Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 147
ततो देवी क्षणं ध्यात्वा तदस्त्रं पार्थिवोत्तम । ब्रह्मास्त्रेणाहनत्तूर्णं ततो व्यर्थं व्यजायत
tato devī kṣaṇaṃ dhyātvā tadastraṃ pārthivottama | brahmāstreṇāhanattūrṇaṃ tato vyarthaṃ vyajāyata
പിന്നീട് ദേവി ക്ഷണമാത്രം ധ്യാനിച്ച്, ഹേ രാജോത്തമാ, ബ്രഹ്മാസ്ത്രം കൊണ്ട് ആ അസ്ത്രത്തെ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിച്ചു; അതിനാൽ അത് നിഷ്ഫലമായി।
Deductive: Purāṇic narrator (likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: King (pārthivottama addressed)
Scene: Devī pauses in brief contemplation, then releases the Brahmāstra as a precise counter; the hostile astra collapses, smoke dispersing, leaving clear sky—her face serene, the battlefield stilled for a beat.
FAQs
Divine protection operates through inner clarity (dhyāna) and rightful power; adharma’s weapons lose efficacy before dharma.
No direct tīrtha-glorification appears in this verse; it continues the Arbuda Khaṇḍa battle account.
None; the only ‘practice’ implied is the Devī’s momentary dhyāna before action.