Adhyaya 177

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लकुलीशस्तु मूर्तिमान् । स्वयं तिष्ठति देवेशि कृत्वा घोरं तपः पुरा

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദേവേശി! അതിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ലകുലീശൻ മూర్తിമാനായി സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നു; മുൻകാലത്ത് അദ്ദേഹം ഘോര തപസ് ചെയ്തിരുന്നു.

Verse 2

संस्थितः पापशमने तत्र स्थाने स्थलोपरि । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यस्तं पूजयते नरः

അവൻ അവിടെ ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ പാപശമനകാരിയായി നിലകൊള്ളുന്നു; കാർത്തിക മാസത്തിലെ കൃത്തികായോഗത്തിൽ ആരെങ്കിലും അവനെ പൂജിച്ചാൽ,

Verse 3

स पूज्यते महादेवि सर्वैरपि सुरासुरैः

ആ വ്യക്തി, ഹേ മഹാദേവി, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരാലും പൂജിക്കപ്പെടുകയും ആദരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 177

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीशमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്ര്യാം സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്ര-മാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘ലകുലീശ-മാഹാത്മ്യ-വർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള 177-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।