Adhyaya 89

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे कपालीश्वरमुत्तमम् । रुद्रं तृतीयं पापघ्नं नीलरुद्रस्यपूर्वतः

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ സുന്ദരജംഘേ, നീലരുദ്രന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പാപഹരനായ മൂന്നാം രുദ്രൻ—ഉത്തമ കപാലീശ്വരനെ സമീപിക്കണം.

Verse 2

बुधेश्वरात्पश्चिमतो धनुषां सप्तके स्थितम् । छिन्नं मया पुरा देवि ब्रह्मणः पंचमं शिरः

ബുധേശ്വരത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറായി, ഏഴ് ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ ആ സ്ഥലം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ദേവീ, അവിടെയായിരുന്നു ഞാൻ പുരാതനകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ അഞ്ചാം ശിരസ് ഛേദിച്ചത്।

Verse 3

तत्कपालं करे लग्नं प्रभासक्षेत्रमागतः । ततो वर्षसहस्रं तु संस्थितः क्षेत्रमध्यतः

ആ കപാലം കൈയിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കെ അദ്ദേഹം പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് എത്തി. തുടർന്ന് ആ പുണ്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ആയിരം വർഷം അദ്ദേഹം നിലകൊണ്ടിരുന്നു।

Verse 4

कपालधारी दिग्वासाः कपाली तेन च स्मृतः । तन्मया पूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये

കപാലം ധരിച്ച് ദിഗംബരനായി നിന്നതിനാൽ അദ്ദേഹം ‘കപാലി’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രിയേ, ആ ലിംഗത്തെ ഞാൻ പത്തായിരം വർഷം പൂജിച്ചു।

Verse 5

कपालिरूपमास्थाय कपालीशस्ततः स्मृतः । सर्वपापहरो नृणां दर्शनात्स्पर्शनादपि

കപാലിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചതിനാൽ അദ്ദേഹം ‘കപാലീശൻ’ എന്നു പ്രസിദ്ധൻ. മനുഷ്യരുടെ സർവ്വപാപങ്ങളും അദ്ദേഹം അകറ്റുന്നു—ദർശനമാത്രത്താലും, സ്പർശമാത്രത്താലും പോലും।

Verse 6

मया तत्र नियुक्ता वै रक्षार्थं शूलपाणयः । गणाः सहस्रशो देवि पापिनां दुष्टचेतसाम्

ദേവീ, അവിടെ രക്ഷാർത്ഥം ഞാൻ ത്രിശൂലധാരികളായ ഗണങ്ങളെ ആയിരങ്ങളായി നിയമിച്ചു—പാപികളും ദുഷ്ടചിത്തരുമായവർക്കെതിരായി।

Verse 7

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । पूजयेत्तं महादेवं कपालिनमनामयम्

അതുകൊണ്ട് സർവ്വപ്രയത്നത്തോടും സമ്യക് ശ്രദ്ധയോടും കൂടെ, രോഗ-ശോകനാശകനായ കപാലിൻ മഹാദേവനെ ആരാധിക്കണം.

Verse 8

हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । पूजयित्वा विधानेन सम्यक्तत्पुरुषाणुना

അവിടെ വേദപാരഗനായ ബ്രാഹ്മണന് സ്വർണം ദാനമായി നൽകണം—വിധിപൂർവ്വം പൂജ ചെയ്ത്, സമ്യക് തത്പുരുഷ അനുമന്ത്രത്തോടുകൂടെ.

Verse 9

जन्मप्रभृति यत्पापं प्राणिभिः समुपार्जितम् । षडशीतिमुखे दृष्ट्वा तल्लिंगं तु व्यपोहति

ജന്മം മുതൽ ജീവികൾ സമ്പാദിച്ച ഏതു പാപവും—എൺപത്താറു മുഖങ്ങളുള്ള പ്രഭുവിന്റെ ആ ലിംഗദർശനത്താൽ നിശ്ചയമായി അകന്നുപോകുന്നു.

Verse 10

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । कपालिरुद्रदेवस्य तृतीयस्य वरानने

ഹേ വരാനനേ! ഇങ്ങനെ മൂന്നാമനായ കപാലിരുദ്രദേവന്റെ പാപനാശക മഹാത്മ്യം സംക്ഷേപമായി പ്രസ്താവിച്ചു.

Verse 89

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कपा लीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवतितमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിൽ, ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിനകത്ത്, ഏകാദശരുദ്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘കപാലീശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള എൺപത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.