Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 82
एतत्क्षेत्रं मया पूर्वं ब्राह्मणानां मुखाच्छ्रुतम् । वांछितं च सदा प्रष्टुं न च द्रष्टुं प्रपारितम्
etatkṣetraṃ mayā pūrvaṃ brāhmaṇānāṃ mukhācchrutam | vāṃchitaṃ ca sadā praṣṭuṃ na ca draṣṭuṃ prapāritam
ഈ പുണ്യക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ മുമ്പ് ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ മുഖത്തിൽ നിന്നു കേട്ടിരുന്നു. ഇതിനെപ്പറ്റി ചോദിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു; പക്ഷേ ദർശനം ലഭിച്ചില്ല.
King Kalaśa
Type: kshetra
Listener: Nandinī
Scene: A king or noble pilgrim listens to brāhmaṇas recounting the glory of a distant kṣetra; his gaze turns inward with longing, hands folded, as if seeing the unseen holy field through words.
FAQs
Śravaṇa (hearing) awakens longing for darśana (direct encounter); tīrtha-merit matures when aspiration finally becomes pilgrimage.
The ‘kṣetra’ referenced is Camatkārapura-kṣetra, already identified as sin-destroying and boon-giving in the preceding verses.
No explicit ritual; the verse highlights śravaṇa from brāhmaṇas and the yearning for darśana of the holy place.