Adhyaya 47
Prabhasa KhandaArbudha KhandaAdhyaya 47

Adhyaya 47

പുലസ്ത്യൻ രാജാവിനോട് പ്രസിദ്ധമായ ഗൗതമാശ്രമതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുവാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു; അവിടെ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ മുനി ഗൗതമൻ പൂർവ്വം തപസ്സു ചെയ്തിരുന്നു. ഭക്തിയോടെ മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചതിന്റെ ഫലമായി ഭൂമിയെ ഭേദിച്ച് മഹാലിംഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു—ആ സ്ഥലത്തെ ശൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകാവിഷ്കാരമായി അത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് ആകാശവാണി ലിംഗപൂജ ചെയ്യാനും വരം ചോദിക്കാനും നിർദ്ദേശിച്ചു. ഗൗതമൻ ആശ്രമത്തിൽ നിത്യ ദൈവസാന്നിധ്യം നിലനില്ക്കട്ടെ എന്നും, സത്യഭക്തിയോടെ അവിടെ ശിവദർശനം ചെയ്യുന്നവർ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ എന്നും വരം അപേക്ഷിച്ചു. പ്രത്യേകമായി മാഘമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്ദശിയിൽ ദർശനം ചെയ്താൽ പരമഗതി ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു. അടുത്തുള്ള പുണ്യകുണ്ഡത്തിന്റെ മഹാത്മ്യവും അധ്യായം വിവരിക്കുന്നു—അവിടെ സ്നാനം വംശോദ്ധാരകമാണ്. അവിടെ ചെയ്യുന്ന ശ്രാദ്ധം, പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ദുസംക്ഷയ (ചന്ദ്രക്ഷയം/ഗ്രഹണ-സംയോഗം) സമയത്ത്, ഗയാശ്രാദ്ധത്തിന് തുല്യഫലം നൽകുന്നു; തിലദാനം തിലങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് അനുസരിച്ച് ദീർഘ സ്വർഗ്ഗവാസം നൽകുന്നു. ഗോദാവരിയിലെ സിംഹസ്ഥസ്നാനം മുതലായ പ്രസിദ്ധ തീർത്ഥഫലങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് ഈ തീർത്ഥത്തെ വിശാല പുണ്യക്രമത്തിലും കലണ്ടർവിധികളിലും സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Shlokas

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सुपूर्णं गौतमाश्रमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं गौतमेन महात्मना

പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ! തുടർന്ന് നീ സമൃദ്ധമായ ഗൗതമാശ്രമത്തിലേക്ക് പോകുക; അവിടെ പൂർവ്വകാലത്ത് മഹാത്മാവായ ഗൗതമൻ തപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു।

Verse 2

पुराऽसीद्गौतमो नाम मुनिः परमधार्मिकः । स भक्त्याऽराधयामास देवदेवं महेश्वरम्

പുരാതനകാലത്ത് ഗൗതമൻ എന്ന പേരിലുള്ള പരമധാർമ്മിക മുനിയുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഭക്തിയോടെ ദേവദേവനായ മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചു।

Verse 3

भक्त्याऽराधयमानस्य निर्भिद्य धरणीतलम् । समुत्तस्थौ महल्लिंगं परं माहेश्वरं नृप

അദ്ദേഹം ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ഭൂതലം പിളർന്നു; ഹേ രാജാവേ! പരമ മഹേശ്വരന്റെ മഹാലിംഗം ഉയർന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു।

Verse 4

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । पूजयैतन्महल्लिंगं त्वद्भक्त्या समुपस्थितम् । वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्तते

അന്നേ സമയത്ത് ഒരു അശരീരവാണി പറഞ്ഞു—“നിന്റെ ഭക്തിയാൽ പ്രത്യക്ഷമായ ഈ മഹാലിംഗത്തെ പൂജിക്കൂ. നിനക്ക് മംഗളം വരട്ടെ; മനസ്സിലുള്ള വരം അപേക്ഷിക്കൂ।”

