Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 112
पितुर्वधात्क्रोधकृतावधानं मत्वा सुरा रौद्रमतीव घोरम् । समेत्य सर्वे पुरुषं पुराणं समाश्रितास्ते सहसा सभार्याः
piturvadhātkrodhakṛtāvadhānaṃ matvā surā raudramatīva ghoram | sametya sarve puruṣaṃ purāṇaṃ samāśritāste sahasā sabhāryāḥ
പിതൃവധം മൂലം അവന്റെ ശ്രദ്ധ ക്രോധം കൊണ്ടു പ്രേരിതമായി അത്യന്തം രൗദ്രവും ഭീകരവുമായി മാറിയെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ഭാര്യമാരോടുകൂടെ സഹസാ ആദിപുരുഷനിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
Sūta (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Naimiṣāraṇya ṛṣis (frame)
Scene: All the gods, accompanied by their consorts, rush together in fear and bow to the Primeval Person—an immense, serene cosmic form—while the background still hints at the raging threat; the contrast is peace amid storm.
FAQs
When disorder rises through wrath and vengeance, śaraṇāgati—taking refuge in the Supreme—restores balance and protection.
Prabhāsa-kṣetra; its māhātmya integrates both Śaiva and Vaiṣṇava theological motifs to magnify the site’s sanctity.
No explicit ritual; the act highlighted is śaraṇāgati (seeking divine refuge).