Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 21
उत्तंक उवाच । अवश्यं भक्षय त्वं मामेकं शृणु नराधिप । देहि मे कुण्डले तात दत्त्वाऽहं गुरवे पुनः । आगमिष्यामि भक्षस्व मा त्वं कार्यविवर्जितम्
uttaṃka uvāca | avaśyaṃ bhakṣaya tvaṃ māmekaṃ śṛṇu narādhipa | dehi me kuṇḍale tāta dattvā'haṃ gurave punaḥ | āgamiṣyāmi bhakṣasva mā tvaṃ kāryavivarjitam
ഉത്തങ്കൻ പറഞ്ഞു— “ഹേ നരാധിപാ, നീ എന്നെ തീർച്ചയായും ഭക്ഷിക്കാം; എന്നാൽ ഒരു കാര്യം കേൾക്കുക. താതാ, ആ കുണ്ഡലങ്ങൾ എനിക്ക് തരിക; ഗുരുവിന് വീണ്ടും സമർപ്പിച്ച് ഞാൻ മടങ്ങിവരും. പിന്നെ എന്നെ ഭക്ഷിക്കൂ; നിന്റെ ഉദ്ദേശം നഷ്ടപ്പെടരുത്.”
Uttaṅka
Scene: Uttaṅka, fearless, offers himself to be eaten but requests the earrings first to return them to his guru, promising to come back for the king’s act.
FAQs
Guru-bhakti and commitment to one’s vow stand above even fear of death; dharma is upheld through steadfast truth and duty.
The verse occurs in the Arbuda-khaṇḍa (connected with Arbuda/Aravalli sacred geography), but this line focuses on the ethical narrative rather than a tīrtha-phala.
A dharmic ‘prescription’ is implied: fulfilling the guru’s command (guru-ājñā) and returning what is due; no formal rite is described.