി എന്നു സ്മരിക്കുന്നു; പ്രണവമായ ഓം-ന്റെ പ്രകൃതിസ്വഭാവം ഉള്ളതിനാലും അവൾ പ്രകൃതി എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. “സീത” എന്നത് ത്രിവർണാത്മകവും സാക്ഷാൽ മായാമയിയും ആകുന്നു. വിഷ്ണു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബീജം; മായയെ “ഈ”കാരമെന്നു വിളിക്കുന്നു. “സ”കാരത്തെ സത്യം, അമൃതത്വം, പ്രാപ്തി, സോമം എന്നും കീര്ത്തിക്കുന്നു. “ത”കാരത്തെ താര-ലക്ഷ്മിയും വൈരാജ-പ്രസ്തരവും (വിശ്വവ്യാപക പാളി) എന്നും സ്മരിക്കുന്നു. “ഈ”കാരരൂപിണിയായ മഹാമായ—അവ്യക്തരൂപത്തിൽ നിന്നു—സോമാമൃതത്തിന്റെ അംശങ്ങളാൽ, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ, മാലകൾ, മുത്തുകൾ മുതലായ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയായി വ്യക്തമാകുന്നു. ആദ്യാവസ്ഥ ശബ്ദബ്രഹ്മമയി—സ്വാധ്യായകാലത്ത് പ്രസന്ന, ഉദ്ഭവനകാരി, സാത്ത്വിക. രണ്ടാം അവസ്ഥ ഭൂതലത്തിൽ ഹലാഗ്രത്തിൽ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. മൂന്നാം അവസ്ഥ “ഈ”കാരരൂപിണി, അവ്യക്തസ്വരൂപ—ഇങ്ങനെ അവളെ “സീത” എന്നു ഉദാഹരിക്കുന്നു. (ശൗനകീയ 1–6)

Māyā–Prakṛti (Śakti) and mantra-ontology (sound as cosmogenic principle)

Verse 6

देवा ह वै प्रजापतिमब्रुवन्—का सीता किं रूपमिति । स होवाच प्रजापतिः—सा सीतेति । मूलप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिः स्मृता । प्रणवप्रकृतिरूपत्वात् सा सीता प्रकृतिरुच्यते । सीता इति त्रिवर्णात्मा साक्ष...

ദേവന്മാർ പ്രജാപതിയോടു പറഞ്ഞു—“സീത ആരാണ്? അവളുടെ രൂപം എന്ത്?” പ്രജാപതി പറഞ്ഞു—“അവളേ സീത.” മൂലപ്രകൃതിയുടെ സ്വഭാവം ഉള്ളതിനാൽ സീതയെ പ്രകൃതി എന്നു സ്മരിക്കുന്നു; പ്രണവമായ ഓം-ന്റെ പ്രകൃതിസ്വഭാവം ഉള്ളതിനാലും അവൾ പ്രകൃതി എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. “സീത” എന്നത് ത്രിവർണാത്മകവും സാക്ഷാൽ മായാമയിയും ആകുന്നു. വിഷ്ണു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബീജം; മായയെ “ഈ”കാരമെന്നു വിളിക്കുന്നു. “സ”കാരത്തെ സത്യം, അമൃതത്വം, പ്രാപ്തി, സോമം എന്നും കീര്ത്തിക്കുന്നു. “ത”കാരത്തെ താര-ലക്ഷ്മിയും വൈരാജ-പ്രസ്തരവും (വിശ്വവ്യാപക പാളി) എന്നും സ്മരിക്കുന്നു. “ഈ”കാരരൂപിണിയായ മഹാമായ—അവ്യക്തരൂപത്തിൽ നിന്നു—സോമാമൃതത്തിന്റെ അംശങ്ങളാൽ, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ, മാലകൾ, മുത്തുകൾ മുതലായ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയായി വ്യക്തമാകുന്നു. ആദ്യാവസ്ഥ ശബ്ദബ്രഹ്മമയി—സ്വാധ്യായകാലത്ത് പ്രസന്ന, ഉദ്ഭവനകാരി, സാത്ത്വിക. രണ്ടാം അവസ്ഥ ഭൂതലത്തിൽ ഹലാഗ്രത്തിൽ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. മൂന്നാം അവസ്ഥ “ഈ”കാരരൂപിണി, അവ്യക്തസ്വരൂപ—ഇങ്ങനെ അവളെ “സീത” എന്നു ഉദാഹരിക്കുന്നു.

Śakti as Māyā (unmanifest-to-manifest), linked to praṇava and cosmogenesis

Verse 7

श्रीरामसान्निध्यवशाज्जगदानन्दकारिणी । उत्पत्तिस्थितिसंहारकारिणी सर्वदेहिनाम् । सीता भगवती ज्ञेया मूलप्रकृतिसंज्ञिता । प्रणवत्वात्प्रकृतिरिति वदन्ति ब्रह्मवादिन इति । अथातो ब्रह्मजिज्ञासेति च ॥७॥

ശ്രീരാമസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൾ ലോകാനന്ദം വരുത്തുന്നവളാണ്. എല്ലാ ദേഹികളുടെയും ഉത്പത്തി, സ്ഥിതി, സംഹാരം നടത്തുന്നതും അവളാണ്. സീതയെ ഭഗവതിയായി അറിയണം—മൂലപ്രകൃതി എന്ന നാമധേയത്തോടെ. പ്രണവം (ഓം) സ്വഭാവമായതിനാൽ ബ്രഹ്മവാദികൾ പറയുന്നു: “അവൾ പ്രകൃതി.” അതിനാൽ: “അഥാതോ ബ്രഹ്മജിജ്ഞാസാ”—ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മാന്വേഷണം.

Māyā/Prakṛti (Śakti) as the cosmic power associated with Brahman; Brahma-jijñāsā

Verse 8

श्रीरामसान्निध्यवशाज्जगदानन्दकारिणी । उत्पत्तिस्थितिसंहारकारिणी सर्वदेहिनाम् । सीता भगवती ज्ञेया मूलप्रकृतिसंज्ञिता । प्रणवत्वात्प्रकृतिरिति वदन्ति ब्रह्मवादिन इति । अथातो ब्रह्मजिज्ञासेति च ॥८॥

ശ്രീരാമസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൾ ലോകാനന്ദം വരുത്തുന്നവളാണ്. എല്ലാ ദേഹികളുടെയും ഉത്പത്തി, സ്ഥിതി, സംഹാരം നടത്തുന്നതും അവളാണ്. സീതയെ ഭഗവതിയായി അറിയണം—മൂലപ്രകൃതി എന്ന നാമധേയത്തോടെ. പ്രണവം (ഓം) സ്വഭാവമായതിനാൽ ബ്രഹ്മവാദികൾ പറയുന്നു: “അവൾ പ്രകൃതി.” അതിനാൽ: “അഥാതോ ബ്രഹ്മജിജ്ഞാസാ”—ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മാന്വേഷണം.

