Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 5
ईश्वर उवाच । आसीत्पूर्वं द्विजो देवि नाम्ना ख्यातः शमीमुखः । गार्हस्थ्ये वर्तमानस्य तस्य पुत्रो व्यजायत । वैशाख इति नाम्नाऽसौ रौद्रकर्मा व्यजायत
īśvara uvāca | āsītpūrvaṃ dvijo devi nāmnā khyātaḥ śamīmukhaḥ | gārhasthye vartamānasya tasya putro vyajāyata | vaiśākha iti nāmnā'sau raudrakarmā vyajāyata
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദേവി, പൂർവ്വം ‘ശമീമുഖ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ ഒരു ദ്വിജൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗാർഹസ്ഥ്യത്തിൽ കഴിയുമ്പോൾ അവനൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ പേര് വൈശാഖ, അവൻ രൗദ്രകർമ്മങ്ങളിൽ പ്രവൃത്തനായിത്തീർന്നു.
Īśvara (Śiva)
Listener: Mahādevī
Scene: Śiva begins the tale: a respected brāhmaṇa Śamīmukha in household life; the birth of his son Vaiśākha, whose demeanor foreshadows fierce actions—setting a somber tone before eventual redemption.
FAQs
Purāṇic narratives trace moral causality—birth, upbringing, and tendencies—preparing the ground for later transformation.
The broader Prabhāsakṣetra Māhātmya context; the story explains why Śūlasthāna becomes famed through Vālmīki.
None; this verse supplies genealogical and character background for the tīrtha-kathā.