Adhyaya 301

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് അത്യുത്തമനായ സിദ്ധേശ്വരനിലേക്കു പോകണം; അവൻ അതേ സ്ഥലത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത്, അത്ര ദൂരമല്ലാതെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

Verse 2

यदा देवैः समेत्याशु शिवलिंगं प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वर नामाढ्यं सर्वपापहरं शुभम्

ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ചുകൂടി വേഗത്തിൽ ശിവലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചപ്പോൾ, അത് ‘സംഗാലേശ്വര’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായി, മംഗളകരവും സർവ്വപാപഹരവും ആയി.

Verse 3

तदा सिद्धगणाः सर्वे समाराध्य वृषध्वजम् । स्थापयांचक्रिरे लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम्

അപ്പോൾ എല്ലാ സിദ്ധഗണങ്ങളും വൃഷധ്വജനായ ശിവനെ സമാരാധിച്ച്, സർവ്വസിദ്ധിപ്രദായകമായ ആ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.

Verse 4

तत्सिद्धेश्वर नामाढ्यं महापातकनाशनम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैस्तदा सिद्धगणाः शिवम्

അപ്പോൾ ‘സിദ്ധേശ്വര’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ, മഹാപാതകനാശകമായ ആ ലിംഗത്തെ ഉദ്ദേശിച്ച് സിദ്ധഗണങ്ങൾ വിവിധ സ്തോത്രങ്ങളാൽ ശിവനെ സ്തുതിച്ചു।

Verse 5

ततस्तुष्टो महादेवो याच्यतां वरमुत्तमम् । नमस्कृत्य ततः सर्वे प्रोचुश्च शशिशेखरम्

അപ്പോൾ പ്രസന്നനായ മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു— “ഉത്തമമായ വരം ചോദിക്കൂ.” തുടർന്ന് എല്ലാവരും നമസ്കരിച്ചു ശശിശേഖരനോട് അപേക്ഷിച്ചു।

Verse 6

इहागत्य नरो यस्तु स्नात्वा च विधिपूर्वकम् । अर्चयेत्सिद्धनाथं च जपेच्च शतरुद्रियम्

ഇവിടെ വന്ന് വിധിപൂർവം സ്നാനം ചെയ്ത്, സിദ്ധനാഥനെ ആരാധിച്ച്, ശതരുദ്രിയം ജപിക്കുന്നവൻ,

Verse 7

अघोरं वा जपेन्मन्त्रं गायत्र्यं च महेश्वरम् । षण्मासाभ्यन्तरेणैव जपेच्च मुनिसत्तमाः । अणिमादिगुणैश्वर्यं संसिद्धिं प्राप्नुयाद्ध्रुवम्

അല്ലെങ്കിൽ അഘോരമന്ത്രം ജപിക്കുകയും മഹേശ്വര ഗായത്രിയും ജപിക്കുകയും ചെയ്യാം. ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ ഈ ജപം നിർവഹിച്ചാൽ അവൻ അണിമാദി ഐശ്വര്യങ്ങളോടുകൂടിയ സമ്പൂർണ്ണ സിദ്ധി നിശ്ചയമായി പ്രാപിക്കും।

Verse 8

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यंतर्धानं गतो हरः । सिद्धेश्वरं तु संपूज्य ह्यघोरं च जपेन्नरः

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു— “ഇങ്ങനെ തന്നെയാകും.” എന്നു പറഞ്ഞ് ഹരൻ (ശിവൻ) അന്തർധാനം ചെയ്തു. തുടർന്ന് മനുഷ്യൻ സിദ്ധേശ്വരനെ യഥാവിധി പൂജിച്ച് അഘോരമന്ത്രം ജപിക്കണം।

Verse 9

आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां महानिशि । धैर्यमालंब्य निर्भीकः स सिद्धिं प्राप्नुयान्नरः

ആശ്വയുജ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്ദശിയുടെ മഹാനിശയിൽ ധൈര്യം ആശ്രയിച്ച് നിർഭയനായി നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 10

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । सिद्धेश्वरस्य देवस्य सर्वकामफलप्रदम्

ഇങ്ങനെ, ഹേ ദേവി, പാപനാശകമായ ഈ മഹാത്മ്യം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു—സകല കാമഫലങ്ങളും നൽകുന്ന സിദ്ധേശ്വര ദേവന്റെത്।

Verse 301

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘സിദ്ധേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന മൂന്നു നൂറ്റി ഒന്നാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।