Adhyaya 248

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पूर्वोक्तं ब्रह्मपूजितम् । सरस्वत्यास्तटे संस्थं पर्णादित्यस्य पश्चिमे

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, മഹാദേവീ, മുമ്പ് പറഞ്ഞ ബ്രഹ്മപൂജിതമായ ആ പുണ്യസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പോകുക; അത് സരസ്വതീതീരത്ത്, പർണാദിത്യന്റെ പടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

Verse 2

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । सृजतो ब्रह्मणः पूर्वं भूतग्रामं चतुर्विधम्

അതിന്റെ ഉത്ഭവം ഞാൻ വിവരിക്കാം; പ്രിയേ, ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ കേൾക്കുക. പൂർവകാലത്ത് സൃഷ്ടി നടത്തുകയായിരുന്ന ബ്രഹ്മാവ് ചതുര്വിധ ഭൂതസമൂഹത്തെ…

Verse 3

उत्पन्नाद्भुतरूपाढ्या नारी कमललोचना । कंबुग्रीवा सुकेशांता बिंबोष्ठी तनुमध्यमा

അപ്പോൾ അത്ഭുതസൗന്ദര്യസമ്പന്നയായ ഒരു സ്ത്രീ ഉദ്ഭവിച്ചു—കമലനേത്രി, ശംഖസദൃശമായ കഴുത്തുള്ളവൾ, മനോഹരകേശിനി, ബിംബഫലസമമായ അധരങ്ങളുള്ളവൾ, സുന്ദരസൂക്ഷ്മമദ്ധ്യയുമായിരുന്നു।

Verse 4

गंभीरनाभिः सुश्रोणी पीनश्रोणिपयोधरा । पूर्णचन्द्रमुखी सा तु गूढगुल्फा सितानना

അവളുടെ നാഭി ഗംഭീരമായിരുന്നു, കടി മനോഹരമായിരുന്നു; നിതംബങ്ങളും സ്തനങ്ങളും പുഷ്ടമായിരുന്നു; അവളുടെ മുഖം പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ ദീപ്തമായിരുന്നു. അവളുടെ ഗുല്ഫങ്ങൾ (കണങ്കാൽ) സുസംഘടിതവും മുഖകാന്തി ശുഭ്രപ്രകാശവുമായിരുന്നു।

Verse 5

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी । यादृग्रूपा वरारोहा तादृशी सा व्यजायत

അവൾ ദേവിയുമല്ല, ഗന്ധർവിയുമല്ല, അസുരിയുമല്ല, പന്നഗിയുമല്ല (നാഗകന്യയുമല്ല). പരമസുന്ദരമായ രൂപം എങ്ങനെ കൽപ്പിക്കാമോ, അതുപോലെ മഹാരോഹിണിയായി അവൾ ജനിച്ചു।

Verse 6

तां दृष्ट्वा रूपसंपन्नां ब्रह्मा कामवशोऽभवत् । अथ तां प्रार्थयामास रत्यर्थं वरवर्णिनि

അവളുടെ രൂപസമ്പത്ത് കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് കാമവശനായി. പിന്നെ, ഹേ സുന്ദരവർണിനി, രതിസുഖാർത്ഥം അവളോട് അപേക്ഷിച്ചു।

Verse 7

अथ प्रार्थयतस्तस्य न्यपतत्पंचमं शिरः । खररूपं महादेवि तेन पापेन तत्क्षणात्

അവൻ അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ അവന്റെ അഞ്ചാമത്തെ ശിരസ് വീണുപോയി. ഹേ മഹാദേവി, ആ പാപഫലമായി അത് ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ഗർദഭരൂപം പ്രാപിച്ചു।

Verse 8

ततो ज्ञात्वा महत्पापं दुहितुः कामसंभवम् । घृणया परया युक्तः प्रभासं क्षेत्रमागतः

അപ്പോൾ സ്വന്തം പുത്രിയോടുള്ള കാമത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച മഹാപാപം അറിഞ്ഞ്, ഗാഢമായ പശ്ചാത്താപത്തോടെ പുണ്യമായ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം എത്തി।

Verse 9

न कायस्य यतः शुद्धिर्विना तीर्थावगाहनात् । स स्नातः सलिले पुण्ये सरस्वत्या वरानने

തീർത്ഥത്തിൽ മുങ്ങിക്കുളിക്കാതെ ദേഹശുദ്ധി ഉണ്ടാകില്ല; അതിനാൽ, ഹേ സുന്ദരമുഖിയേ, അദ്ദേഹം സരസ്വതിയുടെ പുണ്യജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു।

Verse 10

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । ततो विकल्मषो भूत्वा जगाम स्वगृहं पुनः

അദ്ദേഹം ദേവദേവനായ ശൂലധാരിയായ മഹാദേവന്റെ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു; പിന്നെ മലിനതകളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി വീണ്ടും സ്വന്തം ഗൃഹത്തിലേക്ക് മടങ്ങി।

Verse 11

स्नात्वा सारस्वते तोये यस्तल्लिंगं प्रपश्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

സരസ്വതീജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ആ ലിംഗം ദർശിക്കുന്നവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 12

चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां यस्तं पश्यति मानवः । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ല ചതുര്ദശിയിൽ ആരെങ്കിലും അവനെ (ആ ലിംഗത്തെ) ദർശിച്ചാൽ, മഹേശ്വരൻ വസിക്കുന്ന പരമസ്ഥാനത്തെ അവൻ പ്രാപിക്കും।

Verse 248

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘ബ്രഹ്മേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന 248-ാം അധ്യായം സമാപിച്ചു।