Adhyaya 39

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धुन्धुमारेश्वरस्य च । ययातिना नरेंद्रेण स्थापितं लिंगमुत्तमम्

സൂതൻ പറഞ്ഞു—അതിന്റെ തന്നെ ഉത്തരദിക്കുഭാഗത്ത്, ധുന്ധുമാരേശ്വരന്റെ സന്നിധിയിൽ, നരേന്ദ്രൻ യയാതി ഉത്തമമായ ശിവലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.

Verse 2

देवयान्या तथान्यच्च तथा शर्मिष्ठया द्विजाः । भार्यया भूपतेस्तस्य सर्वकामफलप्रदम्

ഹേ ദ്വിജന്മാരേ, ദേവയാനിയും അതുപോലെ ശർമിഷ്ഠയും—ആ ഭൂപതിയുടെ പത്നിമാർ—സകലകാമഫലപ്രദമായ (ആ ലിംഗം) സ്ഥാപിച്ചു.

Verse 3

स यदा सर्वभोगानां तृप्तिं प्राप्तो द्विजोत्तमाः । तदा पुत्रस्य राज्यं स्वं वपुश्चैव न्यवेदयत्

ഹേ ദ്വിജോത്തമന്മാരേ, അദ്ദേഹം സകലഭോഗങ്ങളിലും തൃപ്തി പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ രാജ്യം പുത്രനു ഏല്പിച്ചു; തന്റെ ദേഹവും ത്യാഗമാർഗ്ഗത്തിന് സമർപ്പിച്ചു.

Verse 4

जरामादाय तद्गात्राद्भार्याभ्यां सहितस्तदा । पप्रच्छ विनयोपेतो मार्कंडं मुनिसत्तमम्

അപ്പോൾ സ്വന്തം അവയവങ്ങളിൽ ജരയെ ധരിച്ചു, രണ്ടു പത്നിമാരോടുകൂടെ, വിനയപൂർവ്വം അദ്ദേഹം മുനിശ്രേഷ്ഠൻ മാർകണ്ഡേയനെ ചോദ്യം ചെയ്തു.

Verse 5

भगवन्सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च वदस्व मे । यत्प्रधानं पवित्रं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय

ഹേ ഭഗവൻ! എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളെയും പുണ്യക്ഷേത്രങ്ങളെയും എനിക്ക് പറഞ്ഞു തരിക; അവയിൽ ഏതാണ് പ്രധാനവും അത്യന്തം പവിത്രവും, അത് ഞങ്ങൾക്ക് പ്രസ്താവിക്കണമേ।

Verse 6

श्रीमार्कंडेय उवाच । क्षेत्राणामिह सर्वेषां तीर्थैः सर्वैरलंकृतम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं सांप्रतं प्रतिभाति नः

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു— ഇവിടെ ഉള്ള എല്ലാ ക്ഷേത്രപ്രദേശങ്ങളിലും, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ‘ചമത്കാരപുരം’ എന്ന പുണ്യക്ഷേത്രം ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ശ്രേഷ്ഠമായി ദീപ്തമാകുന്നു।

Verse 7

यत्र विष्णुपदी गंगा जंतूनां पापनाशिनी । स्वयं स्थिता नृपश्रेष्ठ तथा देवा हरादयः

ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ! അവിടെ വിഷ്ണുപദീ ഗംഗ സ്വയം നിലകൊണ്ട് ജീവികളുടെ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു; കൂടാതെ ഹരൻ (ശിവൻ) മുതലായ ദേവന്മാരും അവിടെ വസിക്കുന്നു।

Verse 8

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तेषां यत्र च सांनिध्यं सर्वदा नृपसत्तम

ഹേ നൃപസത്തമാ! ഭൂമിയിൽ ഉള്ള മറ്റു തീർത്ഥങ്ങളൊക്കെയും അവിടെ സദാ സാന്നിധ്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 9

शिला यत्र द्विपञ्चाशद्धस्तानां परिसंख्यया । पितामहेन निर्मुक्ता प्रमोदाय द्विजन्मनाम्

അവിടെ അമ്പത്തിരണ്ട് ഹസ്തം അളവുള്ള ഒരു ശിലയുണ്ട്; പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) ദ്വിജന്മാരുടെ ആനന്ദത്തിനായി അതിനെ പ്രസിദ്ധമാക്കി വിട്ടിരിക്കുന്നു।

Verse 10

यदन्यत्र शुभं कर्म वर्षेणैकेन सिध्यति । तत्तत्र दिवसेनापि सिद्धिं याति क्षितीश्वर

ഹേ ഭൂമിപതേ! മറ്റിടത്ത് ഒരു വർഷംകൊണ്ട് സിദ്ധിക്കുന്ന ശുഭകർമ്മം, അവിടെ ഒരു ദിവസത്തിനുള്ളിലും സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 11

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तपः कुरु महीपते । येन प्राप्स्यसि चित्तस्थांल्लोकान्भार्यासमन्वितः

അതുകൊണ്ട്, ഹേ മഹീപതേ! ഉടൻ അവിടെ ചെന്നു തപസ്സ് ചെയ്യുക; അതിനാൽ നീ ഭാര്യയോടുകൂടി ഹൃദയസ്ഥമായ ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കും।

Verse 12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे भार्याभ्यां सहितो ययौ

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് നഹുഷപുത്രനായ ആ രാജാവ്, തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടുകൂടി, ചമത്കാരപുരത്തിലെ പുണ്യക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു।

Verse 13

ततः संस्थाप्य तल्लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । सम्यगाराधयामास श्रद्धया परया युतः

പിന്നീട് ദേവദേവനായ ശൂലിനുടെ ആ ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, പരമശ്രദ്ധയോടെ, അവൻ യഥാവിധി ആരാധന നടത്തി।

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेन भार्याभ्यां सहितो नृपः । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदिवालयम्

അതിന്റെയെല്ലാം പ്രഭാവത്താൽ ആ രാജാവ് രണ്ടു ഭാര്യമാരോടുകൂടി, ശ്രേഷ്ഠ വിമാനം കയറി, ത്രിദിവാലയത്തിലേക്ക് പോയി।

Verse 15

किन्नरैर्गीयमानश्च स्तूयमानश्च चारणैः । स्पर्द्धमानः समं देवैर्द्वादशार्कसमप्रभः

കിന്നരന്മാർ പാടുകയും ചാരണന്മാർ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അവൻ പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രഭയോടെ ദേവന്മാരോടും സമമായി മത്സരിക്കുന്നവണ്ണം പ്രകാശിച്ചു।