Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 62
सा रोमहर्षविवशा त्रपया परीता कोपानुरागकलुषा कृतविप्रलापा । संवर्द्धितद्विगुणशोकभरा च देवी नानारसं बत दृशोर्विषयं प्रपेदे
sā romaharṣavivaśā trapayā parītā kopānurāgakaluṣā kṛtavipralāpā | saṃvarddhitadviguṇaśokabharā ca devī nānārasaṃ bata dṛśorviṣayaṃ prapede
ദേവി രോമാഞ്ചത്തിൽ വിഹ്വളയായി, ലജ്ജയിൽ നിറഞ്ഞ്, കോപവും അനുരാഗവും കലർന്ന കലുഷതയിൽ കലങ്ങി, അസംബദ്ധ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു. അവളുടെ ശോകഭാരം ഇരട്ടിയായി, കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ നാനാരസങ്ങളുടെ ചുഴി പടർന്നു।
Prahlāda (narration continues)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: The goddess trembles with horripilation, eyes brimming with many rasas—shame, anger, love, grief—uttering broken words as sorrow doubles in Kṛṣṇa’s presence.
FAQs
Devotional encounter can awaken complex emotions; the Purāṇa validates inner turmoil as part of transformation toward refuge in God.
The emotional drama unfolds within Dvārakā-māhātmya, reinforcing Dvārakā’s sanctity through Kṛṣṇa-centered remembrance.
None; the verse is primarily rasa-oriented narrative psychology.