Adhyaya 355

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवगुप्तेश्वरं प्रिये । तत्र पश्चिमवायव्ये यत्र सोमोऽकरोत्तपः

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവീ, പ്രിയേ, തുടർന്ന് ദേവഗുപ്തേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം. അവിടെ പടിഞ്ഞാറ്-വായവ്യ ദിക്കിൽ സോമൻ (ചന്ദ്രൻ) തപസ്സു ചെയ്ത സ്ഥലം ഉണ്ട്.

Verse 2

गुप्तो भूत्वा कुष्ठरोगाल्लज्जयाधोमुखः स्थितः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रभासक्षेत्र उत्तमे

കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച് ലജ്ജയാൽ മുഖം താഴ്ത്തി അദ്ദേഹം മറഞ്ഞുകിടന്നു. ഉത്തമ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം ആയിരം ദിവ്യവർഷങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെയിരുന്നു.

Verse 3

ततः प्रत्यक्षतां यातः सर्वदेवपतिः शिवः । तुष्टो बभूव चंद्रस्य क्षयनाशं तथाऽकरोत्

അപ്പോൾ സർവ്വദേവപതിയായ ശിവൻ പ്രത്യക്ഷനായി. പ്രസന്നനായി ചന്ദ്രന്റെ ക്ഷയം അവസാനിപ്പിച്ചു.

Verse 4

क्षयरोगविनिर्मुक्तस्ततोऽभून्मृगलांछनः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सुरासुरनमस्कृतम्

ക്ഷയരോഗത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി അദ്ദേഹം ‘മൃഗലാഞ്ഛനൻ’ എന്നു പ്രസിദ്ധനായി. ദേവാസുരന്മാർ നമസ്കരിക്കുന്ന മഹാലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.

Verse 5

गुप्तस्तेपे तपो यस्मात्तस्माद्गुप्तेश्वरः स्मृतः । सर्वकुष्ठहरो देवो दर्शनात्स्पर्शनादपि

രഹസ്യമായി തപസ്സു ചെയ്തതിനാൽ അദ്ദേഹം ‘ഗുപ്തേശ്വരൻ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ദേവൻ ദർശനത്താലും സ്പർശത്താലും എല്ലാ കുഷ്ഠവും അകറ്റുന്നു.

Verse 6

सोमवारे विशेषेण यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । तस्यान्वयेऽपि देवेशि कुष्ठी कश्चिन्न जायते

ഹേ ദേവേശി! പ്രത്യേകിച്ച് തിങ്കളാഴ്ച ആ ലിംഗത്തെ പൂജിക്കുന്നവന്റെ വംശത്തിലും കുഷ്ഠരോഗി ആരും ജനിക്കുകയില്ല.

Verse 354

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ഗുപ്തേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള മൂന്നുനൂറ്റി അമ്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.