Śakti (Prakṛti/Māyā) and Brahman-inquiry

Verse 9

श्रीरामसान्निध्यवशाज्जगदानन्दकारिणी । उत्पत्तिस्थितिसंहारकारिणी सर्वदेहिनाम् । सीता भगवती ज्ञेया मूलप्रकृतिसंज्ञिता । प्रणवत्वात्प्रकृतिरिति वदन्ति ब्रह्मवादिन इति । अथातो ब्रह्मजिज्ञासेति च ॥९॥

ശ്രീരാമസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൾ ലോകാനന്ദം വരുത്തുന്നവളാണ്. എല്ലാ ദേഹികളുടെയും ഉത്പത്തി, സ്ഥിതി, സംഹാരം നടത്തുന്നതും അവളാണ്. സീതയെ ഭഗവതിയായി അറിയണം—മൂലപ്രകൃതി എന്ന നാമധേയത്തോടെ. പ്രണവം (ഓം) സ്വഭാവമായതിനാൽ ബ്രഹ്മവാദികൾ പറയുന്നു: “അവൾ പ്രകൃതി.” അതിനാൽ: “അഥാതോ ബ്രഹ്മജിജ്ഞാസാ”—ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മാന്വേഷണം.

Brahman–Śakti inseparability; Māyā/Prakṛti as dependent power; initiation of Brahma-jijñāsā

Verse 10

सा सर्ववेदमयी सर्वदेवमयी सर्वलोकमयी सर्वकीर्तिमयी सर्वधर्ममयी सर्वाधारकार्यकारणमयी महालक्ष्मीर्देवेशस्य भिन्नाभिन्नरूपा चेतनाचेतनात्मिका ब्रह्मस्थावरात्मा तद्गुणकर्मविभागभेदाच्छरीरूपा देवर्षिमनुष्यगन्...

ആ ദേവി സർവ്വവേദമയി, സർവ്വദേവമയി, സർവ്വലോകമയി, സർവ്വകീർത്തിമയി, സർവ്വധർമ്മമയി; ആധാരസ്വരൂപിണി, കാര്യ-കാരണമയി. മഹാലക്ഷ്മിയായി ദേവേശ്വരനോടു ഭിന്നവും അഭിന്നവും ആയ രൂപങ്ങളാൽ യുക്തയായി, ചേതന-അചേതനാത്മിക സ്വഭാവം അവൾക്കുണ്ട്; ബ്രഹ്മവും സ്ഥാവരജഗത്തും ആത്മരൂപമായി അവളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ഗുണ-കർമ്മവിഭാഗഭേദം മൂലം അവൾ ദേവ-ഋഷി-മനുഷ്യ-ഗന്ധർവ്വരൂപങ്ങളായി ശരീരധാരിണിയാകുന്നു; അസുര-രാക്ഷസ-ഭൂത-പ്രേത-പിശാചാദി ജീവികളുടെ ശരീരരൂപമായും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു; ഭൂതതത്ത്വങ്ങൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്, പ്രാണൻ എന്നീ രൂപങ്ങളായും അവൾ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്നു॥१०॥

Brahman–Śakti as the immanent and transcendent ground (non-duality with apparent plurality)

Verse 11

सा देवी त्रिविधा भवति शक्त्यासना—इच्छाशक्तिः क्रियाशक्तिः साक्षाच्छक्तिरिति। इच्छाशक्तिस्त्रिविधा भवति—श्रीभूमिनीलात्मिका भद्ररूपिणी प्रभावरूपिणी सोमसूर्याग्निरूपा भवति। सोमात्मिका ओषधीनां प्रभवति कल्...

ആ ദേവി ശക്തിയെ തന്നെ ആസനമായി സ്വീകരിച്ച് ത്രിവിധയായി ഭവിക്കുന്നു—ഇച്ഛാശക്തി, ക്രിയാശക്തി, സാക്ഷാത് (പ്രത്യക്ഷ) ശക്തി. ഇച്ഛാശക്തിയും ത്രിവിധം—ശ്രീ-ഭൂമി-നീലാ സ്വഭാവിണി, ഭദ്ര (മംഗള) രൂപിണി, പ്രഭാ (തേജസ്) രൂപിണി; സോമ-സൂര്യ-അഗ്നി രൂപങ്ങളായും അവൾ ഭവിക്കുന്നു. സോമാത്മികയായി അവൾ ഔഷധികളെ ജനിപ്പിക്കുന്നു—കല്പവൃക്ഷത്തിന്റെ പുഷ്പ-ഫല, ലത-ഗുല്മ സ്വരൂപമായി; ഔഷധ-ഭേഷജ സ്വരൂപമായി; അമൃതരൂപമായി; ദേവന്മാർക്ക് മഹാസ്തോമയാഗഫലം നൽകുന്നവളായി; അമൃതംകൊണ്ട് ദേവന്മാർക്കും, അന്നംകൊണ്ട് പശുക്കൾക്കും, തൃണംകൊണ്ട് തത്തത് ജീവികൾക്കും തൃപ്തി ജനിപ്പിക്കുന്നവളായി॥११–१३॥

Śakti-traya (icchā–kriyā–sākṣāt) and cosmic nourishment as the Divine’s immanent power

Verse 12

सा देवी त्रिविधा भवति शक्त्यासना—इच्छाशक्तिः क्रियाशक्तिः साक्षाच्छक्तिरिति। इच्छाशक्तिस्त्रिविधा भवति—श्रीभूमिनीलात्मिका भद्ररूपिणी प्रभावरूपिणी सोमसूर्याग्निरूपा भवति। सोमात्मिका ओषधीनां प्रभवति कल्...

ആ ദേവി ശക്തിയെ തന്നെ ആസനമായി സ്വീകരിച്ച് ത്രിവിധയായി ഭവിക്കുന്നു—ഇച്ഛാശക്തി, ക്രിയാശക്തി, സാക്ഷാത് (പ്രത്യക്ഷ) ശക്തി. ഇച്ഛാശക്തി ത്രിവിധം—ശ്രീ-ഭൂമി-നീലാ സ്വഭാവിണി, ഭദ്ര (മംഗള) രൂപിണി, പ്രഭാ (തേജസ്) രൂപിണി; സോമ-സൂര്യ-അഗ്നി രൂപങ്ങളായും അവൾ ഭവിക്കുന്നു. സോമാത്മികയായി അവൾ ഔഷധികളും ഭേഷജങ്ങളും ജനിപ്പിക്കുന്നു; കല്പവൃക്ഷത്തിന്റെ പുഷ്പ-ഫല, ലത-ഗുല്മ സ്വരൂപമായി വ്യാപിക്കുന്നു; അമൃതരൂപമായി ദേവന്മാർക്കും പശുക്കൾക്കും സർവ്വജീവികൾക്കും യഥാക്രമം അമൃതം, അന്നം, തൃണം എന്നിവയാൽ തൃപ്തിയും പോഷണവും നൽകുന്നു॥

Śakti as the operative principle of manifestation and sustenance

Verse 13

सा देवी त्रिविधा भवति—शक्त्यासना, इच्छाशक्तिः, क्रियाशक्तिः, साक्षाच्छक्तिरिति। इच्छाशक्तिस्त्रिविधा भवति—श्रीभूमिनीलात्मिका, भद्ररूपिणी, प्रभावरूपिणी; सोमसूर्याग्निरूपा भवति। सोमात्मिका ओषधीनां प्रभव...

