Adhyaya 45

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अंगारेश्वरमुत्तमम् । स्थापितं भूमिपुत्रेण सोमेशादीश गोचरे

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് സോമേശ്വരേശന്റെ പുണ്യപരിധിയിൽ, ഭൂമിപുത്രൻ സ്ഥാപിച്ച ഉത്തമ അങ്കാരേശ്വരന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് പോകണം।

Verse 2

त्रिपुरं दग्धुकामस्य पुरा मम वरानने । क्रोधादश्रु विनिष्क्रांतं लोचनत्रितयेन तु

ഹേ വരാനനേ! പൂർവ്വം ഞാൻ ത്രിപുരം ദഹിപ്പാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ക്രോധജന്യമായ ഒരു അശ്രു എന്റെ ത്രിനേത്രങ്ങളിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു.

Verse 3

तच्च भूमौ निपतितं ततो भूभिसुतोऽभवत् । स प्रभासं ततो गत्वा बाल्यात्प्रभृति शंकरम्

ആ അശ്രു ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് ഭൂമിപുത്രൻ ജനിച്ചു. അവൻ പ്രഭാസത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ബാല്യകാലം മുതൽ ശങ്കരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.

Verse 4

तपसाऽराधयामास बहून्वर्षगणान्प्रिये । तस्य तुष्टो महादेवः सुप्रीतात्मा वरं ददौ

ഹേ പ്രിയേ! അവൻ തപസ്സിലൂടെ അനേകം വർഷങ്ങൾ ശിവനെ ആരാധിച്ചു. അവനിൽ തൃപ്തനായ മഹാദേവൻ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ പ്രസാദത്തോടെ അവന് വരം നൽകി.

Verse 5

सोऽब्रवीद्यदि मे देव तुष्टोसि वृषभध्वज । ग्रहत्वं देहि सर्वेश न चान्यं वरमुत्सहे

അവൻ പറഞ്ഞു—“ഹേ ദേവാ, ഹേ വൃഷഭധ്വജാ! എനിക്കു മേൽ നീ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, ഹേ സർവേശ്വരാ, എനിക്ക് ‘ഗ്രഹ’സ്ഥാനമരുളുക; മറ്റൊരു വരം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.”

Verse 6

स तथेति प्रतिज्ञाय पुनस्तं वाक्यमब्रवीत् । इहागत्य नरो यो मां पूजयिष्यति भक्तितः

ശിവൻ “തഥാസ്തു” എന്നു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത് വീണ്ടും പറഞ്ഞു—“ഇവിടെ വന്ന് ഭക്തിയോടെ എന്നെ പൂജിക്കുന്ന ഏതു മനുഷ്യനും…”

Verse 7

न भविष्यति वै पीडा तावकी तस्य कुत्रचित् । पुष्पाणि रक्तवर्णानि मध्वाज्याक्तानि भूरिशः

അവനു നിന്മൂലം എവിടെയും യാതൊരു പീഡയും ഉണ്ടാകുകയില്ല. തേനും നെയ്യും പുരട്ടിയ ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങൾ ധാരാളമായി അർപ്പിക്കട്ടെ.

Verse 8

होमयिष्यति यो भक्त्या लक्षमेकं तदग्रतः । पंचोपचारविधिना त्वां तु संपूज्य यत्नतः

ആരായാലും ഭക്തിയോടെ അതിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഒരു ലക്ഷം ആഹുതികളോടെ ഹോമം നടത്തുകയും, പഞ്ചോപചാരവിധിപ്രകാരം നിന്നെ പരിശ്രമത്തോടെ പൂജിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ ഇഷ്ടഫലം പ്രാപിക്കും.

Verse 9

तस्य जन्मावधिर्नैव तव पीडा भविष्यति । तथा विद्रुमदानेन लप्स्यते फलमीप्सितम्

അവന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിന്റെ പീഡ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല. അതുപോലെ വിദ്രുമം (പവിഴം) ദാനം ചെയ്താൽ അവൻ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം പ്രാപിക്കും.

Verse 10

एवमुक्त्वा स भगवानत्रैवांतरधीयन । भौमोऽपि ग्रहमध्यस्थो विमानेन विराजते

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ഭഗവാൻ അവിടെയേ തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു. ഭൗമൻ (ചൊവ്വ)യും ഗ്രഹങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ നിലകൊണ്ട് തന്റെ വിമാനത്തിൽ ദീപ്തിയായി വിരാജിക്കുന്നു.

Verse 11

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं भौममाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुतं हरति पापानि तथारोग्यं प्रयच्छति

ഇങ്ങനെ സംക്ഷേപമായി ഭൗമന്റെ ഉത്തമ മാഹാത്മ്യം പ്രസ്താവിച്ചു. ഇത് ശ്രവിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ അകന്നു, ആരോഗ്യവും ലഭിക്കുന്നു.

Verse 45

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येंऽगारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशोध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘അംഗാരേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।