Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 100
मनुष्यरहिते देशे विषमे गुल्मसंवृते । लिल्ये शक्रस्तदा सर्वं मेने वृत्रमयं जगत्
manuṣyarahite deśe viṣame gulmasaṃvṛte | lilye śakrastadā sarvaṃ mene vṛtramayaṃ jagat
മനുഷ്യരില്ലാത്ത, കഠിനവും കുറ്റിക്കാടുകൾ മൂടിയതുമായ ദേശത്ത് ശക്രൻ അപ്പോൾ ഒളിഞ്ഞുകിടന്നു; ലോകമൊട്ടും വൃത്രമയമാണെന്ന് അവൻ കരുതി।
Narrator (contextual Purāṇic narration within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; specific speaker not explicit in the snippet)
Type: kshetra
Scene: Indra lies low in a harsh, empty wilderness—thorny scrub and dense thickets closing in—his gaze haunted, imagining Vṛtra everywhere.
FAQs
A disturbed mind projects danger everywhere; dharma requires steadiness of perception, not merely physical victory.
This line describes an unnamed wilderness; the tīrtha is not specified in the snippet.
None.