Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 22
ईश्वर उवाच । एवं संस्तुवतस्तस्य पुरतस्तस्य चेतसा । प्रादुर्बभूव देवेशि जगच्चक्षुः सनातनः । उवाच परमं प्रीतो नारदं मुनिपुंगवम्
īśvara uvāca | evaṃ saṃstuvatastasya puratastasya cetasā | prādurbabhūva deveśi jagaccakṣuḥ sanātanaḥ | uvāca paramaṃ prīto nāradaṃ munipuṃgavam
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദേവേശി! അവൻ ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ, ജഗത്തിന്റെ സനാതന ചക്ഷുവായ ദേവൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. പരമ പ്രീതിയോടെ അദ്ദേഹം മുനിപുങ്ഗവനായ നാരദനോട് പറഞ്ഞു.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: Īśvara narrates to Devī: before the praising devotee, the Eternal Eye of the world (Sūrya/Paramātman in manifest form) suddenly appears, filling the space with light; the deity, pleased, addresses Nārada respectfully as a great sage.
FAQs
Sincere praise with focused mind invites divine presence; devotion culminates in direct grace.
Prabhāsakṣetra, where divine manifestations validate the site’s promised spiritual fruit.
Implicitly, stuti (praise) with single-pointed mind (cetasā) as a means to obtain darśana and grace.