ആ ദേവി ത്രിവിധയായി ഭവിക്കുന്നു—ആസനരൂപശക്തി, ഇച്ഛാശക്തി, ക്രിയാശക്തി, സാക്ഷാത് (തത്സമയം) ശക്തി. ഇച്ഛാശക്തിയും ത്രിവിധം—ശ്രീ-ഭൂമി-നീലാ സ്വഭാവിനി, ഭദ്ര (മംഗള) രൂപിണി, പ്രഭാ (തേജസ്) രൂപിണി; അവൾ സോമ-സൂര്യ-അഗ്നി രൂപങ്ങളായും ഭവിക്കുന്നു. സോമാത്മികയായി അവൾ ഔഷധികളെ പ്രസവിക്കുന്നു—കല്പവൃക്ഷത്തിന്റെ പുഷ്പ-ഫല-ലതാ-ഗുല്മ സ്വരൂപമായി, ഔഷധ-ഭേഷജ സ്വരൂപമായി, അമൃതരൂപമായി; ദേവന്മാർക്ക് മഹാസോമയാഗഫലം നൽകുന്നവൾ, അമൃതംകൊണ്ട് തൃപ്തി ജനിപ്പിക്കുന്നവൾ; ദേവന്മാരെ അന്നംകൊണ്ടും, പശുക്കളെ തൃണംകൊണ്ടും, ഓരോ ജീവജാലത്തെയും അതത്ഭക്ഷ്യത്താൽ പോഷിപ്പിക്കുന്നവൾ.

Śakti (Māyā/Prakṛti as Brahman’s power; cosmic nourishment and manifestation)

Verse 14

सूर्यादिसकलभुवनप्रकाशिनी दिवा च रात्रिः कालकलानिमेषमारभ्य घटिकाष्टयामदिवसवाररात्रिभेदेन पक्षमासर्त्वयनसंवत्सरभेदेन मनुष्याणां शतायुःकल्पनया प्रकाशमाना चिरक्षिप्रव्यपदेशेन निमेषमारभ्य परार्धपर्यन्तं का...

സൂര്യനിൽ ആരംഭിച്ച് സകല ഭുവനങ്ങളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന അവൾ (ദേവി) ദിന-രാത്രി രൂപമാണ്; നിമേഷത്തിൽ ആരംഭിച്ച് അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങൾ, ഘടിക, യാമം, ദിവസം, വാരം, രാത്രി എന്നീ ഭേദങ്ങൾ; പക്ഷം, മാസം, ഋതു, അയനം, സംവത്സരം എന്നീ ഭേദങ്ങൾ; മനുഷ്യരുടെ ശതായുസ്സെന്ന പരമ്പരാഗത കണക്കുകൂട്ടലിലൂടെ—ദീർഘവും ക്ഷിപ്രവും (നീളം-ചുരുക്ക്) ആയ കാലമായി, നിമേഷത്തിൽ നിന്ന് പരാർദ്ധം വരെ—കാലചക്രം, ജഗച്ചക്രം മുതലായ രൂപങ്ങളിൽ ചക്രംപോലെ പരിവർത്തമാനയായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഇവയൊക്കെയും അതേ കാലത്തിന്റെ പ്രത്യേക വിഭജനങ്ങൾ—പ്രകാശസ്വരൂപവും കാലസ്വരൂപവും തന്നെയാണ്.

Kāla (time) as a manifestation of Śakti/Brahman; cosmic order (ṛta)

Verse 15

अग्निरूपा अन्नपानादिप्राणिनां क्षुत्तृष्णात्मिका देवानां मुखरूपा वनौषधीनां शीतोष्णरूपा काष्ठेष्वन्तर्बहिश्च नित्यानित्यरूपा भवति॥१५॥

അഗ്നിരൂപയായി അവൾ അന്ന-പാനാദികളിൽ ആശ്രിതമായ പ്രാണികളിൽ ക്ഷുധയും തൃഷ്ണയും എന്ന സ്വഭാവമാണ്; ദേവന്മാരിൽ മുഖരൂപമാണ്; വനൗഷധികളിൽ ശീതവും ഉഷ്ണവും എന്ന രൂപമാണ്; കാഷ്ഠത്തിൽ അകത്തും പുറത്തും—നിത്യവും അനിത്യവും എന്ന രൂപങ്ങളായി അവൾ ഭവിക്കുന്നു.

Agni/Tejas as Śakti; prāṇa and yajña as cosmic exchange; māyā’s mutable forms grounded in an underlying power

Verse 16

श्रीदेवी त्रिविधं रूपं कृत्वा भगवत्सङ्कल्पानुगुण्येन लोकरक्षणार्थं रूपं धारयति। श्रीरिति लक्ष्मीरिति लक्ष्यमाणा भवतीति विज्ञायते॥१६॥

ഭഗവാന്റെ സങ്കൽപ്പത്തിന് അനുസരിച്ച് ലോകസംരക്ഷണാർത്ഥം ശ്രീദേവി ത്രിവിധ രൂപം ധരിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു. അവൾ ‘ശ്രീ’, ‘ലക്ഷ്മി’, കൂടാതെ ‘ലക്ഷ്യമാണാ’—സാധകർ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നവൾ—എന്നായി അറിയപ്പെടുന്നു॥१६॥

Māyā/Śakti as Brahman’s power (īśvara-saṅkalpa) manifesting for loka-saṃgraha; auspiciousness (śrī) as a soteriological principle

Verse 17

भूदेवी ससागराम्भःसप्तद्वीपा वसुन्धरा भूरादिचतुर्दशभुवनानामाधाराधेया प्रणवात्मिका भवति॥१७॥

ഭൂദേവി—സമുദ്രജലങ്ങളോടുകൂടി സപ്തദ്വീപങ്ങളെ ധരിക്കുന്ന ഭൂമി—വസുന്ധരയാണ്. ഭൂ മുതലായ ചതുര്ദശ ഭുവനങ്ങളുടെ അവൾ ആധാരവും ആധേയവും ആയി, പ്രണവാത്മിക (ഓംകാരസ്വരൂപിണി) ആകുന്നു॥१७॥

Brahman as cosmic support (ādhāra) and immanence; Praṇava (Oṃ) as the essence of all worlds; Devī as the embodied cosmos

Verse 18

नीला च मुखविद्युन्मालिनी सर्वौषधीनां सर्वप्राणिनां पोषणार्थं सर्वरूपा भवति॥१८॥

അവൾ നീലാ—മുഖത്തിൽ മിന്നലിന്റെ മാലപോലെ ദീപ്തിയുള്ളവൾ. സർവ്വ ഔഷധങ്ങളുടെയും സർവ്വ ജീവികളുടെയും പോഷണാർത്ഥം അവൾ സർവ്വരൂപിണിയായി ഭവിക്കുന്നു॥१८॥

Jagat-kāraṇa and jagat-poṣaṇa (cosmic causality and sustenance); Devī as all-forms (sarvarūpā) indicating non-dual immanence

Verse 19

समस्तभुवनस्याधोभागे जलाकारात्मिका मण्डूकमयीति भुवनाधारेति विज्ञायते॥१९॥

സമസ്ത ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ അധോഭാഗത്തിൽ, ജലാകാരസ്വരൂപിണിയായ ദേവി ‘മണ്ഡൂകമയി’ എന്നും ‘ഭുവനാധാര’—ലോകങ്ങളുടെ ആധാരശക്തി—എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു॥૧૯॥

Śakti as cosmic support (Ādhāra), Māyā/Prakṛti symbolism

Verse 20

क्रियाशक्तिस्वरूपं हरेर्मुखान्नादः । तन्नादाद्बिन्दुः । बिन्दोरोङ्कारः । ओङ्कारात्परतो राम वैखानसपर्वतः । तत्पर्वते कर्मज्ञानमयीभिर्बहुशाखा भवन्ति॥२०॥

