Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 39
लक्ष्म्याः सर्वत्र गामिन्या दोषो नैव प्रजायते । यथा सर्वमयो विष्णुर्न दोषैरनुभूयते
lakṣmyāḥ sarvatra gāminyā doṣo naiva prajāyate | yathā sarvamayo viṣṇurna doṣairanubhūyate
സർവ്വത്ര സഞ്ചരിക്കുന്ന ലക്ഷ്മിയിൽ ഒരിക്കലും ദോഷം ജനിക്കുകയില്ല; അതുപോലെ സർവ്വരൂപനായ വിഷ്ണുവും ദോഷങ്ങളാൽ സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
Sūta (deduced: Nāgara Khaṇḍa māhātmya narration style)
Type: kshetra
Scene: Allegorical tableau: Lakṣmī moving through all realms distributing auspiciousness, while Viṣṇu stands as the all-pervading ground, untouched by impurities—like lotus unstained by water.
FAQs
The divine is all-pervading and intrinsically pure; apparent defects do not stain Lakṣmī or Viṣṇu’s universal presence.
This is a theological clarification within the māhātmya discourse; no specific tīrtha is named in this verse.
No explicit ritual is prescribed; it supports the purity and universality of Lakṣmī–Viṣṇu worship.