Adhyaya 185

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवमातरमव्ययाम् । मंकीशान्नैरृते भागे गौरीरूपसमाश्रिताम् । देवमाता सरस्वत्या नाम लोकेषु गीयते

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് മങ്കീശനിൽ നിന്ന് നൈഋത്യ ദിശയിൽ, ഗൗരീരൂപം ധരിച്ച അവ്യയയായ ദേവമാതയിലേക്കു പോകണം. അവൾ സരസ്വതി; ലോകങ്ങളിൽ ‘ദേവമാതാ’ എന്ന നാമത്തിൽ പാടപ്പെടുന്നു.

Verse 2

पादुकासनसंस्था च तत्र देवी सरस्वती । गौरीरूपेण सा तत्र वडवाश्रितविग्रहा

അവിടെ ദേവി സരസ്വതി പാദുകാസനത്തിൽ അധിഷ്ഠിതയാണ്. അതേ സ്ഥലത്ത് അവൾ ഗൗരീരൂപത്തിൽ, വഡവാ (സമുദ്രാഗ്നി) ആശ്രിതമായ വിഗ്രഹം ധരിച്ചു വിരാജിക്കുന്നു.

Verse 3

मातृवद्रक्षिता देवा वडवानलभीतितः । देवमातेति लोकेऽस्मिं स्ततः सा विबुधैः कृता

അവൾ മാതാവുപോലെ വഡവാനലഭീതിയിൽ നിന്ന് ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഈ ലോകത്തിൽ വിജ്ഞന്മാർ അവളെ ‘ദേവമാതാ’—ദേവരുടെ മാതാവ്—എന്ന് സ്തുതിച്ച് കീർത്തി സ്ഥാപിച്ചു.

Verse 4

माघे मासे तृतीयायां यस्तामर्चयते नरः । नारी वा संयता साध्वी सर्वान्कामानवाप्नुयात्

മാഘമാസത്തിലെ തൃതീയാ തിഥിയിൽ ആരെങ്കിലും അവളെ ആരാധിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—പുരുഷനായാലും, സംയമമുള്ള സാധ്വിയായ സ്ത്രീയായാലും—അവൻ/അവൾ എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും പ്രാപിക്കും.

Verse 5

दंपती भोज येद्यस्तु पायसैः शर्करादिभिः । गौरीसहस्रभोज्यस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्

പായസം, ശർക്കര മുതലായ മധുരവസ്തുക്കളാൽ ദമ്പതികളെ ഭോജിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഗൗരിക്കു സഹസ്ര-ഭോജ്യദാനം ചെയ്തതിനു തുല്യമായ പുണ്യഫലം പ്രാപിക്കും.

Verse 6

सुवर्णपादुका देया तत्र विप्राय शीलिने

അവിടെ ശീലവാനായ ബ്രാഹ്മണനു ദാനമായി സ്വർണ്ണപാദുകകൾ സമർപ്പിക്കണം.