ഹരിയുടെ മുഖത്തിൽ നിന്നു ക്രിയാശക്തിസ്വരൂപമായ നാദം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; ആ നാദത്തിൽ നിന്ന് ബിന്ദു, ബിന്ദുവിൽ നിന്ന് ഓങ്കാരം ജനിക്കുന്നു. ഓങ്കാരത്തിനപ്പുറം, ഹേ രാമാ, വൈഖാനസപർവ്വതം ഉണ്ട്; ആ പർവ്വതത്തിൽ കർമ്മ-ജ്ഞാനമയമായ അനേകം ശാഖകൾ വിരിയുന്നു॥૨૦॥

Nāda–Bindu–Oṃ genesis; Śabda as creative principle; Karma–Jñāna synthesis

Verse 21

तत्र त्रयीमयं शास्त्रमाद्यं सर्वार्थदर्शनम् । ऋग्यजुःसामरूपत्वात्त्रयीति परिकीर्तिता । कार्यसिद्धेन चतुर्धा परिकीर्तिता । ऋचो यजूंषि सामानि अथर्वाङ्गिरसस्तथा । चातुर्होत्रप्रधानत्वाल्लिङ्गादित्रितयं त...

അവിടെ ത്രയീമയമായ ആദി ശാസ്ത്രം സർവ്വ പുരുഷാർത്ഥങ്ങളെയും ദർശിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഋഗ്, യജുസ്, സാമൻ എന്ന മൂന്നു രൂപങ്ങളുള്ളതിനാൽ അതിനെ ‘ത്രയീ’ എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പ്രവർത്തനസിദ്ധിയനുസരിച്ച് അത് ചതുര്ധാ എന്നും പറയുന്നു: ഋക്കുകൾ, യജൂംഷികൾ, സാമങ്ങൾ, അതുപോലെ അഥർവാങ്ഗിരസം. ചാതുർഹോത്രം പ്രധാനം ആകയാൽ ലിംഗാദി ത്രിതയവും ‘ത്രയീ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അഥർവാങ്ഗിരസ രൂപം സാമ-ഋഗ്-യജുസ് സ്വഭാവമുള്ളതാണ്॥২১-২৩॥

Śruti as pramāṇa; unity of Veda (trayī/caturdhā) and integrative revelation

Verse 22

तत्र त्रयीमयं शास्त्रमाद्यं सर्वार्थदर्शनम् । ऋग्यजुःसामरूपत्वात् त्रयीति परिकीर्तिता । कार्यसिद्धेन चतुर्धा परिकीर्तिता । ऋचो यजूंषि सामानि अथर्वाङ्गिरसस्तथा । चातुर्होत्रप्रधानत्वाल्लिङ्गादित्रितयं ...

അവിടെ ‘ത്രയീമയ’മായ ആദിശാസ്ത്രം സർവ്വപുരുഷാർത്ഥങ്ങളെയും അർത്ഥങ്ങളെയും ദർശിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഋഗ്, യജുസ്, സാമൻ എന്ന രൂപം ഉള്ളതിനാൽ അതിനെ ‘ത്രയീ’ എന്നു പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ കർമ്മസിദ്ധിക്കായി അതിനെ ചതുര്വിധമായും പറയുന്നു—ഋക്‌വാക്യങ്ങൾ, യജുസ്‌മന്ത്രങ്ങൾ, സാമഗാനങ്ങൾ, അതുപോലെ അഥർവാംഗിരസും. ചാതുർഹോത്ര (നാലു പുരോഹിതകൃത്യങ്ങൾ) പ്രാധാന്യമാകയാൽ ലിംഗാദി ത്രിതയത്തിലൂടെ ‘ത്രയീ’ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു; അഥർവാംഗിരസരൂപവും സാമ-ഋഗ്-യജുസ്സ്വഭാവമുള്ളതുതന്നെ.

Śruti-prāmāṇya and Veda-trayī/caturveda classification (authority and structure of revelation)

Verse 23

तत्र त्रयीमयं शास्त्रमाद्यं सर्वार्थदर्शनम् । ऋग्यजुःसामरूपत्वात् त्रयीति परिकीर्तिता । कार्यसिद्धेन चतुर्धा परिकीर्तिता । ऋचो यजूंषि सामानि अथर्वाङ्गिरसस्तथा । चातुर्होत्रप्रधानत्वाल्लिङ्गादित्रितयं ...

അവിടെ ‘ത്രയീമയ’മായ ആദിശാസ്ത്രം സർവ്വപുരുഷാർത്ഥങ്ങളെയും അർത്ഥങ്ങളെയും ദർശിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഋഗ്, യജുസ്, സാമൻ എന്ന രൂപം ഉള്ളതിനാൽ അതിനെ ‘ത്രയീ’ എന്നു പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ കർമ്മസിദ്ധിക്കായി അതിനെ ചതുര്വിധമായും പറയുന്നു—ഋക്‌വാക്യങ്ങൾ, യജുസ്‌മന്ത്രങ്ങൾ, സാമഗാനങ്ങൾ, അതുപോലെ അഥർവാംഗിരസും. ചാതുർഹോത്ര (നാലു പുരോഹിതകൃത്യങ്ങൾ) പ്രാധാന്യമാകയാൽ ലിംഗാദി ത്രിതയത്തിലൂടെ ‘ത്രയീ’ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു; അഥർവാംഗിരസരൂപവും സാമ-ഋഗ്-യജുസ്സ്വഭാവമുള്ളതുതന്നെ.

Śruti taxonomy; unity of Vedic revelation across apparent divisions

Verse 24

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

അതുപോലെ അഭിചാരാദി കർമങ്ങളുടെ പൊതുവർഗ്ഗപ്രകാരം അവയെ വേർതിരിച്ചും പറയുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിന് ഇരുപത്തൊന്ന് ശാഖകൾ എന്നു കീര്ത്തിക്കുന്നു; യജുർവേദത്തിന് നൂറ്റൊമ്പത് ശാഖകൾ; സാമവേദത്തിന് ആയിരം ശാഖകൾ; അഥർവവേദത്തിന് അഞ്ചു ശാഖകൾ. ആ പരമ്പരയിൽ വൈഖാനസമതം ആദിയിൽ പ്രത്യക്ഷദർശനസമം; മുനിമാർ നിത്യവും സ്മരിക്കുന്നു—വൈഖാനസമതം പരമം. കല്പം, വ്യാകരണം, ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ജ്യോതിഷം, ഛന്ദസ്—ഇവയാണ് ആറു വേദാംഗങ്ങൾ; ഉപാംഗങ്ങളായി അയനം (വേദാധ്യയനപഥം), മീമാംസയും വിപുലനായായവും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ധർമ്മജ്ഞരുടെ ഹിതാർത്ഥം സേവിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, കൂടാതെ ‘വേദത്തിന്റെ വേദം’ എന്നു പറയപ്പെടുന്ന അനുഗ്രന്ഥങ്ങൾ, നിബന്ധങ്ങൾ, എല്ലാ ശാഖകളും, സമയാചാരസംഗതിയും ഉണ്ട്. മഹർഷികളുടെ അന്തഃകരണത്തിൽ നിന്നു സംഭൃതമായ ധർമ്മശാസ്ത്രവും ഉണ്ട്. ഇതിഹാസ-പുരാണം എന്ന ഉപാംഗവും പ്രസിദ്ധം. ഹേ മുനേ, വാസ്തുവേദം, ധനുർവേദം, ഗാന്ധർവം, ആയുർവേദം—ഇവ അഞ്ചും ഉപവേദങ്ങൾ എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ദണ്ഡം (ദണ്ഡനീതി), നീതി, വാർത്താ (കൃഷി-വാണിജ്യം), വിദ്യ, പരമമായ വായുജയം—ഇതാണ് സ്വപ്രകാശമായ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുപത്തൊന്ന് ഭേദങ്ങൾ എന്നു കീര്ത്തനം.

