Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 6
एकवर्षसहस्रांतं यावद्युद्धमवर्तत । दिनेदिने क्षयं यांति तत्र देवा न दानवाः । ततो वर्षसहस्रांते संक्रुद्धः शशिशेखरः । त्रिशूलेन समुद्यम्य स्वहस्तेन व्यभेदयत्
ekavarṣasahasrāṃtaṃ yāvadyuddhamavartata | dinedine kṣayaṃ yāṃti tatra devā na dānavāḥ | tato varṣasahasrāṃte saṃkruddhaḥ śaśiśekharaḥ | triśūlena samudyamya svahastena vyabhedayat
പൂർണ്ണമായൊരു ആയിരം വർഷം യുദ്ധം തുടർന്നു. ദിനംപ്രതി അവിടെ ക്ഷയിച്ചത് ദേവന്മാരായിരുന്നു; ദാനവന്മാർ അല്ല. പിന്നെ ആയിരം വർഷത്തിന്റെ അവസാനം ചന്ദ്രശേഖരൻ ക്രുദ്ധനായി ത്രിശൂലം ഉയർത്തി സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അവനെ കുത്തി ഭേദിച്ചു।
Sūta (implied continuation of narration)
Type: kshetra
Scene: A millennium-long war culminates: exhausted devas, triumphant asuras, and then Śiva—Moon-crested—rises in fury, lifting the trident and striking the demon with a single, world-shaking thrust.
FAQs
Even prolonged suffering of the righteous is not defeat; divine justice may appear delayed, but Śiva’s intervention restores balance when the time is ripe.
The episode belongs to the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya stream in the Nāgara Khaṇḍa, though the verse narrates the cosmic battle rather than a local rite.
None.