Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 42
सरस्वतीवाससमा कुतो रतिः सरस्वतीवाससमाः कुतो गुणाः । सरस्वतीं प्राप्य गता दिवं नराः पुनः स्मरिष्यंति नदीं सरस्वतीम्
sarasvatīvāsasamā kuto ratiḥ sarasvatīvāsasamāḥ kuto guṇāḥ | sarasvatīṃ prāpya gatā divaṃ narāḥ punaḥ smariṣyaṃti nadīṃ sarasvatīm
സരസ്വതീതീരവാസത്തിന് തുല്യമായ ആനന്ദം എവിടെ? സരസ്വതീധാമവാസത്തിന് തുല്യമായ ഗുണങ്ങൾ എവിടെ? സരസ്വതിയെ പ്രാപിച്ച് മനുഷ്യർ സ്വർഗ്ഗം ചെന്നാലും, വീണ്ടും വീണ്ടും സരസ്വതി നദിയെ സ്മരിക്കുന്നു.
Narrative voice (contextual; immediately followed by ‘Īśvara uvāca’ in next verse)
Tirtha: Sarasvatī (Prācī Sarasvatī in Prabhāsa)
Type: sangam
Scene: Personified Sarasvatī-river as a luminous goddess-river flowing through Prabhāsa landscape; pilgrims dwelling on her banks in hermitages; a celestial ascent scene where souls reach heaven yet look back in longing toward the river.
FAQs
Association with a sacred tīrtha—here Sarasvatī—cultivates virtue and grants heavenly merit, yet the devotee’s heart remains drawn to the holy river.
Sarasvatī, especially the Prācī Sarasvatī connected with Prabhāsa Kṣetra.
No explicit rite is stated; the emphasis is on attaining/residing with Sarasvatī as a source of puṇya.