Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 22
स्वकृतान्युपतिष्ठंति सुखदुःखानि देहिनाम् । हेतुभूतो हि यस्तेषां सोऽहंकारेण बध्यते
svakṛtānyupatiṣṭhaṃti sukhaduḥkhāni dehinām | hetubhūto hi yasteṣāṃ so'haṃkāreṇa badhyate
ദേഹധാരികൾക്ക് സുഖദുഃഖങ്ങൾ തങ്ങളുടെ തന്നെ കൃതകർമ്മങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ‘ഞാനാണ് കർത്താവ്’ എന്ന അഹങ്കാരത്തോടെ കാരണം എന്നു കരുതുന്നവൻ അഹങ്കാരബന്ധത്തിൽ ബന്ധിതനാകുന്നു.
Skanda (deduced: Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narration style)
Scene: A contemplative pilgrim stands at a sacred ford, watching reflections in water; behind him a subtle shadow-form labeled ‘ahaṅkāra’ clings, while deeds appear as seeds sprouting into fruits of joy and sorrow.
FAQs
Suffering and happiness follow one’s own actions, and the bondage lies in egoistic doership; humility loosens that bond.
No specific tīrtha is named in this verse; it provides an inner-spiritual teaching that complements outward pilgrimage.
None explicitly; the implied practice is reducing ahaṃkāra through dharma, devotion, and right understanding.