Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
षोडशैरुपचारैश्च विष्णोः पूजा सदा तपः । ततः सुप्ते जगन्नाथे महत्तप उदाहृतम्
ṣoḍaśairupacāraiśca viṣṇoḥ pūjā sadā tapaḥ | tataḥ supte jagannāthe mahattapa udāhṛtam
ഷോഡശോപചാരങ്ങളാൽ വിഷ്ണുവിനെ പൂജിക്കുന്നത് എപ്പോഴും തപസ്സുതന്നെ. അതിനാൽ ജഗന്നാഥൻ ശയനത്തിലിരിക്കുന്ന (ചാതുര്മാസ്യ) കാലത്ത് അതേ പൂജ മഹത്തപസ്സായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
Brahmā
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (context)
Type: kshetra
Listener: Nārada
Scene: A shrine scene: Viṣṇu (Jagannātha/Śeṣaśāyī) honored with sixteen offerings—āsana, pādya, arghya, ācamana, snāna, vastra, gandha, puṣpa, dhūpa, dīpa, naivedya, tāmbūla, nīrājana, pradakṣiṇā, namaskāra, stotra—while monsoon rain falls outside.
FAQs
Devotional worship (pūjā) is itself austerity; done in the sacred season of Cāturmāsya it becomes especially potent.
No single tīrtha is named in this verse; it sits within the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya context.
Perform Viṣṇu worship using the sixteen upacāras (traditional sixteenfold offerings).