Verse 5

गौतम उवाच । अत्राश्रमपदे देव त्वया शम्भो जगत्पते । सदा कार्यं हि सान्निध्यं यदि तुष्टो मम प्रभो

ഗൗതമൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദേവാ! ഹേ ശംഭോ, ജഗത്പതേ! നീ എനിക്കു പ്രസന്നനായാൽ, ഈ ആശ്രമസ്ഥാനത്ത് നിന്റെ നിത്യ സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിതമാകട്ടെ।

Verse 6

यस्त्वां पश्यति सद्भक्त्या ब्रह्मलोकं स गच्छतु

ആർ സത്യഭക്തിയോടെ നിന്നെ ദർശിക്കുന്നുവോ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ।

Verse 7

आकाशवाण्युवाच । माघमासे चतुर्द्दश्यां योऽत्र मां वीक्षयिष्यति । कृष्णायां ब्राह्मणश्रेष्ठ स यास्यति परां गतिम्

ആകാശവാണി പറഞ്ഞു—ഹേ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ! മാഘമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്ദശിയിൽ ഇവിടെ എന്നെ ദർശിക്കുന്നവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കും।

Verse 8

एवमुक्त्वा ततो वाणी विरराम महीपते । तत्रास्ति कुण्डमपरं पवित्रं जलपूरितम् । तत्र स्नातो नरः सद्यः कुलं तारयतेऽखिलम्

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, ഹേ രാജാവേ, ആ വാണി മൗനമായി. അവിടെ ശുദ്ധജലത്തോടെ നിറഞ്ഞ മറ്റൊരു പവിത്ര കുണ്ഡമുണ്ട്; അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഉടൻ തന്നെ തന്റെ സമസ്ത കുലത്തെയും തരിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 9

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं विशेषादिन्दुसंक्षये । गयाश्राद्धफलं तस्य सकलं जायते ध्रुवम्

അവിടെ ആർ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുമോ—വിശേഷിച്ച് ചന്ദ്രക്ഷയം, അഥവാ അമാവാസി സമയത്ത്—അവന് ഗയാശ്രാദ്ധത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ഫലം നിശ്ചയമായി ലഭിക്കും।

Verse 10

तत्र दानं प्रशंसंति तिलानां मुनिपुंगवाः । तिलसंख्यानि वर्षाणि दानात्स्वर्गे वसेन्नृप

അവിടെ മുനിശ്രേഷ്ഠർ എള്ളുദാനത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു. ഹേ രാജാവേ! ദാനം ചെയ്ത എള്ളുകളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്ത വർഷങ്ങൾ ദാനി സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.

Verse 11

अर्बुदे गौतमी यात्रा सिंहस्थे च बृहस्पतौ । अमायां सोमवारेण द्विषड्गोदावरीफलम्

അർബുദത്തിൽ, സിംഹസ്ഥത്തിൽ ബൃഹസ്പതി നിലകൊള്ളുന്ന കാലത്ത് ഗൗതമീ (ഗോദാവരി) തീർത്ഥയാത്ര—സോമവതി അമാവാസ്യയിൽ നടത്തിയാൽ—ഗോദാവരിയിൽ ആറുതവണ സ്നാനം ചെയ്ത ഫലത്തുല്യമായ പുണ്യം ലഭിക്കും.

Verse 12

षष्टिवर्षसहस्राणि भागीरथ्यवगाहने । सकृद्गोदावरीस्नानात्सिंहस्थे च बृहस्पतौ

ഭാഗീരഥിയിൽ അറുപതിനായിരം വർഷം അവഗാഹനം ചെയ്ത ഫലം എത്രയോ, സിംഹസ്ഥത്തിൽ ബൃഹസ്പതി നിലകൊള്ളുന്ന കാലത്ത് ഗോദാവരിയിൽ ഒരിക്കൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ അതേ പുണ്യമെന്ന് പ്രസിദ്ധമാണ്.

Verse 47

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गौतमाश्रमतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ ‘ഗൗതമാശ്രമ തീർത്ഥമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാൽപ്പത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.