Adhyaya 175

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुण्यमर्कस्थलं शुभम् । तस्मादाग्नेयकोणस्थं सर्वपातकनाशनम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് ശുഭവും പുണ്യവും നിറഞ്ഞ അർക്കസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോകണം. അവിടെ നിന്ന് ആഗ്നേയ ദിക്കിലുള്ള ആ സ്ഥലം സർവ്വ പാതകങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 2

तं दृष्ट्वा मानुषो देवि न शोच्यः संप्रजायते । सप्त जन्मानि देवेशि दारिद्र्यं नैव जायते

ഹേ ദേവി! അതിനെ ദർശിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ കരുണാർഹനായി മാറുകയില്ല. ഹേ ദേവേശി! ഏഴ് ജന്മങ്ങൾ വരെ അവനിൽ ദാരിദ്ര്യം ഉദിക്കുകയില്ല।

Verse 3

कुष्ठानि नाशमायांति तं दृष्ट्वा दशधा प्रिये । गोशतस्य प्रदत्तस्य कुरुक्षेत्रेषु यत्फलम्

പ്രിയേ, ആ പുണ്യസ്ഥലം/ദേവതയെ ദർശിച്ചാൽ കുഷ്ഠരോഗങ്ങൾ പത്തിരട്ടിയായി നശിക്കുന്നു. കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ നൂറു പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യഫലം, ഇവിടെ ദർശനമാത്രത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു.

Verse 4

तत्फलं समवाप्नोति दृष्ट्वा वार्कस्थलं रविम् । स्नात्वा त्रिसंगमे तीर्थे सप्तैव रविवासरान्

അർക്കസ്ഥലത്തിൽ സൂര്യദേവനെ ദർശിച്ചാൽ അതേ പുണ്യഫലം ലഭിക്കുന്നു. ത്രിസംഗമ തീർത്ഥത്തിൽ ഏഴ് ഞായറാഴ്ചകൾ സ്നാനം ചെയ്താലും അതേ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 5

ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु महिषीं तत्र दापयेत् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु स्वर्गलोके महीयते

ബ്രാഹ്മണരെ ഭോജനിപ്പിച്ച് അവിടെ മഹിഷിയെ (എരുമ) ദാനം ചെയ്യണം. അപ്പോൾ അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആയിരം ദിവ്യവർഷം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 175

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽर्कस्थलमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘അർക്കസ്ഥലമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റെഴുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.