Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 61
संश्रुत्य साऽपि पतगाधिपते रवं वै प्रोन्मील्य नेत्रकमलेऽथ ददर्श कृष्णम् । सामन्यत त्रिकविवर्तितलोचनाब्जं प्राप्तं तमिष्टसुहृदं निजजीवनाथम्
saṃśrutya sā'pi patagādhipate ravaṃ vai pronmīlya netrakamale'tha dadarśa kṛṣṇam | sāmanyata trikavivartitalocanābjaṃ prāptaṃ tamiṣṭasuhṛdaṃ nijajīvanātham
പതഗാധിപതി ഗരുഡന്റെ നാദം കേട്ട് അവളും പദ്മനേത്രങ്ങൾ തുറന്ന് കൃഷ്ണനെ ദർശിച്ചു. പ്രിയസുഹൃത്തും സ്വന്തം ജീവനായകനുമായ അവൻ അവിടെ എത്തിയതുകണ്ട്, അത്ഭുതത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ദൃഷ്ടി തിരിച്ച് നോക്കി।
Prahlāda (narration continues)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: At Garuḍa’s cry, the goddess opens lotus-eyes and sees Kṛṣṇa; her gaze circles Him repeatedly in astonished recognition—beloved friend and lord of her life.
FAQs
Darśana of the Lord transforms despair into awakened awareness; the devotee recognizes Kṛṣṇa as life’s true refuge.
Dvārakā is the māhātmya setting, celebrated as a place where Kṛṣṇa’s presence and saving grace are vividly remembered.
None explicitly; the devotional act implied is darśana and remembrance of Kṛṣṇa.