Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 31
त्रिनेत्राः शूलहस्ताश्च बभुः शंकररूपिणः । वाटिका अस्य परितः पारिजाताः सहस्रशः
trinetrāḥ śūlahastāśca babhuḥ śaṃkararūpiṇaḥ | vāṭikā asya paritaḥ pārijātāḥ sahasraśaḥ
അവർ ത്രിനേത്രരും ശൂലധാരികളും ആയി, ശങ്കരന്റെ തന്നെ രൂപംപോലെ ദൃശ്യമാനരായി. അതിന്റെ ചുറ്റും ഉദ്യാനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എല്ലാടവും ആയിരക്കണക്കിന് പാരിജാത വൃക്ഷങ്ങൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
Narrator (contextual Purāṇic voice; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in a Māhātmya narration)
Tirtha: Mandarācala-Śiva-kṣetra (pārijāta-vāṭikā)
Type: kshetra
Scene: At the gate, gaṇas appear as miniature Śaṅkaras—three-eyed, trident-bearing—standing alert. Beyond them, lush gardens bloom with countless pārijāta trees, petals drifting like fragrant snow.
FAQs
A tīrtha or temple is envisioned as a heavenly realm—where divine presence, protection, and beauty converge to elevate the devotee’s mind.
The verse continues the glorification of the divine abode/temple in the chapter; the exact tīrtha-name is not specified in this line.
None; it is a descriptive māhātmya passage emphasizing sacred ambience and divine guardians.