Adhyaya 121

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रामेश्वरमनुत्तमम् । जामदग्न्येन रामेण स्वयं तत्र प्रतिष्ठितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവീ! തുടർന്ന് അനുത്തമമായ രാമേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം; ജാമദഗ്ന്യ രാമൻ തന്നെയാണ് അവിടെ അത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്।

Verse 2

गोपीश्वराच्च वायव्ये धनुषां त्रिंशकेऽन्तरे । स्थितं महाप्रभावं हि लिंगं पातकनाशनम्

ഗോപീശ്വരത്തിൽ നിന്ന് വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിശയിൽ, മുപ്പത് ധനുസ്സിന്റെ അകലത്തിൽ, മഹാപ്രഭാവമുള്ള പാതകനാശകമായ ശിവലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു।

Verse 3

यदा रामेण देवेशि जमदग्निसुतेन वै । कृतो मातृवधो घोरः पितुराज्ञानुवर्तिना

ഹേ ദേവേശീ! ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനായ രാമൻ പിതാവിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ച് ഭീകരമായ മാതൃവധം ചെയ്തപ്പോൾ,

Verse 4

तदा मनसि संतापं कृत्वा निर्वेदमागतः । ततः प्रसन्नतां यातो जमदग्निर्महातपाः

അപ്പോൾ മനസ്സിൽ ദുഃഖസന്താപം നിറച്ച് അവൻ നിർവേദവും പശ്ചാത്താപവും പ്രാപിച്ചു; തുടർന്ന് മഹാതപസ്വിയായ ജമദഗ്നി പ്രസന്നനായി ശാന്തനായി।

Verse 5

ददौ वरं ततस्तुष्टो रेणुकायाश्च जीवितम् । एवं यद्यपि सा तत्र जीविता वरवर्णिनी

അപ്പോൾ പ്രസന്നനായി അദ്ദേഹം രേണുകയ്ക്ക് ജീവന്റെ വരം നൽകി. ഇങ്ങനെ അവിടെ ആ ശ്രേഷ്ഠവർണിനിയായ ദേവി യദ്യപി പുനർജീവിതയായി.

Verse 6

तथापि सघृणो देवि जामदग्न्यो महाप्रभः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपश्चक्रे ततोऽद्भुतम्

എങ്കിലും, ഹേ ദേവീ, കരുണാനിധിയായ മഹാപ്രഭു ജാമദഗ്ന്യൻ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെത്തി അവിടെ അത്ഭുതമായ തപസ്സു ചെയ്തു.

Verse 7

प्रतिष्ठाप्य महादेवं शंकरं लोकशंकरम् । दिव्यं वर्षशतं साग्रं ततस्तुष्टो महेश्वरः

ലോകക്ഷേമകാരിയായ ശങ്കര മഹാദേവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് അദ്ദേഹം നൂറിലധികം ദിവ്യവർഷങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്തു; പിന്നെ മഹേശ്വരൻ പ്രസന്നനായി.

Verse 8

ददौ तस्येप्सितं सर्वं स्वयं तत्रैव संस्थितः । ततः कृतार्थतां प्राप्तो जामदग्न्यो महाऋषिः

അദ്ദേഹം അവന്‍ ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാം നല്‍കി, താനും അവിടെ തന്നെയിരുന്നു. അപ്പോൾ മഹർഷി ജാമദഗ്ന്യൻ കൃതാർത്ഥനായി.

Verse 9

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं जित्वा हत्वा च क्षत्रियान् । कृत्वा पंचनदं तत्र कुरुक्षेत्रे महामनाः

ഇരുപത്തൊന്നുതവണ ഭൂമിയെ ജയിക്കുകയും ക്ഷത്രിയരെ വധിക്കുകയും ചെയ്ത്, ആ മഹാമനസ് കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ അവിടെ പഞ്ചനദം സൃഷ്ടിച്ചു.

Verse 10

रक्तैः संपूर्णतां नीत्वा क्षत्रियाणां वरानने । आनृण्यं समनु प्राप्तः पितॄणां यो महाबलः

ഹേ വരാനനേ! ക്ഷത്രിയരുടെ രക്തംകൊണ്ട് അതിനെ പൂർണ്ണമാക്കി, ആ മഹാബലൻ പിതൃഋണത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി.

Verse 11

एवं क्षत्त्रान्तकं कृत्वा दत्त्वा विप्रेषु मेदिनीम् । कृतार्थतामनुप्राप्तस्त्रैलोक्ये ख्यातपौरुषः

ഇങ്ങനെ ക്ഷത്രിയാന്തകനായി, ഭൂമിയെ വിപ്രന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി, അവൻ കൃതാർത്ഥനായി; അവന്റെ വീര്യം ത്രിലോകത്തിലും പ്രസിദ്ധമായി.

Verse 12

तेन तत्स्थापितं लिंगं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे । यस्तं पूजयते भक्त्या पापयुक्तोऽपि मानवः । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्याति लोकमुमापतेः

അവൻ ശുഭമായ പ്രാഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ ആ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു. പാപഭാരമുള്ള മനുഷ്യനും ഭക്തിയോടെ അതിനെ പൂജിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ പാതകങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തനായി ഉമാപതിയുടെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കും.

Verse 13

ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां जागृयात्तत्र यो नरः । सोऽश्वमेधफलं प्राप्य मोदते दिवि देववत्

ജ്യേഷ്ഠ കൃഷ്ണ ചതുര്ദശിയിൽ അവിടെ ആരെങ്കിലും ജാഗരണം ചെയ്താൽ, അവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം പ്രാപിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ ദേവനെപ്പോലെ ആനന്ദിക്കും.

Verse 121

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जामदग्न्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ജാമദഗ്ന്യേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റി ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.