Śāstra-saṅgraha (encyclopedic mapping of śruti, vedāṅgas, upāṅgas, upavedas) and dharma as a supporting framework for spiritual life

Verse 25

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

ഇങ്ങനെ അവയുടെ വ്യത്യസ്ത പ്രയോഗങ്ങളെ അനുസരിച്ച് പൊതുവായ രീതിയിലും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകമായും ഉപദേശം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിന് ഇരുപത്തൊന്ന് ശാഖകളുണ്ടെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; യജുസ്സിന് നൂറ്റൊമ്പത് ശാഖകൾ; സാമവേദത്തിന് ആയിരം ശാഖകൾ; അതർവണത്തിന് അഞ്ചു ശാഖകൾ. ആ പരമ്പരയിൽ വൈഖാനസമതം ആദിയിൽ പ്രത്യക്ഷദർശനസ്വരൂപമാണ്; മുനിമാർ നിത്യവും വൈഖാനസമതത്തെ പരമമെന്നു സ്മരിക്കുന്നു. കല്പം, വ്യാകരണം, ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ജ്യോതിഷം, ഛന്ദസ്—ഇവയാണ് ആറു വേദാംഗങ്ങൾ; ഉപാംഗങ്ങളായി മീമാംസയും ന്യായവിസ്താരവും പറയുന്നു. ധർമ്മജ്ഞർ ലക്ഷ്യമാക്കുന്ന അർത്ഥസിദ്ധിക്കായി ‘വേദത്തിന്റെ വേദം’ എന്നപോലെ പൂരകഗ്രന്ഥങ്ങൾ, നിബന്ധങ്ങൾ, എല്ലാ ശാഖകളും, സമയാചാരസംഗതിയും ഉണ്ട്. മഹർഷികളുടെ ധർമ്മശാസ്ത്രം അന്തഃകരണത്തിൽ സംഗ്രഹിതമാണ്. ഇതിഹാസ-പുരാണം എന്ന ഉപാംഗവും പ്രസിദ്ധമാണ്. ഹേ മുനേ, വാസ്തുവേദം, ധനുർവേദം, ഗാന്ധർവം, ആയുർവേദം—ഇവ അഞ്ചും ഉപവേദങ്ങളായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ദണ്ഡം, നീതി, വാർത്താ, വിദ്യ, പരമമായ വായുജയം—ഇതാണ് ഇരുപത്തൊന്നുതരം സ്വപ്രകാശ വർഗ്ഗീകരണമെന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Śāstra-pramāṇa (the authority and structure of Vedic revelation and its auxiliaries)

Verse 26

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

ഇതേ ഭാഗത്തിൽ, വ്യത്യസ്ത പ്രയോഗങ്ങളെ അനുസരിച്ച് പൊതുവായും പ്രത്യേകമായും ഉപദേശം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിന് ഇരുപത്തൊന്ന് ശാഖകൾ; യജുസ്സിന് നൂറ്റൊമ്പത്; സാമവേദത്തിന് ആയിരം; അതർവണത്തിന് അഞ്ചു ശാഖകൾ എന്നു പറയുന്നു. വൈഖാനസമതം ആദിയിൽ പ്രത്യക്ഷദർശനസ്വരൂപമാണെന്നും മുനിമാർ അതിനെ നിത്യവും പരമമെന്നു സ്മരിക്കുന്നെന്നും പറയുന്നു. കല്പം, വ്യാകരണം, ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ജ്യോതിഷം, ഛന്ദസ്—ഇവ ആറു വേദാംഗങ്ങൾ; ഉപാംഗങ്ങളായി മീമാംസയും ന്യായവിസ്താരവും ഉൾപ്പെടുന്നു. ധർമ്മജ്ഞരുടെ ലക്ഷ്യസിദ്ധിക്കായി ‘വേദത്തിന്റെ വേദം’പോലെ പൂരകഗ്രന്ഥങ്ങൾ, നിബന്ധങ്ങൾ, എല്ലാ ശാഖകളും, സമയാചാരസംഗതിയും പരാമർശിക്കുന്നു. മഹർഷികളുടെ ധർമ്മശാസ്ത്രം അന്തഃകരണത്തിൽ സംഗ്രഹിതം; ഇതിഹാസ-പുരാണം ഉപാംഗമായി പ്രസിദ്ധം. ഹേ മുനേ, വാസ്തുവേദം, ധനുർവേദം, ഗാന്ധർവം, ആയുർവേദം—ഇവ അഞ്ചും ഉപവേദങ്ങൾ. ദണ്ഡം, നീതി, വാർത്താ, വിദ്യ, പരമ വായുജയം—ഇതാണ് ഇരുപത്തൊന്നുതരം സ്വപ്രകാശ വർഗ്ഗീകരണം.

Śāstra-pramāṇa and saṃgraha (systematization of Vedic and auxiliary knowledge)

Verse 27

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

ഈ മന്ത്രസമൂഹത്തിലും അതേ പരമ്പരാഗത വർഗ്ഗീകരണം വീണ്ടും പറയുന്നു: പ്രയോഗഭേദമനുസരിച്ച് ഉപദേശം പ്രത്യേകം പ്രത്യേകമായി നടക്കുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിന് ഇരുപത്തൊന്ന് ശാഖകൾ, യജുസ്സിന് നൂറ്റൊമ്പത്, സാമവേദത്തിന് ആയിരം, അതർവണത്തിന് അഞ്ചു ശാഖകൾ എന്നു പറയുന്നു. വൈഖാനസമതം ആദിയിൽ പ്രത്യക്ഷദർശനസ്വരൂപവും മുനിമാരുടെ സ്മരണയിൽ പരമവുമാണ്. കല്പം, വ്യാകരണം, ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ജ്യോതിഷം, ഛന്ദസ്—ഇവ ആറു വേദാംഗങ്ങൾ; ഉപാംഗങ്ങളായി മീമാംസയും ന്യായവിസ്താരവും. ധർമ്മജ്ഞരുടെ ഹിതാർത്ഥം ‘വേദത്തിന്റെ വേദം’പോലുള്ള പൂരകഗ്രന്ഥങ്ങൾ, നിബന്ധങ്ങൾ, എല്ലാ ശാഖകളും, സമയാചാരസംഗതിയും; മഹർഷികളുടെ ധർമ്മശാസ്ത്രം അന്തഃകരണത്തിൽ ധാരിതം; ഇതിഹാസ-പുരാണം ഉപാംഗമായി പ്രസിദ്ധം. ഹേ മുനേ, വാസ്തുവേദം, ധനുർവേദം, ഗാന്ധർവം, ആയുർവേദം—ഇവ അഞ്ചും ഉപവേദങ്ങൾ. ദണ്ഡം, നീതി, വാർത്താ, വിദ്യ, പരമ വായുജയം—ഇതാണ് ഇരുപത്തൊന്നുതരം സ്വപ്രകാശ വർഗ്ഗീകരണം.

