Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 102
प्रसिद्धे च महादानं मध्यमे चैव मध्यमम् । गोदानं सर्वतीर्थेषु सुवर्णमथ निष्क्रयः । हिरण्यदानं सर्वेषां दानानामेव निष्कृतिः
prasiddhe ca mahādānaṃ madhyame caiva madhyamam | godānaṃ sarvatīrtheṣu suvarṇamatha niṣkrayaḥ | hiraṇyadānaṃ sarveṣāṃ dānānāmeva niṣkṛtiḥ
പ്രസിദ്ധമായ തീർത്ഥത്തിൽ മഹാദാനം ചെയ്യണം; മധ്യമ തീർത്ഥത്തിൽ മധ്യമ ദാനം ചെയ്യണം. എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും ഗോദാനം പ്രശംസിതമാണ്; സ്വർണം നിഷ്ക്രയം (പ്രായശ്ചിത്താർത്ഥ വിമോചനദാനം) ആകുന്നു. ഹിരണ്യദാനം എല്ലാ ദാനങ്ങളുടെയും പ്രായശ്ചിത്തവും പരിപൂർത്തിയും എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു।
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Pilgrimage-inquirer audience (r̥ṣi/śaunaka-style assembly implied)
Scene: Pilgrims at a sacred coastal kṣetra present gifts—cow, gold, and offerings—before learned brāhmaṇas and a shrine backdrop, emphasizing expiation and completion of vows.
FAQs
Giving should match the sanctity and occasion, with go-dāna universally meritorious and gold-gift serving as a powerful form of restitution.
The teaching is framed in Prabhāsa Māhātmya but applies to all tīrthas, with special emphasis on renowned sacred places.
Mahā-dāna at famous sites, moderate dāna at middling sites, go-dāna everywhere, and suvarṇa/hiraṇya-dāna as niṣkraya/niṣkṛti.