Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 5
प्रह्लाद उवाच । श्रूयतामृषयः सर्वे गदतो मम विस्तरात् । यथा शापोद्भवं दुःखं मुमोच हरिवल्लभा
prahlāda uvāca | śrūyatāmṛṣayaḥ sarve gadato mama vistarāt | yathā śāpodbhavaṃ duḥkhaṃ mumoca harivallabhā
പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ സകല ഋഷിമാരേ, എന്റെ വാക്കുകൾ വിശദമായി കേൾക്കുക; ശാപത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് ഹരിയുടെ പ്രിയ (രുക്മിണി) എങ്ങനെ മോചിതയായി എന്നു പറയുന്നു.
Prahlāda
Tirtha: Dvāravatī (Dvārakā)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (sages)
Scene: Prahlāda, serene and radiant, addresses assembled sages, promising a detailed account of how Rukmiṇī was freed from Durvāsas’ curse-born sorrow; the moment is a formal ‘kathā-beginning’.
FAQs
Even curse-born suffering can be overcome through divine order and sacred narrative remembrance centered on Hari.
The setting belongs to Dvārakā Māhātmya, pointing to Dvārakā’s sacred landscape within the Prabhāsa-khaṇḍa.
No explicit rite is stated here; the verse functions as a narrative preface to the account.