Adhyaya 48

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं शुक्रप्रतिष्ठितम् । सर्वपापहरं देवि विभूतीश्वरपश्चिमे

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, ശുക്രൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ശിവലിംഗത്തിലേക്ക് പോകണം. ഹേ ദേവി, അത് സർവ്വപാപഹരവും വിഭൂതീശ്വരന്റെ പടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതവുമാണ്.

Verse 2

नातिदूरे स्थितं तत्र स्वयं शुक्रेण निर्मितम् । यत्र संजीवनीं प्राप्तो विद्यां रुद्रप्रभावतः

അവിടെ അതിദൂരമല്ല; ശുക്രൻ സ്വയം നിർമ്മിച്ച ഒരു ദേവാലയം നിലകൊള്ളുന്നു—അവിടെ രുദ്രപ്രഭാവത്താൽ അദ്ദേഹം ‘സഞ്ജീവനി’ എന്ന ജീവദായിനി വിദ്യ ലഭിച്ചു.

Verse 3

संतप्य तु महाघोरं तपोवर्षसहस्रकम् । संप्रसाद्य विरूपाक्षं योऽवाप ग्रहतां सुधीः

അവൻ ആയിരം വർഷം അത്യന്തം ഘോരമായ തപസ്സു ചെയ്ത് വിരൂപാക്ഷൻ (ശിവൻ)നെ പ്രസന്നനാക്കി; ആ ബുദ്ധിമാൻ ഗ്രഹപദവി പ്രാപിച്ചു.

Verse 4

ग्रस्तेन शंभुना येन देवकार्यार्थसिद्धये । तत्रोदरगतेनैव तपस्तप्तं सुदुष्करम्

ദേവകാര്യസിദ്ധിക്കായി ശംഭു അവനെ വിഴുങ്ങി; (ശിവന്റെ) ഉദരത്തിൽ ഇരുന്നിട്ടും അവൻ അവിടെ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്തു.

Verse 5

वर्षाणामयुतं साग्रं तुष्टिं नीतो महेश्वरः । निष्कासितस्ततः शीघ्रं शुक्र मार्गेण शंभुना

പതിനായിരത്തിലധികം കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം മഹേശ്വരൻ തൃപ്തനായി; തുടർന്ന് ശംഭു അവനെ ‘ശുക്ര-മാർഗ്ഗം’ വഴി വേഗത്തിൽ പുറത്താക്കി.

Verse 6

ततः शुक्रेति नामाभूद्भार्गवस्य महात्मनः । तदाराधयते लिंगं यः कृत्वा निश्चलं मनः

അതിനുശേഷം ആ മഹാത്മാവായ ഭാർഗവൻ ‘ശുക്ര’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായി. മനസ്സിനെ അചഞ്ചലമാക്കി അവൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നവൻ അതിനെ യഥാർത്ഥമായി പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 7

मृत्युंजयं जपेल्लक्षं स समीहितमाप्नुयात्

മൃത്യുഞ്ജയ മന്ത്രം ലക്ഷപ്രാവശ്യം ജപിക്കുന്നവൻ അഭിലഷിത ഫലം പ്രാപിക്കും.

Verse 8

तं दृष्ट्वा त्वथवा स्पृष्ट्वा जन्मादिमरणान्तकात् । मुच्यते पातकान्मृत्योः प्रसादात्तस्य भामिनि

ഹേ ഭാമിനി! ആ (ലിംഗം/ദേവൻ) വെറും ദർശിച്ചാലോ സ്പർശിച്ചാലോ, ജന്മാരംഭം മുതൽ മരണാന്തം വരെ—പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മരണത്തിൽ നിന്നും പോലും—അവന്റെ കൃപയാൽ മോചനം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 9

मृतसंजीवनार्थं यदैश्वर्यमणिमादिकम् । प्राप्नुयान्नात्र संदेहो यस्य भक्तिः सुनिश्चला

മൃതസംജീവനത്തിനായി അണിമാദി പോലുള്ള ഏതൊരു ഐശ്വര്യ-സിദ്ധിയും ആഗ്രഹിച്ചാലും, അചഞ്ചല ഭക്തിയുള്ളവൻ അതെല്ലാം പ്രാപിക്കും; സംശയമില്ല.

Verse 10

पंचामृतेन संस्नाप्य देवं शुकप्रतिष्ठितम् । सुगन्धपुष्पैः संपूज्य शौक्रीं पीडां स नाप्नुयात्

ശുക്രൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ദേവനെ പഞ്ചാമൃതംകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്ത് സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാൽ പൂജിക്കുന്നവൻ ശൗക്രീ പീഡ (ശുക്രസംബന്ധമായ ദുഃഖം) അനുഭവിക്കുകയില്ല.

Verse 11

इति सर्वं समासेन माहात्म्यं शुक्रदैवतम् । कथितं तव सुश्रोणि श्रुतं पापभयापहम्

ഇങ്ങനെ, ഹേ സുശ്രോണി, ശുക്രദൈവതത്തിന്റെ സമസ്ത മഹാത്മ്യം സംക്ഷേപമായി നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു; ഇതു ശ്രവണമാത്രത്തിൽ പാപവും ഭയവും നശിക്കുന്നു।

Verse 48

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोध्यायः

ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ശുക്രേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള അഷ്ടചത്വാരിംശ അധ്യായം സമാപ്തമായി।