Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 32
तस्य भूपस्य रूपाढया मंथरास्ति विलासिनी । रात्रौ च कामिता तेन कामाढयेन सुकामिनी
tasya bhūpasya rūpāḍhayā maṃtharāsti vilāsinī | rātrau ca kāmitā tena kāmāḍhayena sukāminī
ആ രാജാവിന് മന്തരാ എന്ന പേരുള്ള രൂപസമ്പന്നയായ ഒരു വിലാസിനി ഉണ്ടായിരുന്നു. രാത്രിയിൽ കാമം നിറഞ്ഞ രാജാവ് അവളെ ആഗ്രഹിച്ചു; അവളും പ്രണയകാംക്ഷയോടെ ഉത്സുകയായി നിന്നു.
Sūta (narratorial voice, as typical in Māhātmya sections)
Scene: Night in the palace: the king with Mantharā, a graceful courtesan-like figure adorned with jewels, in a richly decorated chamber; the atmosphere is intimate and sensuous, foreshadowing moral complication.
FAQs
The Māhātmya narrative introduces desire as a force that can test dharma, preparing the ground for ethical consequences.
No site is directly praised in this verse; it functions as a narrative turn within the same tīrtha-centered chapter.
None; the verse is descriptive, setting up the storyline.