Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
रामराम महाबाहो या त्वया वसुधा च नः । वाजिमेधे मखे दत्ता क्षत्रियैः सा हता बलात् । तस्मान्नो देहि तां भूयो हत्वा तान्क्षत्रियाधमान् । कुरु श्रेयोऽभिवृद्धिं तां यद्यस्ति तव पौरुषम्
rāmarāma mahābāho yā tvayā vasudhā ca naḥ | vājimedhe makhe dattā kṣatriyaiḥ sā hatā balāt | tasmānno dehi tāṃ bhūyo hatvā tānkṣatriyādhamān | kuru śreyo'bhivṛddhiṃ tāṃ yadyasti tava pauruṣam
ഹേ രാമാ, മഹാബാഹോ! അശ്വമേധ യാഗത്തിൽ നീ ഞങ്ങൾക്ക് ദത്തമായ ഭൂമിയെ ക്ഷത്രിയർ ബലാൽക്കാരംകൊണ്ട് കവർന്നു. അതിനാൽ ആ അധമ ക്ഷത്രിയരെ വധിച്ച് ആ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും ദയചെയ്യുക. നിന്റെ പൗരുഷം സത്യമായാൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്രേയസ്സും അതിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനവും വരുത്തുക.
Brāhmaṇas (petitioners) addressing Bhārgava Rāma (Paraśurāma)
Type: kshetra
Scene: A group of distressed brāhmaṇas petition Paraśurāma—mighty-armed, axe-bearing—pleading for restoration of yajña-granted land seized by kṣatriyas; the moment is charged with moral indignation and impending violence.
FAQs
Dāna given in sacrifice is sacred and must be protected; violating it is adharma that invites decisive correction.
No site is named in this request-verse; it functions as the ethical trigger for Bhārgava Rāma’s actions that later sanctify places through events.
The Aśvamedha (vājimedha) sacrifice and the sacrificial land-gift (dāna of earth) are referenced as the basis of the brāhmaṇas’ claim.