Veda-saṃgraha (comprehensive mapping of revealed and auxiliary knowledge)

Verse 28

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

ഇങ്ങനെ അഭിചാരകർമ്മങ്ങളുടെ പൊതുവായ വർഗ്ഗീകരണമനുസരിച്ച് അവയെ വേർതിരിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിന് ഇരുപത്തൊന്ന് ശാഖകളുണ്ടെന്ന് പ്രസിദ്ധം; യജുസ്സിന്റെ സംഹിതകളിൽ നൂറ്റൊമ്പത് ശാഖകൾ; സാമവേദത്തിന് ആയിരം ശാഖകൾ; അതർവ്വവേദത്തിന് അഞ്ചു ശാഖകൾ എന്നു പറയുന്നു. ആ പരമ്പരയിൽ ആദിയിൽ വൈഖാനസമതം പ്രത്യക്ഷദർശനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; മുനിമാർ വൈഖാനസമതത്തെ നിത്യവും പരമമെന്നു സ്മരിക്കുന്നു. കല്പം, വ്യാകരണം, ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ജ്യോതിഷം, ഛന്ദസ്—ഇവയാണ് ആറു വേദാംഗങ്ങൾ. ഉപാംഗങ്ങളായി മീമാംസാ-ന്യായവിസ్తാരം, ധർമ്മജ്ഞർക്കു ഉപകാരമായ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ‘വേദത്തിന്റെ വേദം’പോലുള്ള അനുബന്ധവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ; നിബന്ധങ്ങൾ, എല്ലാ ശാഖകളും, സമയാചാരസംഗതി എന്നിവയും പ്രസ്താവിക്കുന്നു. മഹർഷികളുടെ ധർമ്മശാസ്ത്രം അന്തഃകരണത്തിൽ നിന്നു സംഭൃതമാണ്. ഇതിഹാസ-പുരാണം എന്ന ഉപാംഗവും പ്രഖ്യാതം. വാസ്തുവേദം, ധനുർവേദം, ഗാന്ധർവ്വവേദം, ആയുർവേദം—ഇവ അഞ്ചും ഉപവേദങ്ങളായി പ്രഖ്യാപിതം. ദണ്ഡം, നീതി, വാർത്ത, വിദ്യ, പരമമായ വായുജയം—ഇതാണ് ഇരുപത്തൊന്ന് വിധത്തിലുള്ള സ്വപ്രകാശ വർഗ്ഗീകരണമെന്നു പ്രഖ്യാതം.

Śruti–smṛti framework; śāstra-pramāṇa; dharma as preparatory discipline toward mokṣa

Verse 29

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

ഇതേ ഭാഗത്തിൽ അഭിചാരകർമ്മങ്ങളുടെ പൊതുവായ വർഗ്ഗീകരണമനുസരിച്ച് ഉപദേശം വേർതിരിച്ച് പറയുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിന് 21 ശാഖകൾ, യജുസ്സിന് 109 ശാഖകൾ, സാമവേദത്തിന് 1000 ശാഖകൾ, അതർവ്വവേദത്തിന് 5 ശാഖകൾ എന്നു പരമ്പര പറയുന്നു. ആദിയിൽ വൈഖാനസമതം പ്രത്യക്ഷദർശനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; മുനിമാർ അതിനെ നിത്യപരമമെന്നു സ്മരിക്കുന്നു. കല്പം, വ്യാകരണം, ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ജ്യോതിഷം, ഛന്ദസ്—ഇവ ആറു വേദാംഗങ്ങൾ. ഉപാംഗങ്ങളിൽ മീമാംസാ-ന്യായവിസ్తാരം, ധർമ്മജ്ഞർക്കു ഹിതസാധക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ‘വേദത്തിന്റെ വേദം’പോലുള്ള അനുഗ്രന്ഥങ്ങൾ, നിബന്ധങ്ങൾ, സർവ്വശാഖാ, സമയാചാരസംഗതി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. മഹർഷികളുടെ ധർമ്മശാസ്ത്രം അന്തഃകരണത്തിൽ നിന്നു സംഭൃതം; ഇതിഹാസ-പുരാണം ഉപാംഗമായി പ്രഖ്യാതം. വാസ്തു, ധനുർ, ഗാന്ധർവ്വ, ആയുർവേദം—ഇവ അഞ്ചു ഉപവേദങ്ങൾ. ദണ്ഡം, നീതി, വാർത്ത, വിദ്യ, പരമ വായുജയം എന്നിവ ചേർന്ന ഇരുപത്തൊന്ന് വിധ സ്വപ്രകാശ വർഗ്ഗം പ്രഖ്യാതം.

Śruti–smṛti framework; śāstra-pramāṇa; dharma as preparatory discipline toward mokṣa

Verse 30

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

ഈ മന്ത്രസമൂഹത്തിൽ അഭിചാരവിധികളുടെ പൊതുവായ വിഭാഗമനുസരിച്ച് ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ വിവരണം വേർതിരിച്ച് വരുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിന് 21 ശാഖകൾ, യജുസ്സിന് 109 ശാഖകൾ, സാമവേദത്തിന് 1000 ശാഖകൾ, അതർവ്വവേദത്തിന് 5 ശാഖകൾ എന്നു പറയുന്നു. വൈഖാനസ പരമ്പര ആദിയിൽ പ്രത്യക്ഷദർശനരൂപവും ശ്രേഷ്ഠവുമെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; മുനിമാർ അതിനെ നിത്യ സ്മരിക്കുന്നു. കല്പം, വ്യാകരണം, ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ജ്യോതിഷം, ഛന്ദസ്—ഇവ ആറു വേദാംഗങ്ങൾ. ഉപാംഗങ്ങളിൽ മീമാംസാ-ന്യായവിസ్తാരം, ധർമ്മജ്ഞരുടെ ഹിതഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ‘വേദത്തിന്റെ വേദം’പോലുള്ള അനുബന്ധവ്യാഖ്യകൾ, നിബന്ധങ്ങൾ, സർവ്വശാഖാ, സമയാചാരസംഗതി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. മഹർഷികളുടെ ധർമ്മശാസ്ത്രം അന്തഃകരണത്തിൽ നിന്നു സംഭൃതം; ഇതിഹാസ-പുരാണം ഉപാംഗമായി പ്രഖ്യാതം. വാസ്തുവേദം, ധനുർവേദം, ഗാന്ധർവ്വവേദം, ആയുർവേദം—ഇവ അഞ്ചു ഉപവേദങ്ങൾ. ദണ്ഡം, നീതി, വാർത്ത, വിദ്യ, പരമ വായുജയം—ഇവ ചേർന്ന ഇരുപത്തൊന്ന് വിധ സ്വപ്രകാശ വർഗ്ഗം പ്രഖ്യാതം.

Śruti–smṛti framework; śāstra-pramāṇa; dharma as preparatory discipline toward mokṣa

Verse 31

तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतः तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्म...

