
ഈശ്വരൻ മഹാദേവിയോട് ഹിരണ്യ-തടത്തിൽ തുണ്ഡപുരം എന്ന സ്ഥലമുണ്ടെന്നും, അവിടെ ഘർഘര-ഹ്രദം എന്ന പുണ്യജലാശയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുവെന്നും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാനദേവൻ കന്ദേശ്വരനാണെന്ന് പറയുന്നു. ശിവൻ—അവിടെയായിരുന്നു തന്റെ ജടകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടത് എന്ന ദിവ്യസ്മൃതിയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ച്—ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഭക്തൻ അവിടെ ചെന്നു തീർത്ഥസ്നാനം ചെയ്ത്, വിധിപൂർവ്വം കന്ദേശ്വരനെ പൂജിക്കണം എന്ന ക്രമം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഫലമായി ഭീകര പാതകങ്ങൾ നശിച്ച്, ശുഭമായ ‘ശാസനം’ ലഭിക്കുന്നു—അത് ദൈവിക സംരക്ഷണം/ആജ്ഞാനുഗ്രഹം എന്ന പുരാണോചിത പ്രസാദം।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । स्थानं तुण्डपुरंनाम यत्रासौ घर्घरो ह्रदः
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് ഹിരണ്യാ നദീതീരത്തിൽ സ്ഥിതമായ ‘തുണ്ഡപുരം’ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകണം; അവിടെ ‘ഘർഘര’ എന്ന ഹ്രദം (തടാകം) ഉണ്ട്.
Verse 2
तत्र कन्देश्वरो देवो यत्र बद्धा जटा मया । तत्र स्नात्वा नरः सम्यक्त्ं देवं यः प्रपूजयेत् । स मुक्तः पातकैर्घोरैः प्राप्नुयाच्छासनं शुभम्
അവിടെ കന്ദേശ്വരൻ എന്ന ദേവൻ വിരാജിക്കുന്നു; അവിടെയാണ് ഞാൻ എന്റെ ജടകൾ ബന്ധിച്ചത്. ആരെങ്കിലും അവിടെ വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്ത് ഭക്തിശ്രദ്ധയോടെ ആ ദേവനെ പൂജിച്ചാൽ, അവൻ ഭീകര പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി ശുഭമായ ദിവ്യാനുഗ്രഹം (ശാസനം) പ്രാപിക്കും.
Verse 363
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हिरण्यातुण्डपुर घर्घरह्रदकन्देश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरत्रिशतत मोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘ഹിരണ്യാ, തുണ്ഡപുരം, ഘർഘരഹ്രദം, കന്ദേശ്വര മഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 363-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.