
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് ദേവരാജേശ്വരത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത മഹാത്മ്യം ഉപദേശിക്കുന്നു. ഗൗതമേശ്വരത്തിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ട് അധികദൂരമല്ലാതെ, പതിനാറ് ധനു അകലത്തിൽ ദേവരാജേശ്വര ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതായി സ്ഥലം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അവിടെ ലിംഗസ്ഥാപനം ചെയ്താൽ സ്ഥാപകൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു എന്ന കാരണ-ഫലക്രമം പറയുന്നു. തുടർന്ന് സമാഹിത മനസ്സോടെ, ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ ആ ലിംഗത്തെ പൂജിക്കുന്ന ഏതു മനുഷ്യനും മനുഷ്യദേഹജന്യ പാതകങ്ങളിൽ നിന്നുമെല്ലാം മോചനം പ്രാപിക്കും എന്ന നിയമോപദേശം നൽകുന്നു. അവസാന കൊലോഫോണിൽ ഇത് സ്കന്ദ മഹാപുരാണം (81,000 ശ്ലോകങ്ങൾ) എന്ന സമാഹാരത്തിലെ പ്രഭാസ ഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ വിഭാഗത്തിൽ ‘ദേവരാജേശ്വര-മാഹാത്മ്യ’ എന്ന 217-ാം അധ്യായമാണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । गौतमेश्वरतो देवि पश्चिमे नातिदूरतः । धनुःषोडशभिर्देवि देवराजेश्वरः स्थितः
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദേവി, ഗൗതമേശ്വരത്തിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ട് അതിദൂരമല്ല; പതിനാറു ധനുസ്സിന്റെ അകലത്തിൽ ദേവരാജേശ്വര ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു।
Verse 2
लिंगं स स्थापयामास ततः पापैर्व्यमुच्यत । यस्तं समाहितमनाः पूजयिष्यति मानवः । स च मानवसंभूतात्पातकात्संप्रमोक्ष्यति
അവൻ ആ ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; അതിനാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി. ഏതു മനുഷ്യനും ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ അതിനെ പൂജിച്ചാൽ, മനുഷ്യകൃത്യങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന പാതകങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി മോചിതനാകും।
Verse 217
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देवराजेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘ദേവരാജേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന 217-ാം അധ്യായം സമാപിച്ചു।