ഇങ്ങനെ അഭിചാരകർമ്മങ്ങളുടെ പൊതുസിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച് അവയെ വേർതിരിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിന് ഇരുപത്തൊന്ന് ശാഖകളുണ്ടെന്ന്, യജുര്‍വേദത്തിന് നൂറ്റൊമ്പത് ശാഖകളുണ്ടെന്ന്, സാമവേദത്തിന് ആയിരം ശാഖകളുണ്ടെന്ന്, അതർവവേദത്തിന് അഞ്ചു ശാഖകളുണ്ടെന്ന് പ്രസിദ്ധമാണ്. ആ പരമ്പരയിൽ വൈഖാനസമതം ആദിയിൽ പ്രത്യക്ഷദർശനരൂപമാണെന്ന് പറയുന്നു; മുനിമാർ അതിനെ നിത്യവും പരമ വൈഖാനസമതമായി സ്മരിക്കുന്നു. കല്പം, വ്യാകരണം, ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ജ്യോതിഷം, ഛന്ദസ്—ഇവയാണ് ആറു വേദാംഗങ്ങൾ; ഉപാംഗങ്ങളായി മീമാംസയും വിപുലമായ ന്യായവും എണ്ണപ്പെടുന്നു. ധർമ്മജ്ഞരുടെ സേവാർത്ഥമായി ‘വേദത്തിന്റെ വേദം’ എന്ന അനുബന്ധവ്യാഖ്യാനങ്ങളും, നിബന്ധങ്ങളും, എല്ലാ ശാഖകളും, സമയാചാരസംഗതിയും പ്രസ്താവിക്കുന്നു. മഹർഷികളുടെ ധർമ്മശാസ്ത്രം അന്തഃകരണത്തിൽ ധരിക്കപ്പെടുന്ന മാർഗ്ഗനിബന്ധനയാണ്. ഇതിഹാസവും പുരാണവും എന്ന ഉപാംഗവും പ്രഖ്യാതമാണ്. ഹേ മുനേ, വാസ്തുവേദം, ധനുര്‍വേദം, ഗാന്ധർവ്വം, ആയുർവേദം—ഇവ അഞ്ചും ഉപവേദങ്ങളായി പ്രഖ്യാപിതം. ദണ്ഡം (ശാസനം), നീതി, വാർത്ത (ജീവിക/അർത്ഥവ്യവഹാരം), വിദ്യ, പരമമായ വായുജയം—ഇതാണ് സ്വപ്രകാശമായ ഇരുപത്തൊന്നുവിധ വിഭാഗീകരണം.

Śruti-smṛti-śāstra-saṅgraha (the integrated body of Vedic revelation, auxiliaries, and dharma); pramāṇa (scriptural authority) and sādhana (discipline)

Verse 32

वैखानसऋषेः पूर्वं विष्णोर्वाणी समुद्भवेत् । त्रयीरूपेण सङ्कल्प्य वैखानसऋषेः पुरा । उदितो यादृशः पूर्वं तादृशं शृणु मेऽखिलम् । शश्वद्ब्रह्ममयं रूपं क्रियाशक्तिरुदाहृता । साक्षाच्छक्तिर्भगवतः स्मरणमात्र...

വൈഖാനസ ഋഷിക്കുമുമ്പേ വിഷ്ണുവിന്റെ വാണി ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. അതിനെ ത്രയീ—മൂന്നു വേദങ്ങളുടെ രൂപമായി സംകല്പിച്ച്, വൈഖാനസ ഋഷിക്ക് മുമ്പ് ആദിയിൽ അത് എങ്ങനെയായിരുന്നു ഉദിതമായത്—അത് മുഴുവനും എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക. അതിന്റെ രൂപം ശാശ്വതമായി ബ്രഹ്മമയമാണ്; അതിനെ ക്രിയാശക്തി എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അത് ഭഗവാന്റെ സാക്ഷാത് ശക്തിയെന്നായി ഗീതമാണ്: സ്മരണ മാത്രരൂപമായി, ആവിർഭാവ-പ്രാദുർഭാവസ്വഭാവമായി; നിഗ്രഹ-അനുഗ്രഹരൂപമായി; ഭഗവത്സഹചാരിണിയായി; അനപായിനിയായി (അവിച്ഛിന്നമായി); അനവരത സഹാശ്രയിണിയായി; ഉദിത-അനുദിതാകാരമായി; കൂടാതെ നിമേഷ-ഉന്മേഷത്തിൽ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം, തിരോധാനം, അനുഗ്രഹം മുതലായ സർവശക്തികളുടെ സാമർത്ഥ്യം കൊണ്ടു ‘സാക്ഷാത് ശക്തി’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

Śakti (kriyā-śakti) as Brahman’s operative power; īśvara-śakti and manifestation (āvirbhāva)

Verse 33

वैखानसऋषेः पूर्वं विष्णोर्वाणी समुद्भवेत् । त्रयीरूपेण सङ्कल्प्य वैखानसऋषेः पुरा । उदितो यादृशः पूर्वं तादृशं शृणु मेऽखिलम् । शश्वद्ब्रह्ममयं रूपं क्रियाशक्तिरुदाहृता । साक्षाच्छक्तिर्भगवतः स्मरणमात्र...

വൈഖാനസ ഋഷിക്കുമുമ്പേ വിഷ്ണുവിന്റെ വാണി ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. അതിനെ ത്രയീ—മൂന്നു വേദങ്ങളുടെ രൂപമായി സംകല്പിച്ച്, വൈഖാനസ ഋഷിക്ക് മുമ്പ് ആദിയിൽ അത് എങ്ങനെയായിരുന്നു ഉദിതമായത്—അത് മുഴുവനും എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക. അതിന്റെ രൂപം ശാശ്വതമായി ബ്രഹ്മമയമാണ്; അതിനെ ക്രിയാശക്തി എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അത് ഭഗവാന്റെ സാക്ഷാത് ശക്തിയെന്നായി ഗീതമാണ്: സ്മരണ മാത്രരൂപമായി, ആവിർഭാവ-പ്രാദുർഭാവസ്വഭാവമായി; നിഗ്രഹ-അനുഗ്രഹരൂപമായി; ഭഗവത്സഹചാരിണിയായി; അനപായിനിയായി (അവിച്ഛിന്നമായി); അനവരത സഹാശ്രയിണിയായി; ഉദിത-അനുദിതാകാരമായി; കൂടാതെ നിമേഷ-ഉന്മേഷത്തിൽ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം, തിരോധാനം, അനുഗ്രഹം മുതലായ സർവശക്തികളുടെ സാമർത്ഥ്യം കൊണ്ടു ‘സാക്ഷാത് ശക്തി’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

Śakti (kriyā-śakti) as Brahman’s operative power; īśvara-śakti and manifestation

Verse 34

वैखानसऋषेः पूर्वं विष्णोर्वाणी समुद्भवेत् । त्रयीरूपेण सङ्कल्प्य वैखानसऋषेः पुरा । उदितो यादृशः पूर्वं तादृशं शृणु मेऽखिलम् । शश्वद्ब्रह्ममयं रूपं क्रियाशक्तिरुदाहृता । साक्षाच्छक्तिर्भगवतः स्मरणमात्र...

