Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
केचित्तत्रापि जायंते शांता दांता जितेंद्रियाः । न सर्वेऽपि द्विजश्रेष्ठा यतोऽर्द्धं पातकस्य तु
kecittatrāpi jāyaṃte śāṃtā dāṃtā jiteṃdriyāḥ | na sarve'pi dvijaśreṣṭhā yato'rddhaṃ pātakasya tu
ആ യുഗത്തിലും ചിലർ ശാന്തരും, ദാന്തരും (സംയമികൾ), ജിതേന്ദ്രിയരും ആയി ജനിക്കുന്നു; എന്നാൽ എല്ലാവരും—ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരിലും—അങ്ങനെ അല്ല, കാരണം പാപത്തിന്റെ അർദ്ധം ഇപ്പോഴും ശേഷിക്കുന്നു।
Skanda (deduced from Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative style)
Scene: A small group of serene ascetic-like figures amid a larger restless crowd; the calm ones sit in meditation, symbolizing śama-dama, while a shadow labeled ‘pātaka’ lingers as half-presence.
FAQs
Even in dark ages, true restraint and peace are possible, but one must not assume virtue is universal; vigilance against sin is required.
This verse functions as moral framing within a Tīrthamāhātmya chapter; the snippet itself does not name a particular tīrtha.
No explicit ritual (snāna, dāna, japa, vrata) is stated in this verse.