പൂർവകാലത്ത് വൈഖാനസ ഋഷിക്കായി ആദ്യം വിഷ്ണുവിന്റെ വാണി ഉദ്ഭവിച്ചു. അതിനെ ത്രയീ—മൂന്നു വേദങ്ങളുടെ രൂപമായി സംകല്പിച്ച്, പുരാതനത്തിൽ വൈഖാനസ ഋഷിക്കു എങ്ങനെയോ ഉദിതമായതുപോലെ, അതെല്ലാം എന്നിൽ നിന്ന് സമ്പൂർണ്ണമായി കേൾക്കുക. അതിന്റെ രൂപം ശാശ്വത ബ്രഹ്മമയമാണ്; അതിനെ ക്രിയാശക്തി എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. അത് ഭഗവാന്റെ സാക്ഷാത് ശക്തി—മാത്രസ്മരണരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും പ്രാദുർഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന; നിഗ്രഹവും അനുഗ്രഹവും സ്വഭാവമായ; ഭഗവാനോടൊപ്പം സഹചരിയായ; ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകാത്ത; നിരന്തര സഹാശ്രയിണിയായ; ഉദിത-അനുദിതാകാരമായ; ഭഗവാന്റെ നിമേഷ-ഉന്മേഷങ്ങളാൽ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം, തിരോധാനം, അനുഗ്രഹം മുതലായ സർവശക്തികളുടെ സാമർത്ഥ്യത്തോടെ ‘സാക്ഷാത് ശക്തി’ എന്നു ഗീതമാകുന്നു.

Śakti (kriyā-śakti) as Brahman’s operative power; divine grace (anugraha) and concealment (tirodhāna)

Verse 35

इच्छाशक्तिस्त्रिविधा प्रलयावस्थायां विश्रमणार्थं भगवतो दक्षिणवक्षःस्थले श्रीवत्साकृतिर्भूत्वा विश्राम्यतीति सा योगशक्तिः ॥३५॥

ഇച്ഛാശക്തി ത്രിവിധമാണ്. പ്രളയാവസ്ഥയിൽ വിശ്രമത്തിനായി അത് ഭഗവാന്റെ ദക്ഷിണ വക്ഷസ്ഥലത്തിൽ ശ്രീവത്സചിഹ്നത്തിന്റെ ആകൃതിയായി മാറി വിശ്രമിക്കുന്നു; അതിനാൽ അതിനെ യോഗശക്തി എന്നു പറയുന്നു.

Icchā-śakti (divine will) and pralaya (cosmic dissolution)

Verse 36

भोगशक्तिर्भोगरूपा कल्पवृक्षकामधेनुचिन्तामणिशङ्खपद्मनिध्यादिनवनिधिसमाश्रिता । भगवदुपासकानां कामनया अकामनया वा भक्तियुक्ता नरं नित्यनैमित्तिककर्मभिरग्निहोत्रादिभिर्वा यमनियमासनप्राणायामप्रत्याहारध्यानधा...

ഭോഗശക്തി ഭോഗരൂപമാണ്; അത് കല്പവൃക്ഷം, കാമധേനു, ചിന്താമണി, ശംഖം, പദ്മം, നിധികൾ മുതലായ നവനിധികളുടെ ആശ്രയത്തോടുകൂടിയതാണ്. ഭഗവദുപാസകർക്ക്—കാമനയോടെയോ അകാമനയോടെയോ—ഭക്തിയുക്തരായി, ഭഗവത്പ്രീത്യർത്ഥം എല്ലാം ചെയ്യപ്പെടുന്നു: അഗ്നിഹോത്രാദി നിത്യ-നൈമിത്തിക കർമങ്ങളാൽ, അല്ലെങ്കിൽ യമ-നിയമ, ആസനം, പ്രാണായാമം, പ്രത്യാഹാരം, ധ്യാനം, ധാരണ, സമാധി എന്നിവയാൽ; കൂടാതെ അലങ്കാരസജ്ജീകരണങ്ങളാൽ, ഗോപുര-പ്രാകാര, വിമാനാദികളോടുകൂടി; ഭഗവദ്വിഗ്രഹാർച്ചാ-പൂജോപകരണങ്ങളാൽ അർച്ചനയാൽ; സ്നാനവും പർവ്വാചരണവും പോലുള്ള വിധികളാൽ; പിതൃപൂജാദികളാൽ; അല്ലെങ്കിൽ അന്നപാനാദികളാൽ—ഇതെല്ലാം ഭഗവാനെ പ്രസന്നനാക്കുന്നതിനായിട്ടുമാത്രമാണ്.

Bhoga (enjoyment) as a śakti under divine lordship; karma-yoga/bhakti as consecration of action

Verse 37

अथातो वीरशक्तिश्चतुर्भुजाऽभयवरदपद्मधरा किरीटाभरणयुता सर्वदेवैः परिवृता कल्पतरुमूले चतुर्भिर्गजै रत्नघटैरमृतजलैरभिषिच्यमाना सर्वदैवतैर्ब्रह्मादिभिर्वन्द्यमाना अणिमाद्यष्टैश्वर्ययुता संमुखे कामधेनुना स्...

ഇപ്പോൾ വീരശക്തി—ചതുര്ഭുജയായി, അഭയവും വരദവും എന്ന മുദ്രകൾ ധരിച്ചു, പദ്മം കൈവശം വച്ച്, കിരീടാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയായി, സർവ്വദേവന്മാർ ചുറ്റിനിന്ന് സേവിക്കുന്നവളായി—കൽപതരുവിന്റെ മൂലത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. നാല് ഗജങ്ങൾ രത്നഘടങ്ങളിൽ നിറച്ച അമൃതജലത്തോടെ അവളെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; ബ്രഹ്മാദി സർവ്വദേവതകൾ അവളെ വന്ദിച്ച് സ്തുതിക്കുന്നു. അണിമാദി അഷ്ടൈശ്വര്യങ്ങളാൽ യുക്തയായി, മുന്നിൽ കാമധേനുവാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവളായി, വേദ-ശാസ്ത്രാദികളാൽ ഗീതയായും, ജയാദി അപ്സരസ്ത്രീകളാൽ പരിചരിക്കപ്പെടുന്നവളായും, ആദിത്യ-സോമ ദീപങ്ങളാൽ പ്രകാശിതയായും, തുംബുരു-നാരദാദികളാൽ ഗായിതയായും, രാകാ-സിനീവാലി എന്നവരുടെ ഛത്രം അവൾക്ക് നിഴൽ നൽകുകയും; ഹ്ലാദിനി-മായയുടെ ചാമരങ്ങളും സ്വാഹാ-സ്വധയുടെ വ്യജനങ്ങളും അവളെ വീശുകയും; ഭൃഗു-പുണ്യാദികൾ അവളെ അഭ്യർചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദിവ്യസിംഹാസനത്തിൽ, പദ്മാസനാരൂഢയായി, സർവ്വ കാരണ-കാര്യങ്ങളുടെ കര്‍ത്ത്രിയായി, ദേവന്റെ പൃഥക്-ഭവനകല്പനാരൂപിണിയായ ലക്ഷ്മി അവിടെ ശോഭിക്കുന്നു. സ്ഥിരയായി, പ്രസന്നനേത്രയായി, സർവ്വദേവന്മാർ പൂജിക്കുന്നവളായി—അവൾ വീരലക്ഷ്മി എന്നു ബോധ്യപ്പെടുന്നു; ഇതി ഉപനിഷത്॥൩൭॥

Māyā/Śakti as the power of manifestation (pṛthag-bhavana-kalpanā) and Lakṣmī as cosmic sovereignty